Αρθρίτιδα του καρπού: όλα όσα θέλετε να μάθετε

Ο καρπός του χεριού είναι μια σύνθετη άρθρωση που συνδέει το χέρι με το αντιβράχιο και αποτελείται τα δύο οστά του αντιβραχίου και 8 μικρά καρπικά οστά. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, η κίνηση του καρπού εκτελείται ομαλά και τα οστά γλιστρούν εύκολα καθώς προστατεύονται από τον λείο χόνδρο. Όταν ωστόσο προκύψει αρθρίτιδα του καρπού η κίνηση δυσκολεύει και ο πόνος κάνει την εμφάνισή του. Η αρθρίτιδα σημαίνει ουσιαστικά τη φλεγμονή στις αρθρώσεις. Σε ότι αφορά την αρθρίτιδα του καρπού, ο λείος χόνδρος καταστρέφεται και σταδιακά χάνεται, τα οστά τρίβονται και προκαλούν (ανεπανόρθωτη) βλάβη στις αρθρώσεις με αποτέλεσμα η κίνηση του καρπού να γίνεται επώδυνη και δύσκολη.

Υπάρχουν διάφοροι τύποι αρθρίτιδας του καρπού:
• Οστεοαρθρίτιδα, η οποία προκύπτει με τη φυσιολογική φθορά του χόνδρου
• Ρευματοειδής αρθρίτιδα, η οποία είναι συνήθως αυτοάνοση
• Μετατραυματική αρθρίτιδα, η οποία εμφανίζεται μετά από τραυματισμό
• Ψωριατική αρθρίτιδα, η οποία αποτελεί φλεγμονώδη ασθένεια του δέρματος και των αρθρώσεων.

Τα αίτια της αρθρίτιδας του καρπού
Η αρθρίτιδα του καρπού μπορεί να είναι αποτέλεσμα διαφόρων παραγόντων, όπως η ηλικία (συνήθως εμφανίζεται σε άτομα άνω των 50 ετών – αλλά δεν αποκλείονται και μικρότερες ηλικιακές ομάδες), η κληρονομικότητα αλλά και κάποιος τραυματισμός στην περιοχή.

Τα συμπτώματα της αρθρίτιδας του καρπού
Η αρθρίτιδα στα πρώτα της στάδια συνήθως δεν εμφανίζει συμπτώματα αλλά και όταν αυτά κάνουν την εμφάνισή τους δεν έχουν σε όλους τους ασθενείς την ίδια ένταση. Σε γενικό πλαίσιο, τα συμπτώματα της αρθρίτιδας του καρπού περιλαμβάνουν:
• πόνο, ο οποίος επιδεινώνεται με τις δραστηριότητες, με την άσκηση ή την άρση βάρους
• οίδημα
• Δυσκαμψία της άρθρωσης και μειωμένο εύρος κίνησης
• Αδυναμία της άρθρωσης
• Αίσθηση «τριβής» των οστών.

Οι τρόποι αντιμετώπισης της αρθρίτιδας του καρπού
Η αρθρίτιδα του καρπού και κυρίως τα δυσάρεστα συμπτώματά της μπορούν να αντιμετωπιστούν τόσο με συντηρητικούς τρόπους όσο και με χειρουργική επέμβαση. Οι συντηρητικοί τρόποι αντιμετώπισης περιλαμβάνουν:
• Ανάπαυση
• Αποφυγή κινήσεων που προκαλούν πόνο
• Χρήση νάρθηκα
• Φαρμακευτική αγωγή
• Πρόγραμμα Φυσικοθεραπείας
• Τοπικές εγχύσεις κορτιζόνης, υαλουρονικού οξέος, PRP κ.α
• Η χειρουργική αντιμετώπιση της αρθρίτιδας του καρπού μπορεί να γίνει είτε με αρθροσκόπηση είτε με ολική αρθροπλαστική. Η αρθροσκόπηση είναι μια ελάχιστα επεμβατική διαδικασία κατά την οποία μέσα από μικρές οπές στο δέρμα μπορεί να καθαριστεί η άρθρωση, ωστόσο δεν θεωρείται μόνιμη αντιμετώπιση του προβλήματος. Στην ολική αρθροπλαστική τα φθαρμένα τμήματα της άρθρωσης αντικαθίστανται με τεχνητά εμφυτεύματα και απαλλάσσουν τον ασθενή από τον πόνο ενώ επανέρχεται και ένα μέρος της φυσιολογικής κίνησης.

