ΡΗΞΗ Archives | Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |

Ρήξη οπίσθιου χιαστού: αίτια και θεραπεία

orthopaedic — Mon, 24 Oct 2022 13:13:23 +0000

Ρήξη οπίσθιου χιαστού: αίτια και θεραπεία

Ο οπίσθιος χιαστός είναι ένας από τους τέσσερις συνδέσμους που ενώνουν τον μηρό με την κνήμη και συμβάλλει στη σταθερότητα της άρθρωσης. Οι άλλοι τρεις σύνδεσμοι είναι ο έσω πλάγιος, ο έξω πλάγιος και ο πρόσθιος χιαστός. Ο οπίσθιος χιαστός είναι από τους πιο ισχυρούς συνδέσμους του γόνατος και είναι υπεύθυνος για τη συγκράτηση της κνήμης και την αποτροπή της ολίσθησής της στον μηρό. Η ρήξη οπίσθιου χιαστού είναι σπάνια και συνήθως είναι αποτέλεσμα κάκωσης μεγάλης βίας.

Οι ρήξεις του οπίσθιου χιαστού συνδέσμου μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε 3 βαθμούς:
1ου βαθμού ρήξη: όταν ο σύνδεσμος διαταθεί ελαφρά αλλά παραμένει σταθερός
2ου βαθμού ρήξη: όταν ο σύνδεσμος παρουσιάζει διάταση και μερική ρήξη των ινών
3ου βαθμού ρήξη: όταν ο σύνδεσμος παρουσιάζει πλήρη ρήξη

Τα αίτια της ρήξης οπίσθιου χιαστού
Αν και σπάνια σε σχέση με τις ρήξεις των άλλων τριών συνδέσμων του γόνατος, η ρήξη του οπίσθιου χιαστού είναι υπαρκτή. Η ρήξη οπίσθιου χιαστού είναι αποτέλεσμα κάκωσης μεγάλης βίας στο γόνατο ή υπερέκτασης του γόνατος. Μπορεί να προέλθει από κάποιο ατύχημα πχ τροχαίο ή ακόμα και στη διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων πχ με άμεσο πλήγμα στην περιοχή.

Τα συμπτώματα της ρήξης οπίσθιου χιαστού
Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα που συνοδεύουν τη ρήξη οπίσθιου χιαστού είναι:
• Πόνος
• Οίδημα
• Αίσθημα αστάθειας
• Δυσκαμψία της άρθρωσης
• Δυσκολία στη βάδιση.

Η διάγνωση και η θεραπεία της ρήξης οπίσθιου χιαστού
Η ρήξη οπίσθιου χιαστού μπορεί να συνυπάρχει και με άλλες παθήσεις όπως η ρήξη των πλαγίων συνδέσμων του γόνατος. Για να διαγνωστεί ασφαλώς η ρήξη οπίσθιου χιαστού είναι απαραίτητη η λήψη πλήρους ιατρικού ιστορικού, η κλινική εξέταση αλλά και η λήψη ακτινογραφιών και μαγνητική τομογραφία.
Μετά τη διάγνωση ο γιατρός καθορίζει τον καταλληλότερο τρόπο αντιμετώπισης, ανάλογα με τον βαθμό της ρήξης και την έκτασή της, την ηλικία του ασθενούς, το επίπεδο των δραστηριοτήτων που επιθυμεί να έχει ο ασθενής μετά αλλά και τυχόν άλλες κακώσεις που μπορεί να έχουν προκύψει. Οι τρόποι αντιμετώπισης μπορεί να είναι τόσο συντηρητικοί όσο και χειρουργικοί και περιλαμβάνουν:
• Ξεκούραση και αποφυγή δραστηριοτήτων που επιδεινώνουν τα συμπτώματα
• RICE, δηλαδή Rest (ξεκούραση), Ice (παγοθεραπεία), Compress (περίδεση) και Elevate (ανύψωση) για τον περιορισμό του οιδήματος
• Φυσικοθεραπεία (πλήρες πρόγραμμα ασκήσεων ενδυνάμωσης και ιδιοδεκτικότητας)
• Χειρουργική επέμβαση αρθροσκόπησης με συνδεσμοπλαστική. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης ο σύνδεσμος αναπλάθεται είτε με μοσχεύματα από τον ίδιο τον ασθενή είτε από αλλομοσχεύματα. Ταυτόχρονα, η αρθροσκόπηση παρέχει στον ασθενή πλεονεκτήματα όπως: μικρές τομές, λιγότερο πόνο, ταχύτερη επάνοδο στην καθημερινότητά του και ελάχιστη ή καθόλου νοσηλεία.

