Τα αίτια της σπονδυλολίσθησης

Η σπονδυλολίσθηση προκύπτει συχνότερα ως αποτέλεσμα της εκτεταμένης φθοράς της σπονδυλικής στήλης, ειδικά εάν πρόκειται για ασθενείς μέσης και μεγαλύτερης ηλικίας. Άλλη γενεσιουργός αιτία μπορεί να είναι κάποιος τραυματισμός με τη μορφή κατάγματος στη σπονδυλική στήλη ή ένα εκ γενετής χαρακτηριστικό. Επίσης, για την σπονδυλολίσθηση υπεύθυνες μπορεί να είναι και παθολογικές αιτίες όπως πχ η ύπαρξη ενός όγκου στην περιοχή.

Τα συμπτώματα της σπονδυλολίσθησης

Η σπονδυλολίσθηση μπορεί να λάβει τη μορφή:

• Πόνου στη μέση που μπορεί να επεκτείνεται και ως τα πόδια
• Μουδιάσματος
• Αδυναμίας στα πόδια
• Διαταραχές ούρησης
• Μυϊκών σπασμών στους προσαγωγούς, ειδικά στους έφηβους ασθενείς

Η διάγνωση και η αντιμετώπιση της σπονδυλολίσθησης

Η σπονδυλολίσθηση επιβεβαιώνεται με ακτινογραφία ή αξονική τομογραφία ενώ η μαγνητική τομογραφία είναι απαραίτητη όταν υπάρχει και πόνος στα πόδια για να εξακριβωθεί ο βαθμός στον οποίο τα νεύρα υφίστανται πίεση. Κατόπιν της επιβεβαίωσης, η σπονδυλολίσθηση μπορεί να αντιμετωπιστεί με:

• Ανάπαυση
• Αποφυγή δραστηριοτήτων που επιδεινώνουν τα συμπτώματα
• Χρήση οσφυϊκού κηδεμόνα
• φαρμακευτική αγωγή
• πρόγραμμα φυσικοθεραπείας
• χειρουργική επέμβαση σπονδυλοδεσίας, όταν αποτυγχάνουν οι συντηρητικές μέθοδοι.

The post Σπονδυλολίσθηση και πώς να την αντιμετωπίσετε appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Οι συχνότεροι τραυματισμοί των χορευτών

Ο χορός αποτελεί μια από τις πιο ευχάριστες μορφές έκφρασης αλλά και εκγύμνασης, είτε κάποιος ασχολείται μαζί του επαγγελματικά είτε ερασιτεχνικά. Ο χορός προσφέρει πολλαπλά οφέλη στο πνεύμα και το σώμα, χρειάζεται όμως και προσοχή καθώς ο κίνδυνος τραυματισμού είναι πάντα παρών. Κάποιοι τραυματισμοί είναι επιπόλαιοι και αντιμετωπίζονται εύκολα και γρήγορα, κάποιοι άλλοι ωστόσο μπορούν να είναι σοβαροί και να θέσουν σε κίνδυνο ακόμα και την καριέρα ενός επαγγελματία χορευτή. Ποιοι είναι όμως οι συχνότεροι τραυματισμοί των χορευτών;

Οι τραυματισμοί με τους οποίους έρχονται συχνά αντιμέτωποι όσοι ασχολούνται με τον χορό μπορούν να αφορούν οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Οι χορευτές λοιπόν αντιμετωπίζουν συχνά:

• Κατάγματα
• Διαστρέμματα (πχ ποδοκνημικής άρθρωσης και όχι μόνο)
• Μυϊκούς τραυματισμούς
• Τραυματισμούς στο γόνατο (πχ ρήξη μηνίσκου, χονδροπάθεια επιγονατίδας)
• Τραυματισμούς στα πόδια
• Κνημιαίο σύνδρομο
• Σκολίωση
• Σπονδυλόλυση
• Κατάγματα κόπωσης
• Βλαισό μέγα δάχτυλο (κότσι)
• Αρθρίτιδα (μετά την ηλικία των 40 ετών)
• Χαμηλή οσφυαλγία
• Θλάσεις στον αυχένα
• Τενοντίτιδα στροφικού πετάλου ώμου
• Τενοντίτιδα του οπίσθιου κνημιαίου
• Κροτούν ισχίο
• Και πολλές ακόμα.