Η αρθρίτιδα μπορεί να δυσκολέψει αρκετά την καθημερινότητα του ασθενούς εξαιτίας του περιορισμού της κίνησης αλλά και του πόνου. Για αυτόν αλλά και για πολλούς ακόμα λόγους επισκεφθείτε άμεσα τους ειδικούς με την εμφάνιση των πρώτων κιόλας συμπτωμάτων.

The post Αρθρίτιδα του καρπού: όλα όσα θέλετε να μάθετε appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Πώς το κολύμπι ωφελεί τις αρθρώσεις

Το καλοκαίρι έφτασε και η εξόρμηση στις θάλασσες και τις παραλίες είναι η πιο αγαπημένη συνήθεια. Άλλωστε η χώρα μας προσφέρεται για τέτοιες αποδράσεις. Το κολύμπι αποτελεί ίσως τη δημοφιλέστερη δραστηριότητα του καλοκαιριού (τουλάχιστον για όσους δεν είναι χειμερινοί κολυμβητές) ενώ αποτελεί και το καλύτερο φυσικό «φάρμακο» για τις αρθρώσεις. Το κολύμπι είναι η ιδανική δραστηριότητα για άτομα όλων των ηλικιών που θέλουν να ασκηθούν χωρίς να επιβαρύνουν τις αρθρώσεις τους, ειδικά τα άτομα εκείνα που αντιμετωπίζουν αρθρίτιδες ή χρόνιες φθορές στους χόνδρους.

Πώς βοηθά το νερό
Οι ιδιότητες της άνωσης, της υδροστατικής πίεσης και της αντίστασης που έχει το νερό καθιστά το κολύμπι την καλύτερη άσκηση για όλες τις ηλικίες χωρίς τον κίνδυνο τραυματισμού ή επιδείνωσης μιας ήδη υπάρχουσας πάθησης.

Τα οφέλη της κολύμβησης
Η κολύμβηση είτε στη θάλασσα είτε σε πισίνα είναι ευεργετική για την εκγύμναση του σώματος αλλά και την παράλληλη προστασία του από τραυματισμούς. Ποια είναι τα οφέλη της κολύμβησης;
• Βοηθά στη καλύτερη κυκλοφορία του αίματος
• Δεν επιβαρύνει τη σπονδυλική στήλη, τα γόνατα, το ισχίο ή άλλες περιοχές του σώματος
• Η αντίσταση του νερού είναι αντίστοιχη με την αντίσταση των ελεύθερων βαρών χωρίς να επιβαρύνονται οι αρθρώσεις και χωρίς να κουράζεται ο ασκούμενος
• Γυμνάζονται όλοι οι μύες του σώματος (άνω άκρα, κορμός, κάτω άκρα)
• Βοηθά σημαντικά στην καύση θερμίδων καθώς αποτελεί εξαιρετική αερόβια άσκηση. Είναι ενδεικτικό ότι για κάθε 10 λεπτά ελεύθερης κολύμβησης καίγονται 100 θερμίδες ενώ με το στυλ «πεταλούδα» 150.
• Βοηθά στον έλεγχο του σωματικού βάρους
• Αντιστρέφει τα προβλήματα που δημιουργεί η καθιστική ζωή
• Ενισχύει τον μεταβολισμό
• Κάνει τις αρθρώσεις πιο εύκαμπτες
• Βελτιώνει την ισορροπία
• Βοηθά την υγεία του καρδιαγγειακού συστήματος
• Καταπολεμά το άσθμα
• Συμβάλει στη διατήρηση των ομαλών επιπέδων χοληστερόλης
• Δεν έχει ηλικιακούς περιορισμούς, απευθύνεται σε άτομα όλων των ηλικιών
• Μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης οστεοπόρωσης ή διαβήτη
• Μειώνει το άγχος και το στρες
• Αυξάνει τον μέσο όρο ζωής
• Τα οφέλη της κολύμβησης στο σώμα διαρκούν για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η κολύμβηση είναι ίσως το καλύτερο δώρο που μπορεί να κάνει κάποιος στις αρθρώσεις του. Μπορεί να απολαύσει όλα τα οφέλη της αερόβιας άσκησης αλλά και της άσκησης ενδυνάμωσης χωρίς τους κινδύνους τραυματισμού ή επιβάρυνσης των αρθρώσεων. Το καλοκαίρι είναι η ιδανική εποχή για όλους όσους θέλουν να ασχοληθούν εντατικά με αυτή τη μορφή άσκησης, η οποία μπορεί εύκολα να συνεχιστεί και τον χειμώνα είτε στη θάλασσα είτε σε θερμαινόμενες πισίνες.