Μετά τη χειρουργική επέμβαση ο ασθενής θα πρέπει να ακολουθήσει ένα πρόγραμμα Φυσικοθεραπείας προκειμένου να επανακτήσει την πλήρη λειτουργικότητα του γόνατός του αλλά και να επιστρέψει όσο το δυνατόν συντομότερα στις αθλητικές και λοιπές δραστηριότητές του.

Πλήρης οδηγός για τη ρήξη επιχείλιου χόνδρου

orthopaedic — Tue, 26 Apr 2022 11:36:09 +0000

Πλήρης οδηγός για τη ρήξη επιχείλιου χόνδρου

Ως ρήξη επιχείλιου χόνδρου ορίζεται η αποκόλληση του ανώτερου τμήματος του επιχείλιου χόνδρου από την ωμογλήνη. Ο επιχείλιος χόνδρος είναι υπεύθυνος για τη σταθερότητα του ώμου και ανατομικά περιβάλλει την ωμογλήνη. Η ρήξη του είναι μια επώδυνη κατάσταση δυνητικά μπορεί να οδηγήσει και σε αστάθεια του ώμου. Πρόκειται για μια πάθηση που συναντάται αρκετά συχνά σε άτομα και αθλητές που η καθημερινότητά τους περιλαμβάνει συνεχείς κινήσεις του χεριού πάνω από το επίπεδο του ώμου.

Οι ρήξεις του επιχείλιου χόνδρου μπορούν να αφορούν τον πρόσθιο επιχείλιο, τον οπίσθιο επιχείλιο ή το σημείο πρόσφυσης της μακράς κεφαλής του δικεφάλου, γνωστό και ως SLAP.

Τα αίτια ρήξης επιχείλιου χόνδρου
Ο επιχείλιος χόνδρος μπορεί να υποστεί ρήξη ως αποτέλεσμα:
• Τραυματισμού
• Ενασχόλησης με αθλήματα όπως βόλεϊ, μπέιζμπολ κ.α, που περιλαμβάνουν συνεχείς κινήσεις του χεριού πάνω από το επίπεδο το ώμου
• Άρσης βάρους
• Έλξης του κορμού
• Πτώσης (πχ από σκάλα ή στο έδαφος χρησιμοποιώντας τα χέρια)
• Τροχαίου ατυχήματος
• Ανατομικών ανωμαλιών
• Οστεοαρθρίτιδας

Τα συμπτώματα της ρήξης επιχείλιου χόνδρου
Τα συμπτώματα της ρήξης επιχείλιου χόνδρου που αναφέρουν συχνότερα οι ασθενείς είναι:
• Έντονος πόνος στον ώμο
• Πόνος κατά την άρση αντικειμένων, ειδικά όταν αυτό συμβαίνει πάνω από το επίπεδο του ώμου
• Πόνος στην διατήρηση του χεριού σε συγκεκριμένη θέση
• Ήχος «κλικ»
• Μειωμένο εύρος κίνησης του χεριού
• Μειωμένη δύναμη στον ώμο
• Εύκολη κόπωση
• Μειωμένη αθλητική επίδοση
• Αστάθεια του ώμου
• Αίσθηση αδυναμίας της άρθρωσης