Τα αίτια των τραυματισμών

Οι τραυματισμοί στους χορευτές μπορούν να προκύψουν εξαιτίας διαφόρων παραγόντων, όπως:

• Κακή τεχνική
• Έλλειψη επαρκούς και σωστής προθέρμανσης αλλά και αποθεραπείας
• Κακή φυσική κατάσταση
• Υπερβάλλον ζήλος, ειδικά αν είναι αρχάριοι χορευτές
• Υπερβολική καταπόνηση του σώματος
• Χρήση ακατάλληλου εξοπλισμού
• Απότομη έναρξη και λήξη των χορευτικών κινήσεων
• Λανθασμένη προσγείωση από άλμα
• Ατυχήματα στην προπόνηση ή την παράσταση
• Ακατάλληλο δάπεδο
• Και πολλοί ακόμα παράγοντες.

Οι τρόποι αντιμετώπισης

Ο κάθε τραυματισμός είναι ξεχωριστός και χρίζει διαφορετικής αντιμετώπισης ανάλογα με τη σοβαρότητά του. Σε γενικές γραμμές, οι τραυματισμοί που ταλαιπωρούν τους χορευτές μπορούν να αντιμετωπιστούν με ξεκούραση, παγοθεραπεία, φαρμακευτική αγωγή, εξατομικευμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας, ασκήσεις ενδυνάμωσης, PRP, περίδεση, ακόμα και χειρουργική επέμβαση εάν κριθεί απαραίτητο.

Σημαντικό ρόλο παίζει και η πρόληψη των τραυματισμών, η οποία είναι εφικτή με κάποιες απλές κινήσεις. Η σωστή προθέρμανση και αποθεραπεία, η εκμάθηση της σωστής τεχνικής, η ξεκούραση, η γνώση των ορίων του οργανισμού είναι μερικά από αυτά για τα οποία πρέπει να φροντίσει ένας χορευτής (επαγγελματίας ή μη) προκειμένου να προλάβει όσο είναι δυνατόν έναν ενδεχόμενο τραυματισμό.

The post Οι συχνότεροι τραυματισμοί των χορευτών appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Η άθληση σε οποιαδήποτε μορφή είναι πολύ σημαντική για την υγεία μας ενέχει όμως και τον κίνδυνο τραυματισμού. Το τένις είναι ένα πολύ δημοφιλές άθλημα με ανοδική πορεία τα τελευταία χρόνια ωστόσο ο δυναμισμός που απαιτείται από τους παίκτες, ανεξάρτητα από το αν είναι επαγγελματίες ή ερασιτέχνες, συχνά οδηγεί σε τραυματισμούς. Από ποιους τραυματισμούς κινδυνεύουν όσοι παίζουν τένις;

Επικονδυλίτιδα (tennis elbow)

Είναι ίσως ο πιο συχνός τραυματισμός σε όσους παίζουν τένις και συμβαίνει λόγω υπέρχρησης και υπερκόπωσης των μυών που εκτείνονται στον καρπό. Παρουσιάζεται ως πόνος, μυϊκή αδυναμία ή οίδημα στην έξω και πλάγια περιοχή του αγκώνα. Η ανάπαυση και η αποχή από τους αγώνες για κάποιο διάστημα ενδείκνυται για την πάθηση αυτή.

Ρήξη στροφικού πετάλου του ώμου

Το στροφικό πέταλο είναι υπεύθυνο για τη σταθεροποίηση του ώμου. Όταν ο ώμος είναι ελλιπώς ενδυναμωμένος προκαλούνται τραυματισμοί εξαιτίας της υπερβολικής χρήσης της περιοχής. Ο πόνος που προκαλείται μπορεί να επηρεάσει όχι μόνο την άθληση αλλά και τις καθημερινές δραστηριότητες. Οι ασκήσεις ενδυνάμωσης της περιοχής μπορούν να βοηθήσουν τόσο στη μείωση του πόνου όσο και του κινδύνου τραυματισμού. Η ρήξη στροφικού πετάλου ώμου μπορεί να αντιμετωπιστεί με φυσικοθεραπεία ή/και με χειρουργική επέμβαση.

Κατάγματα κόπωσης

Τα κατάγματα λόγω κόπωσης είναι αποτέλεσμα της γρήγορης αύξησης της προπόνησης και εμφανίζονται συνήθως στη μέση, στο πόδι ή στον αστράγαλο. Δεν πρόκειται για σπάσιμο αλλά για ρωγμή στο οστό. Για την πρόληψη των καταγμάτων κόπωσης είναι σημαντική η προπόνηση ενδυνάμωσης αλλά και η χρήση των κατάλληλων παπουτσιών.