The post Πώς το κολύμπι ωφελεί τις αρθρώσεις appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Υγρό στο γόνατο: πώς εμφανίζεται και πώς αντιμετωπίζεται

Το υγρό στο γόνατο, το οποίο προκαλεί οίδημα στην περιοχή, πρακτικά σημαίνει τη συσσώρευση επιπλέον ποσότητας αρθρικού υγρού εντός της άρθρωσης. Εκτός από αρθρικό υγρό, στο σημείο μπορεί να συγκεντρώνεται και αίμα ή πύον τα οποία επίσης προκαλούν οίδημα τοπικά. Καθώς το γόνατο είναι από τις πιο σημαντικές αρθρώσεις του ανθρώπινου σώματος αφού καθημερινά δέχεται κραδασμούς και τριβές σε κάθε βήμα ίσες περίπου με 2-3 φορές το βάρος του σώματος, το αρθρικό υγρό βρίσκεται εκεί σε φυσιολογική ποσότητα περίπου 7-10 cc προκειμένου να θρέφει τον χόνδρο και να προστατεύει την άρθρωση από την τριβή που υφίσταται.

Τα αίτια της συσσώρευσης υγρού στο γόνατο

Η συσσώρευση υγρού στο γόνατο μπορεί να είναι αποτέλεσμα διαφόρων παραγόντων και καταστάσεων όπως:

• Διάστρεμμα γονάτου
• Εξάρθρωση επιγονατίδας
• Αρθρίτιδα γονάτου
• Τενοντίτιδα
• Θυλακίτιδα γονάτου
• Ρευματοειδής αρθρίτιδα
• Ουρική αρθρίτιδα
• Σηπτική αρθρίτιδα
• Ρήξη μηνίσκου
• Ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου
• Κύστη Baker
• Νόσος Osgood-Schlatter
• Όγκος (καλοήθης ή κακοήθης).

Η διάγνωση και η αντιμετώπιση του υγρού στο γόνατο
Ο Ορθοπαιδικός θα προχωρήσει σε κλινική εξέταση και λήψη πλήρους ιατρικού ιστορικού προκειμένου να εντοπίσει με ασφάλεια την πηγή της συσσώρευσης υγρού στο γόνατο. Η διάγνωση ενδέχεται να χρειαστεί επιπλέον τη λήψη ακτινογραφιών, μαγνητική τομογραφία και υπέρηχο.
Κατόπιν της ασφαλούς διάγνωσης, ο γιατρός θα καθορίσει τον ενδεδειγμένο τρόπο αντιμετώπισης του υγρού στο γόνατο. Σε γενικό πλαίσιο, το υγρό στο γόνατο μπορεί να επανέλθει σε φυσιολογικό ποσοστό με:
• Ξεκούραση
• Αποφυγή – περιορισμό δραστηριοτήτων (πχ ανέβασμα σκάλας, πολύωρη ορθοστασία κτλ)
• Παγοθεραπεία
• Φαρμακευτική αγωγή με αντιφλεγμονώδη
• Αφαίρεση υγρού με παρακέντηση και έγχυση υαλουρονικού
• Πρόγραμμα φυσικοθεραπείας
• Ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης
• Εργονομία σώματος
• Αρθροσκόπηση (πχ σε περιπτώσεις ρήξης μηνίσκου ή πρόσθιου χιαστού)
• Ολική αρθροπλαστική (πχ σε περιπτώσεις οστεοαρθρίτιδας).