Η θεραπεία της ρήξης επιχείλιου χόνδρου
Μετά τη λήψη ιατρικού ιστορικού, την κλινική εξέταση και τα αποτελέσματα της μαγνητικής τομογραφίας, ο γιατρός θα καθορίσει τον καταλληλότερο τρόπο θεραπείας της ρήξης του επιχείλιου χόνδρου, λαμβάνοντας υπόψιν, μεταξύ άλλων, την ηλικία του ασθενούς, το επίπεδο των δραστηριοτήτων του, το είδος της ρήξης και τη σοβαρότητά της. Οι τρόποι να θεραπευτεί η ρήξη του επιχείλιου χόνδρου περιλαμβάνουν:
• Ξεκούραση και αποφυγή των δραστηριοτήτων που επιδεινώνουν τα συμπτώματα
• Ακινητοποίηση του ώμου για σύντομο χρονικό διάστημα
• Φυσικοθεραπεία
• Φαρμακευτική αγωγή
• Χειρουργική επέμβαση με αρθροσκόπηση. Με τη μέθοδο αυτή οι ασθενείς απολαμβάνουν λιγότερο πόνο, μικρότερες τομές, εξαιρετικά αποτελέσματα και ταχεία αποκατάσταση.

Ο ασθενής επιστρέφει άμεσα στο σπίτι του ενώ για την επάνοδό του στις αθλητικές δραστηριότητες απαιτείται ένα πρόγραμμα φυσικοθεραπείας που θα του επιτρέψει να έχει και πάλι το πλήρες εύρος της κίνησης του ώμου.

Ρήξη αχίλλειου τένοντα: τι είναι και πώς αντιμετωπίζεται

orthopaedic — Mon, 14 Mar 2022 13:11:55 +0000

Ρήξη αχίλλειου τένοντα: τι είναι και πώς αντιμετωπίζεται

Ως ρήξη αχίλλειου τένοντα ορίζεται ο τραυματισμός εκείνος που έχει ως αποτέλεσμα την – για οποιοδήποτε λόγο – διακοπή της συνέχειας του τένοντα γεγονός που δυσκολεύει τους πάσχοντες στη βάδιση. Ο αχίλλειος τένοντας βρίσκεται στο πίσω μέρος του ποδιού πάνω από τη φτέρνα και είναι εκείνος που συνδέει τη γάμπα με τη φτέρνα. Πρόκειται για τον πιο παχύ και τον πιο ισχυρό τένοντα του ανθρώπινου σώματος ενώ μέσω αυτού καταφύονται στη φτέρνα ο γαστροκνήμιος και ο υποκνημίδιος μυς, οι οποίοι είναι από τους βασικότερους μύες τόσο για το περπάτημα όσο και για το τρέξιμο. Η ρήξη του αχίλλειου τένοντα προκύπτει συνήθως, αλλά όχι αποκλειστικά, στη διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων και συχνότερα στους άνδρες συγκριτικά με τις γυναίκες.

Ποιες είναι οι αιτίες ρήξης του αχίλλειου τένοντα;

Η ρήξη του αχίλλειου τένοντα μπορεί να προκύψει ως αποτέλεσμα:

Τραυματισμού στην εκτέλεση αθλητικών δραστηριοτήτων, ειδικά σε αθλήματα που περιλαμβάνουν τρέξιμο, άλματα, απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις.
Πτώσης από ύψος
Απότομης αύξησης έντασης στην προπόνηση
Λήψης συγκεκριμένων φαρμάκων (πχ αντιβιοτικών, κατά της χοληστερίνης κτλ)

Παράγοντες που επηρεάζουν την πάθηση μπορεί να είναι ακόμα και η παχυσαρκία, η ηλικία, καθώς η ρήξη είναι συχνότερη σε άτομα 20-45 ετών, αλλά και το φύλο καθώς οι πιθανότητες ρήξης αχίλλειου τένοντα πολλαπλασιάζονται στους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες.

