Οδηγός αντιμετώπισης του εξαρθρήματος αγκώνα

Το εξάρθρημα αγκώνα προκύπτει όταν διαχωριστούν οι αρθρικές επιφάνειες του αγκώνα εξαιτίας διαφόρων παραγόντων. Πρόκειται για τραυματισμό που εμφανίζεται συχνότερα σε παιδιά ηλικίας ενός έως τεσσάρων ετών αλλά και σε αθλητές ή σε υπέρβαρα άτομα.

Το εξάρθρημα αγκώνα διακρίνεται σε δύο κατηγορίες:

• Πλήρες εξάρθρημα, το οποίο είναι επώδυνο και έχει ως αποτέλεσμα το χέρι να παραμορφωθεί παρουσιάζοντας μια μικρή στροφή στον αγκώνα
• Μερικό εξάρθρημα, όταν ο αγκώνας δεν έχει εξαρθρωθεί πλήρως, το οποίο είναι επίσης επώδυνο ωστόσο η κίνηση του αγκώνα είναι πιο ομαλή και φυσιολογική.

Οι αιτίες που προκαλούν εξάρθρημα αγκώνα

Το εξάρθρημα αγκώνα μπορεί να προκύψει ως αποτέλεσμα πτώσης με το χέρι σε έκταση ή σε κάμψη. Επίσης, είναι πιθανό να συμβεί εξαιτίας κάποιου τροχαίου ατυχήματος, όταν οι επιβάτες προσπαθούν να ακουμπήσουν μπροστά ώστε να προστατευθούν από την πρόσκρουση.

Τα συμπτώματα του εξαρθρήματος αγκώνα

Τα πιο συχνά συμπτώματα που αναφέρονται σε περίπτωση εξαρθρήματος αγκώνα είναι:

• Έντονος πόνος στην περιοχή που μπορεί να είναι και αυξανόμενος
• Οίδημα στην περιοχή
• Μελανιές στο σημείο του τραυματισμού
• Αδυναμία κίνησης του χεριού
• Απώλεια αίσθησης στο χέρι, στον καρπό ή και στα δάχτυλα
• Παραμόρφωση του αγκώνα
• Αλλαγές στη θερμοκρασία του σώματος
• Και πολλά ακόμα.

Η διάγνωση και οι τρόποι αντιμετώπισης του εξαρθρήματος αγκώνα

Η διάγνωση του εξαρθρήματος αγκώνα είναι εύκολη με κλινική εξέταση ενώ η λήψη ακτινογραφίας θα επιβεβαιώσει τα αποτελέσματα. Στη συνέχεια, ο γιατρός θα καθορίσει τον ενδεδειγμένο τρόπο αντιμετώπισης. Σε γενικές γραμμές ένα εξάρθρημα αγκώνα μπορεί να αντιμετωπιστεί με:

• Άμεση ανάταξη
• Ακινητοποίηση του αγκώνα για 2-3 εβδομάδες
• Εξατομικευμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας και κινητοποίησης του αγκώνα
• Χειρουργική επέμβαση, όταν πρόκειται για σύνθετο εξάρθρημα προκειμένου να αποκατασταθούν τα οστά στη σωστή τους θέση και να επιδιορθωθούν οι σύνδεσμοι.

Σε περίπτωση που η ευθυγράμμιση των οστών δεν είναι η πρέπουσα, ο ασθενής διατρέχει τον κίνδυνο εμφάνισης αρθρίτιδας στον αγκώνα. Για τον λόγο αυτό, καλό είναι το εξάρθρημα αγκώνα να αντιμετωπίζεται από ειδικούς το συντομότερο δυνατόν.

The post Οδηγός αντιμετώπισης του εξαρθρήματος αγκώνα appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Κοψίματα

Η επαφή με τον αντίπαλο μπορεί να έχει πολλές συνέπειες. Οι πιο «ήπιες» από αυτές είναι κάποιο κόψιμο σε διάφορα σημεία του δέρματος , το οποίο μπορεί να αντιμετωπιστεί με καθαρισμό και εφαρμογή βαζελίνης προκειμένου να σταματήσει η αιμορραγία.

Αιμορραγία μύτης

Από τους γνωστότερους και πιο συνηθισμένους τραυματισμούς στην πυγμαχία είναι η αιμορραγία της μύτης καθώς η συχνή επαφή με το πρόσωπο του αντιπάλου επιφέρει τέτοιου είδους τραυματισμούς.

Μώλωπες

Μώλωπες μπορεί να προκύψουν από τα πολλά χτυπήματα σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Η εφαρμογή πάγου μπορεί να αντιμετωπίσει αποφασιστικά τους μώλωπες.