Η συσσώρευση υγρού στο γόνατο μπορεί να υποδηλώνει την ύπαρξη κάποιας πάθησης είτε της περιοχής είτε γενικότερης, γι αυτό καλό είναι η άμεση επίσκεψη στον Ορθοπαιδικό

The post Υγρό στο γόνατο: πώς εμφανίζεται και πώς αντιμετωπίζεται appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Πλήρης οδηγός για τη ρήξη επιχείλιου χόνδρου

Ως ρήξη επιχείλιου χόνδρου ορίζεται η αποκόλληση του ανώτερου τμήματος του επιχείλιου χόνδρου από την ωμογλήνη. Ο επιχείλιος χόνδρος είναι υπεύθυνος για τη σταθερότητα του ώμου και ανατομικά περιβάλλει την ωμογλήνη. Η ρήξη του είναι μια επώδυνη κατάσταση δυνητικά μπορεί να οδηγήσει και σε αστάθεια του ώμου. Πρόκειται για μια πάθηση που συναντάται αρκετά συχνά σε άτομα και αθλητές που η καθημερινότητά τους περιλαμβάνει συνεχείς κινήσεις του χεριού πάνω από το επίπεδο του ώμου.

Οι ρήξεις του επιχείλιου χόνδρου μπορούν να αφορούν τον πρόσθιο επιχείλιο, τον οπίσθιο επιχείλιο ή το σημείο πρόσφυσης της μακράς κεφαλής του δικεφάλου, γνωστό και ως SLAP.

Τα αίτια ρήξης επιχείλιου χόνδρου
Ο επιχείλιος χόνδρος μπορεί να υποστεί ρήξη ως αποτέλεσμα:
• Τραυματισμού
• Ενασχόλησης με αθλήματα όπως βόλεϊ, μπέιζμπολ κ.α, που περιλαμβάνουν συνεχείς κινήσεις του χεριού πάνω από το επίπεδο το ώμου
• Άρσης βάρους
• Έλξης του κορμού
• Πτώσης (πχ από σκάλα ή στο έδαφος χρησιμοποιώντας τα χέρια)
• Τροχαίου ατυχήματος
• Ανατομικών ανωμαλιών
• Οστεοαρθρίτιδας

Τα συμπτώματα της ρήξης επιχείλιου χόνδρου
Τα συμπτώματα της ρήξης επιχείλιου χόνδρου που αναφέρουν συχνότερα οι ασθενείς είναι:
• Έντονος πόνος στον ώμο
• Πόνος κατά την άρση αντικειμένων, ειδικά όταν αυτό συμβαίνει πάνω από το επίπεδο του ώμου
• Πόνος στην διατήρηση του χεριού σε συγκεκριμένη θέση
• Ήχος «κλικ»
• Μειωμένο εύρος κίνησης του χεριού
• Μειωμένη δύναμη στον ώμο
• Εύκολη κόπωση
• Μειωμένη αθλητική επίδοση
• Αστάθεια του ώμου
• Αίσθηση αδυναμίας της άρθρωσης