Ποια είναι τα συμπτώματα της ρήξης του αχίλλειου τένοντα;

Η ρήξη του αχίλλειου τένοντα εμφανίζει κοινά συμπτώματα στους ασθενείς. Τα συμπτώματα αυτά περιλαμβάνουν:

Έντονο πόνο
Αίσθηση ότι κάποιος κλώτσησε τον πάσχοντα
Ήχος «κλικ» την ώρα της ρήξης
Οίδημα
Αδυναμία του πάσχοντα να κάμψει το πόδι
Αδυναμία του πάσχοντα να σηκώσει το πόδι του από το έδαφος όταν περπατάει
Αδυναμία του πάσχοντα να σταθεί στις μύτες των ποδιών του

Πώς αντιμετωπίζεται η ρήξη αχίλλειου τένοντα;

Η αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της ρήξης του αχίλλειου τένοντα καθορίζονται από παράγοντες όπως η ηλικία του πάσχοντα και το επίπεδο των δραστηριοτήτων που επιθυμεί να έχει. Η ρήξη του αχίλλειου τένοντα μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη χρήση ειδικών κηδεμόνων, κυρίως σε ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας, ωστόσο το μέτρο αυτό δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό και συγκεντρώνει υψηλά ποσοστά επανατραυματισμού. Η οριστική αντιμετώπιση της ρήξης αχίλλειου τένοντα επιτυγχάνεται με χειρουργική επέμβαση στην οποία πραγματοποιείται συρραφή του τένοντα με ράμματα νέας γενιάς που προσφέρουν μικρότερες τομές, βελτιωμένη λειτουργικότητα, ταχύτερη επούλωση και καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα.

Η επάνοδος στις αθλητικές δραστηριότητες μετά τη χειρουργική επέμβαση γίνεται σταδιακά και ολοκληρώνεται μετά από περίπου 8 μήνες.

Οι συχνότεροι τραυματισμοί των χορευτών

orthopaedic — Mon, 03 Jan 2022 11:04:11 +0000

Οι συχνότεροι τραυματισμοί των χορευτών

Ο χορός αποτελεί μια από τις πιο ευχάριστες μορφές έκφρασης αλλά και εκγύμνασης, είτε κάποιος ασχολείται μαζί του επαγγελματικά είτε ερασιτεχνικά. Ο χορός προσφέρει πολλαπλά οφέλη στο πνεύμα και το σώμα, χρειάζεται όμως και προσοχή καθώς ο κίνδυνος τραυματισμού είναι πάντα παρών. Κάποιοι τραυματισμοί είναι επιπόλαιοι και αντιμετωπίζονται εύκολα και γρήγορα, κάποιοι άλλοι ωστόσο μπορούν να είναι σοβαροί και να θέσουν σε κίνδυνο ακόμα και την καριέρα ενός επαγγελματία χορευτή. Ποιοι είναι όμως οι συχνότεροι τραυματισμοί των χορευτών;

Οι τραυματισμοί με τους οποίους έρχονται συχνά αντιμέτωποι όσοι ασχολούνται με τον χορό μπορούν να αφορούν οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Οι χορευτές λοιπόν αντιμετωπίζουν συχνά:

Κατάγματα
Διαστρέμματα (πχ ποδοκνημικής άρθρωσης και όχι μόνο)
Μυϊκούς τραυματισμούς
Τραυματισμούς στο γόνατο (πχ ρήξη μηνίσκου, χονδροπάθεια επιγονατίδας)
Τραυματισμούς στα πόδια
Κνημιαίο σύνδρομο
Σκολίωση
Σπονδυλόλυση
Κατάγματα κόπωσης
Βλαισό μέγα δάχτυλο (κότσι)
Αρθρίτιδα (μετά την ηλικία των 40 ετών)
Χαμηλή οσφυαλγία
Θλάσεις στον αυχένα
Τενοντίτιδα στροφικού πετάλου ώμου
Τενοντίτιδα του οπίσθιου κνημιαίου
Κροτούν ισχίο
Και πολλές ακόμα.