Τενοντίτιδα επιγονατιδικού τένοντα

Ο συγκεκριμένος τένοντας βοηθά στην κίνηση του ποδιού ενώ στηρίζει το βάρος μας όταν περπατάμε ή όταν επιχειρούμε κάποιο άλμα. Ειδικά με το άλμα ασκείται πίεση στον συγκεκριμένο τένοντα με αποτέλεσμα να τον τραυματίζει.

Διάστρεμμα αστραγάλου

Επίσης ένας πολύ συχνός τραυματισμός σε όσους ασχολούνται με το τένις και συνήθως συμβαίνει καθώς το τένις είναι ένα γρήγορο παιχνίδι με πολλές και συχνά απότομες εναλλαγές κατεύθυνσης. Το αποτέλεσμα αυτών των αλλαγών μπορεί να προκαλέσει διάστρεμμα στον αστράγαλο, το οποίο παίρνει τη μορφή πόνου, οιδήματος και δυσκαμψίας της περιοχής.

Το τένις είναι από τα πιο συναρπαστικά αθλήματα που υπάρχουν τόσο για τους θεατές όσο κυρίως για εκείνους που ασχολούνται με αυτό είτε επαγγελματικά είτε ερασιτεχνικά. Ωστόσο ενέχει και κινδύνους τραυματισμών γι αυτό είναι σημαντική η προπόνηση ενδυνάμωσης αλλά και η εκμάθηση της σωστής τεχνικής προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος οποιουδήποτε τραυματισμού.

The post Από ποιους τραυματισμούς κινδυνεύουν όσοι παίζουν τένις appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Η σπονδυλική στένωση είναι συχνή πάθηση της σπονδυλικής στήλης και αφορά τη στένωση του σπονδυλικού σωλήνα στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης με ταυτόχρονη πίεση του νωτιαίου μυελού. Η σπονδυλική στένωση προκύπτει ως συνδυασμός παραγόντων που προκαλούν στένωση της διαμέτρου του σπονδυλικού σωλήνα. Μπορεί επίσης να προκύψει λόγω φυσιολογικής φθοράς των σπονδύλων, λόγω κάποιας κήλης του μεσοσπονδύλιου δίσκου, κάποιου κατάγματος κ.α. Τι συμπτώματα έχει όμως η σπονδυλική στένωση και πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί;

Τα συμπτώματα

Όταν η νόσος βρίσκεται στα αρχικά στάδια συνήθως δεν εμφανίζει συμπτώματα, όταν όμως τα συμπτώματα ξεκινήσουν τα πιο συχνά είναι:

• πόνος στη μέση
• πόνος και αδυναμία στα πόδια
• μυρμήγκιασμα στα κάτω άκρα
• διαταραχές στην εντερική λειτουργία (κένωση και ούρηση).

Πώς αντιμετωπίζεται η σπονδυλική στένωση;

Η διάγνωση της σπονδυλικής στένωσης γίνεται με τη λήψη ιστορικού και με κλινική εξέταση ενώ επιβεβαιώνεται με ακτινογραφίες και μαγνητική τομογραφία. Κατόπιν αυτών ο ιατρός αποφασίζει τον καταλληλότερο τρόπο αντιμετώπισης. Η σπονδυλική στένωση μπορεί να αντιμετωπιστεί με :

• συντηρητική αγωγή (παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη)
• λήψη κορτιζόνης, είτε σε χάπι είτε ως ένεση
• χρήση ζώνης και περιορισμό δραστηριοτήτων
• φυσικοθεραπεία
• χειρουργική επέμβαση όταν αποτυγχάνουν οι παραπάνω τρόποι ή όταν η στένωση είναι μεγάλη. Η χειρουργική επέμβαση έχει ω στόχο την αποσυμπίεση των νεύρων και τη διεύρυνση του σπονδυλικού σωλήνα ενώ αφαιρούνται και τυχόν κήλες. Σε ορισμένες περιπτώσεις ενδέχεται να χρειαστεί και σπονδυλοδεσία. Οι ασθενείς συνήθως είναι σε θέση να σηκωθούν από το κρεβάτι την ίδια ή την επόμενη μέρα του χειρουργείου και να πάρουν εξιτήριο 2-3 ημέρες μετά, ενώ ο πόνος μπορεί να αντιμετωπιστεί με κοινά παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη.