Η θεραπεία της ρήξης επιχείλιου χόνδρου
Μετά τη λήψη ιατρικού ιστορικού, την κλινική εξέταση και τα αποτελέσματα της μαγνητικής τομογραφίας, ο γιατρός θα καθορίσει τον καταλληλότερο τρόπο θεραπείας της ρήξης του επιχείλιου χόνδρου, λαμβάνοντας υπόψιν, μεταξύ άλλων, την ηλικία του ασθενούς, το επίπεδο των δραστηριοτήτων του, το είδος της ρήξης και τη σοβαρότητά της. Οι τρόποι να θεραπευτεί η ρήξη του επιχείλιου χόνδρου περιλαμβάνουν:
• Ξεκούραση και αποφυγή των δραστηριοτήτων που επιδεινώνουν τα συμπτώματα
• Ακινητοποίηση του ώμου για σύντομο χρονικό διάστημα
• Φυσικοθεραπεία
• Φαρμακευτική αγωγή
• Χειρουργική επέμβαση με αρθροσκόπηση. Με τη μέθοδο αυτή οι ασθενείς απολαμβάνουν λιγότερο πόνο, μικρότερες τομές, εξαιρετικά αποτελέσματα και ταχεία αποκατάσταση.

Ο ασθενής επιστρέφει άμεσα στο σπίτι του ενώ για την επάνοδό του στις αθλητικές δραστηριότητες απαιτείται ένα πρόγραμμα φυσικοθεραπείας που θα του επιτρέψει να έχει και πάλι το πλήρες εύρος της κίνησης του ώμου.

The post Πλήρης οδηγός για τη ρήξη επιχείλιου χόνδρου appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Οι πιο συχνοί τραυματισμοί στο volley

Το volley είναι ένα από τα πιο δημοφιλή ομαδικά αθλήματα. Συγκεντρώνει φιλάθλους κάθε ηλικίας ενώ τα γήπεδα γεμίζουν με τους υποστηρικτές των ομάδων που αγωνιούν για την έκβαση του αγώνα. Πρόκειται για ένα άθλημα που προσφέρει ανατροπές και συγκινήσεις ωστόσο είναι από εκείνα τα αθλήματα που δεν περιλαμβάνει επαφή με τον αντίπαλο. Για πολλούς αυτό σημαίνει ότι είναι πιο ασφαλές και δεν κρύβει πολλούς τραυματισμούς. Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική. Το volley περιλαμβάνει άλματα, προσγειώσεις, απότομες αλλαγές κατεύθυνσης και δυνατά χτυπήματα στη μπάλα που μπορεί να προκαλέσουν διαφόρων ειδών τραυματισμούς, παρόλο που οι αθλητές δεν έρχονται σε άμεση επαφή μεταξύ τους. Ποιοι είναι οι πιο συχνοί τραυματισμοί στο volley;

Διάστρεμμα ποδοκνημικής άρθρωσης. Προκύπτει συνήθως ως αποτέλεσμα ανώμαλης προσγείωσης μετά από άλμα. Κατηγοριοποιείται σε 3 βαθμούς ανάλογα με τη σοβαρότητά του και από την κατηγορία εξαρτάται ο τρόπος αντιμετώπισης. Μπορεί να αντιμετωπιστεί με ξεκούραση, περίδεση, φυσικοθεραπεία ακόμα και χειρουργική επέμβαση αν χρειαστεί.

Ρήξη αχίλλειου τένοντα. Η ρήξη του αχίλλειου τένοντα μπορεί να είναι αποτέλεσμα πτώσης ή τραυματισμού στη διάρκεια του αγώνα ή της προπόνησης. Η ρήξη του αχίλλειου τένοντα μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη χρήση ειδικών κηδεμόνων ωστόσο το μέτρο αυτό δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό και συγκεντρώνει υψηλά ποσοστά επανατραυματισμού. Η οριστική αντιμετώπιση της ρήξης αχίλλειου τένοντα επιτυγχάνεται με χειρουργική επέμβαση.

Ρήξεις μηνίσκου και συνδέσμων. Η ρήξη μηνίσκου είναι από τις πιο συχνές κακώσεις του γόνατος. Προκύπτει συνήθως με την απότομη στροφή και κάμψη του γόνατος ή μετά από βαθύ κάθισμα. Μπορεί να αντιμετωπιστεί με ξεκούραση, ανύψωση, φυσικοθεραπεία ή αρθροσκόπηση. Αντίστοιχη θεραπεία ακολουθείται και στις ρήξεις των συνδέσμων του γόνατος.

