ΣΥΝΔΕΣΜΟΠΛΑΣΤΙΚΗ Archives | Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |

Σπονδυλολίσθηση και πώς να την αντιμετωπίσετε

orthopaedic — Mon, 17 Jan 2022 14:13:55 +0000

Η σπονδυλολίσθηση είναι μια από τις πιο συχνές παθήσεις της σπονδυλικής στήλης κατά την οποία ένας σπόνδυλος μετατοπίζεται πάνω από τον διπλανό του λόγω εκτεταμένης φθοράς. Το αποτέλεσμα αυτής της μετατόπισης είναι να πιέζονται τα νεύρα λόγω της στένωσης της περιοχής από όπου περνούν και να προκαλούν πόνο στη μέση και στα πόδια των ασθενών. Οι πιο «ευαίσθητες» ηλικίες για να αναπτύξουν την πάθηση είναι τα άτομα και κυρίως γυναίκες άνω των 40, χωρίς όμως να αποκλείονται οι υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες.

Τα αίτια της σπονδυλολίσθησης

Η σπονδυλολίσθηση προκύπτει συχνότερα ως αποτέλεσμα της εκτεταμένης φθοράς της σπονδυλικής στήλης, ειδικά εάν πρόκειται για ασθενείς μέσης και μεγαλύτερης ηλικίας. Άλλη γενεσιουργός αιτία μπορεί να είναι κάποιος τραυματισμός με τη μορφή κατάγματος στη σπονδυλική στήλη ή ένα εκ γενετής χαρακτηριστικό. Επίσης, για την σπονδυλολίσθηση υπεύθυνες μπορεί να είναι και παθολογικές αιτίες όπως πχ η ύπαρξη ενός όγκου στην περιοχή.

Τα συμπτώματα της σπονδυλολίσθησης

Η σπονδυλολίσθηση μπορεί να λάβει τη μορφή:

Πόνου στη μέση που μπορεί να επεκτείνεται και ως τα πόδια
Μουδιάσματος
Αδυναμίας στα πόδια
Διαταραχές ούρησης
Μυϊκών σπασμών στους προσαγωγούς, ειδικά στους έφηβους ασθενείς

Η διάγνωση και η αντιμετώπιση της σπονδυλολίσθησης

Η σπονδυλολίσθηση επιβεβαιώνεται με ακτινογραφία ή αξονική τομογραφία ενώ η μαγνητική τομογραφία είναι απαραίτητη όταν υπάρχει και πόνος στα πόδια για να εξακριβωθεί ο βαθμός στον οποίο τα νεύρα υφίστανται πίεση. Κατόπιν της επιβεβαίωσης, η σπονδυλολίσθηση μπορεί να αντιμετωπιστεί με:

Ανάπαυση
Αποφυγή δραστηριοτήτων που επιδεινώνουν τα συμπτώματα
Χρήση οσφυϊκού κηδεμόνα
φαρμακευτική αγωγή
πρόγραμμα φυσικοθεραπείας
χειρουργική επέμβαση σπονδυλοδεσίας, όταν αποτυγχάνουν οι συντηρητικές μέθοδοι.

Οι συχνότεροι τραυματισμοί των χορευτών

orthopaedic — Mon, 03 Jan 2022 11:04:11 +0000

Οι συχνότεροι τραυματισμοί των χορευτών

Ο χορός αποτελεί μια από τις πιο ευχάριστες μορφές έκφρασης αλλά και εκγύμνασης, είτε κάποιος ασχολείται μαζί του επαγγελματικά είτε ερασιτεχνικά. Ο χορός προσφέρει πολλαπλά οφέλη στο πνεύμα και το σώμα, χρειάζεται όμως και προσοχή καθώς ο κίνδυνος τραυματισμού είναι πάντα παρών. Κάποιοι τραυματισμοί είναι επιπόλαιοι και αντιμετωπίζονται εύκολα και γρήγορα, κάποιοι άλλοι ωστόσο μπορούν να είναι σοβαροί και να θέσουν σε κίνδυνο ακόμα και την καριέρα ενός επαγγελματία χορευτή. Ποιοι είναι όμως οι συχνότεροι τραυματισμοί των χορευτών;

Οι τραυματισμοί με τους οποίους έρχονται συχνά αντιμέτωποι όσοι ασχολούνται με τον χορό μπορούν να αφορούν οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Οι χορευτές λοιπόν αντιμετωπίζουν συχνά:

Κατάγματα
Διαστρέμματα (πχ ποδοκνημικής άρθρωσης και όχι μόνο)
Μυϊκούς τραυματισμούς
Τραυματισμούς στο γόνατο (πχ ρήξη μηνίσκου, χονδροπάθεια επιγονατίδας)
Τραυματισμούς στα πόδια
Κνημιαίο σύνδρομο
Σκολίωση
Σπονδυλόλυση
Κατάγματα κόπωσης
Βλαισό μέγα δάχτυλο (κότσι)
Αρθρίτιδα (μετά την ηλικία των 40 ετών)
Χαμηλή οσφυαλγία
Θλάσεις στον αυχένα
Τενοντίτιδα στροφικού πετάλου ώμου
Τενοντίτιδα του οπίσθιου κνημιαίου
Κροτούν ισχίο
Και πολλές ακόμα.