Τα αίτια των τραυματισμών

Οι τραυματισμοί στους χορευτές μπορούν να προκύψουν εξαιτίας διαφόρων παραγόντων, όπως:

Κακή τεχνική
Έλλειψη επαρκούς και σωστής προθέρμανσης αλλά και αποθεραπείας
Κακή φυσική κατάσταση
Υπερβάλλον ζήλος, ειδικά αν είναι αρχάριοι χορευτές
Υπερβολική καταπόνηση του σώματος
Χρήση ακατάλληλου εξοπλισμού
Απότομη έναρξη και λήξη των χορευτικών κινήσεων
Λανθασμένη προσγείωση από άλμα
Ατυχήματα στην προπόνηση ή την παράσταση
Ακατάλληλο δάπεδο
Και πολλοί ακόμα παράγοντες.

Οι τρόποι αντιμετώπισης

Ο κάθε τραυματισμός είναι ξεχωριστός και χρίζει διαφορετικής αντιμετώπισης ανάλογα με τη σοβαρότητά του. Σε γενικές γραμμές, οι τραυματισμοί που ταλαιπωρούν τους χορευτές μπορούν να αντιμετωπιστούν με ξεκούραση, παγοθεραπεία, φαρμακευτική αγωγή, εξατομικευμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας, ασκήσεις ενδυνάμωσης, PRP, περίδεση, ακόμα και χειρουργική επέμβαση εάν κριθεί απαραίτητο.

Σημαντικό ρόλο παίζει και η πρόληψη των τραυματισμών, η οποία είναι εφικτή με κάποιες απλές κινήσεις. Η σωστή προθέρμανση και αποθεραπεία, η εκμάθηση της σωστής τεχνικής, η ξεκούραση, η γνώση των ορίων του οργανισμού είναι μερικά από αυτά για τα οποία πρέπει να φροντίσει ένας χορευτής (επαγγελματίας ή μη) προκειμένου να προλάβει όσο είναι δυνατόν έναν ενδεχόμενο τραυματισμό.

Ρήξη μηνίσκου: τι είναι και πώς αντιμετωπίζεται

orthopaedic — Tue, 26 Jan 2021 15:36:10 +0000

Ρήξη μηνίσκου: τι είναι και πώς αντιμετωπίζεται

Η ρήξη μηνίσκου είναι από τις πιο συχνές κακώσεις του γόνατος και μπορεί να συμβεί είτε από κάποιο αθλητικό τραυματισμό είτε, σε μεγαλύτερες ηλικίες, ακόμα και από μια απλή κάκωση. Οι μηνίσκοι (ο έσω και ο έξω) είναι οι σχηματισμοί εκείνοι που επιτρέπουν την απορρόφηση των κραδασμών και συμβάλλουν στη σταθερότητα του γόνατος. Όταν πρόκειται για ρήξη, στην ουσία ο μηνίσκος σκίζεται και αδυνατεί να επιτελέσει τις λειτουργίες για τις οποίες προορίζεται.

Τα αίτια της ρήξης μηνίσκου

Όπως προαναφέρθηκε, η ρήξη μηνίσκου είναι πολύ συχνή κάκωση και συμβαίνει:

Λόγω κάποιου αθλητικού τραυματισμού, σε νεαρές ηλικίες, πχ με την απότομη κάμψη και στροφή του γόνατος
Λόγω κάποιας απλής κάκωσης, όπως πχ ένα βαθύ κάθισμα, σε ηλικίες άνω των 55 ετών.