Τραυματισμοί στα δάχτυλα. Οι τραυματισμοί στα δάχτυλα είναι πολύ συχνοί στους αθλητές του volley καθώς είναι σε συνεχή επαφή με τη μπάλα. Η μεγάλη ταχύτητα με την οποία έρχονται σε επαφή με τη μπάλα είτε για να την καρφώσουν είτε για να τη μπλοκάρουν προκαλεί τραυματισμούς στα δάχτυλα. Συνήθως προτιμούν να τοποθετούν ταινία για την περίδεση ή να δένουν το δάχτυλο που έχει τραυματιστεί με το διπλανό του.

Κατάγματα κόπωσης. Τα κατάγματα κόπωσης είναι αποτέλεσμα της κόπωσης των αρθρώσεων, όπως φανερώνει και η ονομασία τους. Τα συχνά άλματα και οι λοιπές κινήσεις που επιβαρύνουν τις αρθρώσεις, έχουν ως αποτέλεσμα τέτοιου είδους τραυματισμούς.

Τενοντοπάθεια επιγονατιδικού τένοντα. Οι επαναλαμβανόμενες συσπάσεις των μυών ευθύνονται για την εμφάνιση της τενοντοπάθειας του επιγονατιδικού τένοντα. Τα συνεχόμενα άλματα και η έντονη προπόνηση κάνουν τους αθλητές του volley να έρχονται συχνά αντιμέτωποι με την πάθηση. Η ξεκούραση, η φαρμακευτική αγωγή, η φυσικοθεραπεία αλλά και η χειρουργική επέμβαση σε σπάνιες περιπτώσεις μπορούν να αντιμετωπίσουν την πάθηση.

Σύνδρομο πρόσκρουσης ώμου. Η πρόσκρουση συμβαίνει όταν το βραχιόνιο ανυψώνεται πάνω από το επίπεδο του ώμου. Η κακή τεχνική ή η υπερβολική καταπόνηση οφείλονται για την εμφάνιση του συνδρόμου ενώ μπορεί να αντιμετωπιστεί με ξεκούραση, φαρμακευτική αγωγή, πρόγραμμα φυσικοθεραπείας, ενέσεις κορτιζόνης αλλά και χειρουργική επέμβαση.

Οι αθλητές του volley μπορεί να μην έρχονται σε επαφή με τον αντίπαλο, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει ο κίνδυνος τραυματισμού. Οι τραυματισμοί μπορεί να προκύψουν ανά πάσα στιγμή στο volley, όπως και στο κάθε άθλημα, γι αυτό και είναι καλό να προλαμβάνονται όσο αυτό είναι δυνατόν. Η σωστή τεχνική, η σωστή προθέρμανση και αποθεραπεία, η φροντίδα του σώματος και η σωστή ενδυνάμωση των μυών μπορούν να προλάβουν σε μεγάλο βαθμό την εμφάνιση των παραπάνω – και όχι μόνο – τραυματισμών.

The post Οι πιο συχνοί τραυματισμοί στο volley appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Οι συχνότεροι τραυματισμοί των χορευτών

Ο χορός αποτελεί μια από τις πιο ευχάριστες μορφές έκφρασης αλλά και εκγύμνασης, είτε κάποιος ασχολείται μαζί του επαγγελματικά είτε ερασιτεχνικά. Ο χορός προσφέρει πολλαπλά οφέλη στο πνεύμα και το σώμα, χρειάζεται όμως και προσοχή καθώς ο κίνδυνος τραυματισμού είναι πάντα παρών. Κάποιοι τραυματισμοί είναι επιπόλαιοι και αντιμετωπίζονται εύκολα και γρήγορα, κάποιοι άλλοι ωστόσο μπορούν να είναι σοβαροί και να θέσουν σε κίνδυνο ακόμα και την καριέρα ενός επαγγελματία χορευτή. Ποιοι είναι όμως οι συχνότεροι τραυματισμοί των χορευτών;