Τα αίτια των τραυματισμών

Οι τραυματισμοί στους χορευτές μπορούν να προκύψουν εξαιτίας διαφόρων παραγόντων, όπως:

Κακή τεχνική
Έλλειψη επαρκούς και σωστής προθέρμανσης αλλά και αποθεραπείας
Κακή φυσική κατάσταση
Υπερβάλλον ζήλος, ειδικά αν είναι αρχάριοι χορευτές
Υπερβολική καταπόνηση του σώματος
Χρήση ακατάλληλου εξοπλισμού
Απότομη έναρξη και λήξη των χορευτικών κινήσεων
Λανθασμένη προσγείωση από άλμα
Ατυχήματα στην προπόνηση ή την παράσταση
Ακατάλληλο δάπεδο
Και πολλοί ακόμα παράγοντες.

Οι τρόποι αντιμετώπισης

Ο κάθε τραυματισμός είναι ξεχωριστός και χρίζει διαφορετικής αντιμετώπισης ανάλογα με τη σοβαρότητά του. Σε γενικές γραμμές, οι τραυματισμοί που ταλαιπωρούν τους χορευτές μπορούν να αντιμετωπιστούν με ξεκούραση, παγοθεραπεία, φαρμακευτική αγωγή, εξατομικευμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας, ασκήσεις ενδυνάμωσης, PRP, περίδεση, ακόμα και χειρουργική επέμβαση εάν κριθεί απαραίτητο.

Σημαντικό ρόλο παίζει και η πρόληψη των τραυματισμών, η οποία είναι εφικτή με κάποιες απλές κινήσεις. Η σωστή προθέρμανση και αποθεραπεία, η εκμάθηση της σωστής τεχνικής, η ξεκούραση, η γνώση των ορίων του οργανισμού είναι μερικά από αυτά για τα οποία πρέπει να φροντίσει ένας χορευτής (επαγγελματίας ή μη) προκειμένου να προλάβει όσο είναι δυνατόν έναν ενδεχόμενο τραυματισμό.

ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΜΕΝΗ ΑΝΑΤΟΜΙΚΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΘΙΟ ΧΙΑΣΤΟ

orthopaedic — Mon, 12 Oct 2020 11:12:55 +0000

Η ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου είναι μια από τις πιο γνωστές κακώσεις γονάτου και συναντάται πολύ συχνά σε αθλητές, ιδιαίτερα εάν ασχολούνται με αθλήματα που περιλαμβάνουν άλματα, επιβραδύνσεις και επιταχύνσεις, απότομη αλλαγή κατεύθυνσης κτλ. Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος είναι ένας από τους πιο σημαντικούς μηχανισμούς που σταθεροποιεί την άρθρωση του γόνατος και αποτελεί τον σύνδεσμο του κάτω άκρου του μηρού με το άνω άκρο της κνήμης. Όταν αυτός ο σύνδεσμος «σπάσει» δίνει μια αίσθηση ότι το γόνατο «χάνεται» και δεν μπορεί να κρατήσει το άτομο σταθερό.

Τα συμπτώματα της ρήξης του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου είναι, μεταξύ άλλων, έντονος πόνος, οίδημα, μεγάλη δυσκολία στο περπάτημα, και απώλεια του πλήρους εύρους της κίνησης της άρθρωσης.

Η διάγνωση της ρήξης πρόσθιου χιαστού γίνεται με ειδικά τεστ που πραγματοποιεί ο ορθοπεδικός συγκρίνοντας τη σταθερότητα του πάσχοντος γόνατος με το υγιές ενώ η πλήρης επιβεβαίωση της διάγνωσης γίνεται με μαγνητική τομογραφία.

Η θεραπεία της ρήξης του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου γίνεται χειρουργικά με συνδεσμοπλαστική ενώ η τελευταίας τεχνολογίας αντιμετώπιση της ρήξης πρόσθιου χιαστού είναι η εξατομικευμένη ανατομική συνδεσμοπλαστική για τον πρόσθιο χιαστό. Η συγκεκριμένη προσέγγιση αντιμετώπισης, σε αντίθεση με τις κλασικές επεμβάσεις οι οποίες κατασκευάζουν έναν σύνδεσμο ο οποίος είναι ίδιος για κάθε ασθενή, κατασκευάζει τον σύνδεσμο εξατομικευμένα σε κάθε ασθενή και πάντα με βάση τις ανάγκες και την ανατομία του.

Η μέθοδος της εξατομικευμένης ανατομικής συνδεσμοπλαστικής για τον πρόσθιο χιαστό γίνεται με διπλή δεσμίδα, ακριβώς όπως είναι η φυσική δεσμίδα του συνδέσμου, προσφέροντας επιπρόσθετη σταθερότητα στον ασθενή. Επίσης, η μέθοδος αυτή προσφέρει εξατομικευμένη τοποθέτηση του μοσχεύματος στην περιοχή, παρέχοντας την βέλτιστη ανατομική αποκατάσταση του συνδέσμου και καλύτερη λειτουργία του μοσχεύματος. Με την εξατομικευμένη ανατομική συνδεσμοπλαστική για τον πρόσθιο χιαστό επιτυγχάνεται πιστή ανατομική αποκατάσταση του μοσχεύματος, προσφέροντας έτσι την καλύτερη δυνατή αντοχή και λειτουργικότητά του.