Τα συμπτώματα της ρήξης μηνίσκου

Πολλοί ασθενείς έχουν αναφέρει ότι την ώρα του τραυματισμού άκουσαν έναν ήχο σχισίματος ή σπασίματος στο γόνατο, ωστόσο αρκετοί από αυτούς μπόρεσαν να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους για κάποιες ημέρες. Σταδιακά όμως εμφανίζονται τα υπόλοιπα συμπτώματα της ρήξης, τα οποία είναι:

Πόνος
Οίδημα και δυσκαμψία
Αίσθημα αστάθειας στο γόνατο
Απώλεια του εύρους της κίνησης στο γόνατο

Μετά από εξέταση και λήψη ιστορικού, η ρήξη του μηνίσκου διαγιγνώσκεται με ακτινογραφίες και μαγνητική τομογραφία.

Πώς αντιμετωπίζεται η ρήξη μηνίσκου

Είναι σημαντικό η ρήξη μηνίσκου να αντιμετωπίζεται εγκαίρως, πριν προκαλέσει περισσότερα προβλήματα. Ανάλογα με τη σοβαρότητα του κάθε περιστατικού. Η ρήξη μηνίσκου μπορεί να αντιμετωπιστεί με:

Ξεκούραση
Παγοθεραπεία
Περίδεση
Φαρμακευτική αγωγή με λήψη μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων
Φυσιοθεραπεία
Αρθροσκόπηση, η οποία αποτελεί την πλέον σύγχρονη, γρήγορη, ασφαλή και ανεκτή μέθοδο αποκατάστασης. Ανάλογα με τη μέθοδο που θα ακολουθηθεί, ο ασθενής μπορεί να πάρει εξιτήριο και την ίδια ημέρα ενώ ακολουθεί και ένα πρόγραμμα αποκατάστασης.

ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΜΕΝΗ ΑΝΑΤΟΜΙΚΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΘΙΟ ΧΙΑΣΤΟ

orthopaedic — Mon, 12 Oct 2020 11:12:55 +0000

Η ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου είναι μια από τις πιο γνωστές κακώσεις γονάτου και συναντάται πολύ συχνά σε αθλητές, ιδιαίτερα εάν ασχολούνται με αθλήματα που περιλαμβάνουν άλματα, επιβραδύνσεις και επιταχύνσεις, απότομη αλλαγή κατεύθυνσης κτλ. Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος είναι ένας από τους πιο σημαντικούς μηχανισμούς που σταθεροποιεί την άρθρωση του γόνατος και αποτελεί τον σύνδεσμο του κάτω άκρου του μηρού με το άνω άκρο της κνήμης. Όταν αυτός ο σύνδεσμος «σπάσει» δίνει μια αίσθηση ότι το γόνατο «χάνεται» και δεν μπορεί να κρατήσει το άτομο σταθερό.

Τα συμπτώματα της ρήξης του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου είναι, μεταξύ άλλων, έντονος πόνος, οίδημα, μεγάλη δυσκολία στο περπάτημα, και απώλεια του πλήρους εύρους της κίνησης της άρθρωσης.

Η διάγνωση της ρήξης πρόσθιου χιαστού γίνεται με ειδικά τεστ που πραγματοποιεί ο ορθοπεδικός συγκρίνοντας τη σταθερότητα του πάσχοντος γόνατος με το υγιές ενώ η πλήρης επιβεβαίωση της διάγνωσης γίνεται με μαγνητική τομογραφία.

Η θεραπεία της ρήξης του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου γίνεται χειρουργικά με συνδεσμοπλαστική ενώ η τελευταίας τεχνολογίας αντιμετώπιση της ρήξης πρόσθιου χιαστού είναι η εξατομικευμένη ανατομική συνδεσμοπλαστική για τον πρόσθιο χιαστό. Η συγκεκριμένη προσέγγιση αντιμετώπισης, σε αντίθεση με τις κλασικές επεμβάσεις οι οποίες κατασκευάζουν έναν σύνδεσμο ο οποίος είναι ίδιος για κάθε ασθενή, κατασκευάζει τον σύνδεσμο εξατομικευμένα σε κάθε ασθενή και πάντα με βάση τις ανάγκες και την ανατομία του.