Οι τραυματισμοί με τους οποίους έρχονται συχνά αντιμέτωποι όσοι ασχολούνται με τον χορό μπορούν να αφορούν οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Οι χορευτές λοιπόν αντιμετωπίζουν συχνά:

• Κατάγματα
• Διαστρέμματα (πχ ποδοκνημικής άρθρωσης και όχι μόνο)
• Μυϊκούς τραυματισμούς
• Τραυματισμούς στο γόνατο (πχ ρήξη μηνίσκου, χονδροπάθεια επιγονατίδας)
• Τραυματισμούς στα πόδια
• Κνημιαίο σύνδρομο
• Σκολίωση
• Σπονδυλόλυση
• Κατάγματα κόπωσης
• Βλαισό μέγα δάχτυλο (κότσι)
• Αρθρίτιδα (μετά την ηλικία των 40 ετών)
• Χαμηλή οσφυαλγία
• Θλάσεις στον αυχένα
• Τενοντίτιδα στροφικού πετάλου ώμου
• Τενοντίτιδα του οπίσθιου κνημιαίου
• Κροτούν ισχίο
• Και πολλές ακόμα.

Τα αίτια των τραυματισμών

Οι τραυματισμοί στους χορευτές μπορούν να προκύψουν εξαιτίας διαφόρων παραγόντων, όπως:

• Κακή τεχνική
• Έλλειψη επαρκούς και σωστής προθέρμανσης αλλά και αποθεραπείας
• Κακή φυσική κατάσταση
• Υπερβάλλον ζήλος, ειδικά αν είναι αρχάριοι χορευτές
• Υπερβολική καταπόνηση του σώματος
• Χρήση ακατάλληλου εξοπλισμού
• Απότομη έναρξη και λήξη των χορευτικών κινήσεων
• Λανθασμένη προσγείωση από άλμα
• Ατυχήματα στην προπόνηση ή την παράσταση
• Ακατάλληλο δάπεδο
• Και πολλοί ακόμα παράγοντες.

Οι τρόποι αντιμετώπισης

Ο κάθε τραυματισμός είναι ξεχωριστός και χρίζει διαφορετικής αντιμετώπισης ανάλογα με τη σοβαρότητά του. Σε γενικές γραμμές, οι τραυματισμοί που ταλαιπωρούν τους χορευτές μπορούν να αντιμετωπιστούν με ξεκούραση, παγοθεραπεία, φαρμακευτική αγωγή, εξατομικευμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας, ασκήσεις ενδυνάμωσης, PRP, περίδεση, ακόμα και χειρουργική επέμβαση εάν κριθεί απαραίτητο.

Σημαντικό ρόλο παίζει και η πρόληψη των τραυματισμών, η οποία είναι εφικτή με κάποιες απλές κινήσεις. Η σωστή προθέρμανση και αποθεραπεία, η εκμάθηση της σωστής τεχνικής, η ξεκούραση, η γνώση των ορίων του οργανισμού είναι μερικά από αυτά για τα οποία πρέπει να φροντίσει ένας χορευτής (επαγγελματίας ή μη) προκειμένου να προλάβει όσο είναι δυνατόν έναν ενδεχόμενο τραυματισμό.

The post Οι συχνότεροι τραυματισμοί των χορευτών appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Περιοστίτιδα κνήμης: πλήρης οδηγός αντιμετώπισης

Η περιοστίτιδα κνήμης είναι ένα σύνδρομο που εμφανίζεται λόγω υπέρχρησης ή καταπόνησης και εκδηλώνεται στην μπροστινή επιφάνεια της κνήμης. Πρόκειται για μια πολύ συχνή πάθηση στους δρομείς χωρίς όμως να αποκλείονται και όσοι ασχολούνται με διαφορετικά αθλήματα. Υπολογίζεται ότι  το 35% των αθλητών μπορεί να εμφανίσει περιοστίτιδα κνήμης σε κάποια στιγμή.