Οι ασθενείς μπορούν να επιστρέψουν στην εργασία τους μετά από περίπου 2-3 εβδομάδες (εάν είναι εργασία γραφείου) ενώ η επιστροφή σε αθλητικές δραστηριότητες μπορεί να πραγματοποιηθεί μετά από 6 περίπου εβδομάδες.

The post Όλα όσα θέλετε να μάθετε για τη σπονδυλική στένωση appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Ως σκολίωση ορίζεται η τρισδιάστατη παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης και του κορμού. Η ηλικία στην οποία συνήθως εμφανίζεται είναι πριν την εφηβεία, στο στάδιο ανάπτυξης του παιδιού. Κατατάσσεται σε οργανική, όταν εμφανίζονται παράλληλα πλάγια κλίση της σπονδυλικής στήλης, στροφή και παραμόρφωση των σπονδύλων και σε λειτουργική, όταν διατηρείται η φυσιολογική αρχιτεκτονική των σπονδύλων και έλλειψη στροφής. Η διάγνωση της σκολίωσης γίνεται μέσω κλινικής εξέτασης και ακτινογραφιών ενώ μπορεί να ζητηθούν και απεικονιστικές εξετάσεις όπως μαγνητική ή αξονική τομογραφία.

Τι προκαλεί την σκολίωση

Η σκολίωση στην πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν έχει καμία γνωστή αιτία, πρόκειται δηλαδή για ιδιοπαθή σκολίωση. Άλλα είδη σκολίωσης είναι η συγγενής σκολίωση, η οποία προκαλείται από ενδεχόμενη ανώμαλη ανάπτυξη του εμβρύου, και η νευρομυϊκή σκολίωση, η οποία μπορεί να προκληθεί από εγκεφαλική παράλυση ή μυϊκή δυστροφία.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της σκολίωσης

Χαρακτηριστικό γνώρισμα της σκολίωσης είναι η παραμόρφωση και δυσκαμψία της σπονδυλικής στήλης. Η σκολίωση δεν προκαλεί πόνο και ενδεχόμενο αίσθημα πόνου οφείλεται σε άλλες αιτίες και όχι στην σκολίωση. Επίσης, ασθενείς έχουν αναφέρει ότι νιώθουν μούδιασμα και κράμπες, ωστόσο αυτά οφείλονται περισσότερο στην πίεση που δέχονται τα νεύρα και στην εκφύλιση των δίσκων και των αρθρώσεων. Ακόμη, χαρακτηριστικά γνωρίσματα της σκολίωσης είναι η ασυμμετρία της μέσης και όταν ο ώμος, η ωμοπλάτη, το πλευρό και ο γοφός από τη μια πλευρά είναι ψηλότερα από την άλλη πλευρά.

Πώς αντιμετωπίζεται η σκολίωση

Η μέθοδος αντιμετώπισης της σκολίωσης εξαρτάται από το φύλο και την ηλικία του ασθενούς, τον βαθμό ασυμμετρίας του σώματος, το μέγεθος του κυρτώματος ,τη συχνότητα των συμπτωμάτων και άλλα. Η θεραπεία μπορεί να κυμανθεί από φαρμακευτική αγωγή και φυσικοθεραπεία έως και χειρουργική επέμβαση, ανάλογα με τους παράγοντες που προαναφέρθηκαν. Σε μικρές σκολιώσεις η συντηρητική θεραπεία με φαρμακευτική αγωγή και ειδικές φυσικοθεραπείες είναι αρκετές για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, ενώ ενδέχεται να χρειάζεται και συστηματική παρακολούθηση της εξέλιξης. Σε μεγάλες σκολιώσεις πάνω από 40^ο, όταν τα συμπτώματα επιδεινώνονται ή υποτροπιάζουν είναι σχεδόν απαραίτητη η χειρουργική αντιμετώπιση. Η χειρουργική επέμβαση για την αντιμετώπιση της σκολίωσης είναι η σπονδυλοδεσία, η οποία πλέον έχει άριστα αποτελέσματα τόσο από θεραπευτικής όσο και από αισθητικής άποψης.

The post Πλήρης οδηγός για τη Σκολίωση – Αίτια, γνωρίσματα και τρόποι αντιμετώπισης appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.