Η μέθοδος της εξατομικευμένης ανατομικής συνδεσμοπλαστικής για τον πρόσθιο χιαστό γίνεται με διπλή δεσμίδα, ακριβώς όπως είναι η φυσική δεσμίδα του συνδέσμου, προσφέροντας επιπρόσθετη σταθερότητα στον ασθενή. Επίσης, η μέθοδος αυτή προσφέρει εξατομικευμένη τοποθέτηση του μοσχεύματος στην περιοχή, παρέχοντας την βέλτιστη ανατομική αποκατάσταση του συνδέσμου και καλύτερη λειτουργία του μοσχεύματος. Με την εξατομικευμένη ανατομική συνδεσμοπλαστική για τον πρόσθιο χιαστό επιτυγχάνεται πιστή ανατομική αποκατάσταση του μοσχεύματος, προσφέροντας έτσι την καλύτερη δυνατή αντοχή και λειτουργικότητά του.

ΡΗΞΗ ΥΠΕΡΑΚΑΝΘΙΟΥ

orthopaedic — Fri, 02 Oct 2020 09:23:01 +0000

Τι είναι η ρήξη υπερακανθίου

Ρήξη υπερακανθίου είναι γενικώς μια επώδυνη κατάσταση στην οποία εισέρχεται το άτομο όταν κοπεί ή αποκολληθεί ο τένοντας στον ώμο. Μαζί με την τενοντοπάθεια αποτελεί την πιο συχνή αιτία πόνου στη συγκεκριμένη περιοχή. Η ρήξη υπερακανθίου είναι γνωστή και ως ρήξη τενοντίου πετάλου, ωστόσο αυτή η έννοια συμπεριλαμβάνει και τους υπόλοιπους τένοντες του ώμου. Συχνά και χάριν συντομίας, η ρήξη υπερακανθίου χρησιμοποιείται για να περιγράψει και ρήξεις στροφικού πετάλου, το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει και άλλους τένοντες του ώμου. Το στροφικό πέταλο περιλαμβάνει τον υποπολάτιο, τον υπερακάνθιο, τον υποακάνθιο και τον ελάσσονα στρογγυλό τένοντα και όλοι μαζί χρησιμεύουν στο να μπορεί το χέρι να στρίβει. Η ρήξη υπερακανθίου μπορεί να είναι μερική, όταν αφορά μια σχισμή στον τένοντα, ή πλήρης όταν σχηματίζεται τρύπα στον τένοντα.

Αίτια

Οι αιτίες που μπορούν να προκαλέσουν ρήξη του υπερακανθίου είναι πολλές και μπορεί να αφορούν είτε τη γήρανση του τένοντα (είναι πιο πιθανό ο τένοντας να υποστεί μερική ή πλήρη ρήξη σε ηλικίες άνω των 60 χρόνων), είτε κάποιο τραυματισμό (πχ όταν πέσει κάτι πάνω στο τεντωμένο χέρι) είτε ακόμα και την τριβή του τένοντα λόγω κάποιων επαναλαμβανόμενων κινήσεων του άνω άκρου.