Τα αίτια που προκαλούν την περιοστίτιδα κνήμης

Τα αίτια που προκαλούν την περιοστίτιδα κνήμης δεν έχουν ακόμα εξακριβωθεί ωστόσο υπάρχουν παράγοντες οι οποίοι αυξάνουν τον κίνδυνο κάποιος αθλητής να αντιμετωπίσει το σύνδρομο. Τέτοιοι παράγοντες είναι:

• Το φύλο, καθώς οι γυναίκες εμφανίζουν περισσότερες πιθανότητες λόγω ορμονικών και λοιπών διαταραχών
• Η παχυσαρκία, καθώς το αυξημένο σωματικό βάρος επιβαρύνει περαιτέρω τα γόνατα και τις κνήμες.
• Κακής ποιότητας υποδήματα ειδικά κατά την άθληση ή την πολύωρη ορθοστασία
• Σκληρές επιφάνειες τρεξίματος, όπως πχ η άσφαλτος
• Απότομη αύξηση συχνότητας, διάρκειας και έντασης προπόνησης
• Έλλειψη βιταμίνης D, η οποία προσφέρει ασβέστιο στα οστά
• Ανισοσκελίες του ποδιού
• Αυξημένη ποδική καμάρα
• Κ.α

Τα συμπτώματα της περιοστίτιδας κνήμης

Το πιο συνηθισμένο και χαρακτηριστικό σύμπτωμα της περιοστίτιδας κνήμης είναι ο πόνος στη μπροστινή και στην έσω επιφάνεια της κνήμης. Ο πόνος μπορεί να εμφανιστεί είτε κατά τη διάρκεια της άθλησης είτε και μετά από αυτή και υποχωρεί με την ξεκούραση του μέλους. Ο πόνος μπορεί να είναι ήπιο ωστόσο σε πιο σοβαρά περιστατικά μπορεί να είναι ακόμη και μόνιμος, θέτοντας τον αθλητή εκτός δραστηριοτήτων για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το άτομο θα αισθάνεται πόνο και στην ψηλάφηση της περιοχής. Σε περίπτωση κατά την οποία το σύνδρομο έχει προχωρήσει αρκετά, η περιοστίτιδα κνήμης μπορεί να καταλήξει σε κάταγμα κόπωσης.

Πώς αντιμετωπίζεται η περιοστίτιδα κνήμης

Μετά από κλινική εξέταση και λήψη ακτινογραφιών και μαγνητικής τομογραφίας ο γιατρός είναι σε θέση να προτείνει τον καταλληλότερο τρόπο αντιμετώπισης της περιοστίτιδας κνήμης. Η αντιμετώπιση του συνδρόμου μπορεί να περιλαμβάνει:

• Ξεκούραση
• Παγοθεραπεία
• Πρόγραμμα Φυσικοθεραπείας με διάφορες τεχνικές και εργαλεία
• Ασκήσεις ενδυνάμωσης και διατάσεις
• Φαρμακευτική αγωγή με αντιφλεγμονώδη
• Χειρουργική επέμβαση, σε σοβαρές περιπτώσεις ή όταν αποτύχουν οι παραπάνω μέθοδοι.

Και σε αυτή την πάθηση η πρόληψη αποτελεί την καλύτερη θεραπεία. Οι αθλούμενοι μπορούν να προλάβουν την εμφάνιση της περιοστίτιδας κνήμης με σταδιακή και όχι απότομη αύξηση της έντασης της προπόνησης, με διαστήματα ξεκούρασης μεταξύ των προπονήσεων, με τη χρήση των κατάλληλων υποδημάτων, με επαρκή και σωστή προθέρμανση και αποθεραπεία αλλά και με ρύθμιση του σωματικού βάρους.

The post Περιοστίτιδα κνήμης: πλήρης οδηγός αντιμετώπισης appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.