Συμπτώματα – Κλινική εικόνα

Η ρήξη (μερική ή πλήρης) συνοδεύεται από διάφορα συμπτώματα. Αυτά, μεταξύ άλλων, είναι ο έντονος πόνος στον ώμο που σε ορισμένες περιπτώσεις δυσκολεύει τον ασθενή στον ύπνο ειδικά όταν ξαπλώνει στην πλευρά του πάσχοντος χεριού, η αδυναμία του ασθενή να σηκώσει το χέρι του πάνω από το κεφάλι του, και γενικότερος περιορισμός στις κινήσεις του χεριού. Τα συμπτώματα αυτά, ανάλογα με την περίπτωση, δύνανται να είναι μεμονωμένα, να συνδυάζονται ή ακόμα και να εμφανίζονται όλα μαζί. Η πρώτη ένδειξη της ρήξης υπερακανθίου είναι ο πόνος και το οίδημα στην περιοχή και σταδιακά αυτά τα συμπτώματα θα υποχωρήσουν δίνοντας τη θέση τους στα συμπτώματα μιας χρόνιας πάθησης.

Διάγνωση

Η διάγνωση της ρήξης γίνεται από τους ειδικούς ορθοπεδικούς και περιλαμβάνει γενική συζήτηση αλλά και εξετάσεις. Πιο συγκεκριμένα, ο γιατρός σας θα σας ζητήσει ένα πλήρες ιστορικό σχετικά με το χρόνο στον οποίο εμφανίστηκαν τα πρώτα συμπτώματα, τη διάρκειά τους κτλ. Κατόπιν ακολουθεί η κλινική εξέταση κατά τη διάρκεια της οποίας εκτιμάται η κατάσταση του ώμου και των σημείων που εμφανίζουν εντονότερο πόνο. Στη συνέχεια θα ζητηθούν και διαγνωστικές εξετάσεις όπως ακτινογραφία ή μαγνητική έτσι ώστε να μπορέσει ο γιατρός να έχει μια πλήρη εικόνα της κατάστασης και του προβλήματος. Η διάγνωση της ρήξης του υπερακανθίου γίνεται και με υπέρηχο τελευταίας γενιάς και υψηλής ευκρίνειας ώστε να μπορεί ο γιατρός να αποτυπώσει και να διαγνώσει με κάθε λεπτομέρεια το πρόβλημα.

Θεραπεία

Η θεραπεία της ρήξης του υπερακανθίου τένοντα περιλαμβάνει πολλά στάδια και το πόσο και ποια από αυτά θα ακολουθηθούν εξαρτάται από την έκταση του προβλήματος, την ηλικία, το αίτιο που προκάλεσε τη ρήξη του υπερακανθίου κτλ. Μια πρώτη μορφή θεραπείας είναι η ανάπαυση του άνω άκρου για κάποιες ημέρες, μπορεί να προταθεί ακόμα και η τοποθέτηση «φακέλου» και η χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής (παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη). Στη συνέχεια μπορεί να προταθεί φυσικοθεραπεία για κάποιο διάστημα ώστε να ανακουφιστεί ο ασθενής από τα συμπτώματα. Αν όλα τα παραπάνω αποτύχουν ή εάν ο γιατρός σας το κρίνει απαραίτητο, υπάρχει πάντα και η χειρουργική αντιμετώπιση της ρήξης του υπερακανθίου. Η χειρουργική αντιμετώπιση συνήθως ενδείκνυται όταν οι προηγούμενοι τρόποι θεραπείας έχουν αποτύχει, όταν το άτομο που πάσχει είναι άνω των 65 ετών, αν η βλάβη είναι εξαρχής πολύ σοβαρή, όταν οι κινήσεις του ώμου είναι πολύ περιορισμένες, σε άτομα με αθλητική δραστηριότητα κ.α και προσφέρει πλήρη αποκατάσταση και λειτουργικότητα του ώμου. Η θεραπεία γίνεται αρθροσκοπικά, απαιτεί ελάχιστη νοσηλεία συνήθως μιας ημέρας, ενώ για κάποιο διάστημα μετά το χειρουργείο ο ασθενής χρειάζεται να ακολουθήσει κάποια κινησιοθεραπεία ή φυσικοθεραπεία και περίπου 4 μήνες μετά το πέρας του χειρουργείου, ο ασθενής αποκτά πλήρη λειτουργικότητα του ώμου και του άνω άκρου του.