Κατάγματα

Τα κατάγματα σε διάφορα σημεία του σώματος είναι αποτέλεσμα της σκληρής επαφής μεταξύ των αντιπάλων. Σπασμένα οστά σε μύτη, γνάθο, πλευρά, χέρια και σε πολλά άλλα σημεία του σώματος μπορούν να αντιμετωπιστούν ωστόσο χρειάζεται συγκεκριμένη θεραπεία και αντιμετώπιση σε ειδικό.

Διάστρεμμα

Τα πιο συνηθισμένα μέρη του σώματος στα οποία μπορεί να υποστεί διάστρεμμα ένας πυγμάχος είναι τα χέρια, τα γόνατα, ο αστράγαλος, ο ώμος και η πλάτη. Η σωστή αντιμετώπιση απαιτεί τη συμβολή ειδικού.

Εξάρθρωση ώμου

Από τους πιο οδυνηρούς τραυματισμούς των πυγμάχων είναι η εξάρθρωση του ώμου. Προκύπτει ως αποτέλεσμα της αποκόλλησης του οστού του βραχίονα από την ωμοπλάτη. Μπορεί να γίνει ανάταξη επι τόπου αλλά χρειάζεται και περαιτέρω θεραπεία για να αντιμετωπιστεί οριστικά.

Διάσειση

Από τους πιο σοβαρούς τραυματισμούς που μπορεί να προκύψουν κατά τη διάρκεια της προπόνησης ή του αγώνα πυγμαχίας είναι η διάσειση εξαιτίας κάποιου χτυπήματος στο κεφάλι. Μπορεί να προκαλέσει εμετό, απώλεια συνείδησης, αποπροσανατολισμό, απώλεια βραχυπρόθεσμης μνήμης, ζαλάδα και πονοκέφαλο. Η σωστή αντιμετώπιση περιλαμβάνει τη συμβολή νευρολόγου.

Δεν είναι λίγοι οι πυγμάχοι που έχουν υποστεί επίσης βαρύτατες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις αλλά και αιμορραγίες που τους έχουν στοιχίσει τη ζωή. Είναι πολύ σημαντικό οι πυγμάχοι να γνωρίζουν τη σωστή τεχνική των χτυπημάτων και κυρίως να σέβονται τους αντιπάλους τους. Η λήψη των κατάλληλων μέτρων αλλά και η καλλιέργεια αθλητικού πνεύματος από τους μικρούς ακόμα πυγμάχους θα βοηθήσει τα μέγιστα τουλάχιστον στην πρόληψη των σοβαρών τραυματισμών που μπορεί να αποβούν και μοιραίοι για τη ζωή των αθλητών.

The post Οι συχνότεροι τραυματισμοί των πυγμάχων appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Ποια αίτια προκαλούν το μικρό κότσι;

Οι αιτίες που μπορεί να προκαλέσουν το μικρό κότσι είναι παρόμοιες με εκείνες που εμφανίζει το γνωστό κότσι στο μεγάλο δάχτυλο. Οι αιτίες αυτές μπορεί να είναι:

• Κληρονομικότητα
• Μακροχρόνια χρήση ακατάλληλων υποδημάτων

Ποια συμπτώματα εμφανίζει το μικρό κότσι;

Τα συμπτώματα που εμφανίζει το μικρό κότσι είναι:

• Πόνος
• Ερυθρότητα
• Οίδημα
• Κάλος λόγω της τριβής

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί το μικρό κότσι;

Το μικρό κότσι μπορεί να αντιμετωπιστεί με ποικίλους τρόπους, είτε συντηρητικά είτε και χειρουργικά. Οι πιο συνήθεις τρόποι να αντιμετωπίσει κανείς το «κότσι του ράφτη» είναι:

• Χρήση κατάλληλων υποδημάτων (ανοιχτά και άνετα παπούτσια)
• Χρήση ειδικών πάτων
• Φαρμακευτική αγωγή με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη
• Παγοθεραπεία
• Ενέσεις κορτικοστεροειδούς

• Χειρουργική επέμβαση, σε σοβαρές περιπτώσεις ή όταν αποτυγχάνει η συντηρητική αντιμετώπιση. Στόχος είναι να αντιμετωπιστεί ο πόνος και η παραμόρφωση αλλά και να αφαιρεθεί το κότσι. Η κατάλληλη χειρουργική επέμβαση θα επιλεχθεί με βάση παράγοντες όπως το αίτιο που προκάλεσε το μικρό κότσι, η ηλικία και οι συνήθεις δραστηριότητες του ασθενούς κ.α. Το χειρουργείο είναι ανώδυνο, πραγματοποιείται με γενική ή περιοχική αναισθησία, δεν χρειάζεται νοσηλεία ενώ ο ασθενής είναι σε θέση να κινητοποιηθεί ακόμα και λίγες ώρες μετά την επέμβαση. Κατόπιν της επέμβασης ο ασθενής θα ακολουθήσει ένα πρόγραμμα αποθεραπείας, το οποίο μπορεί να διαρκέσει 2-4 εβδομάδες, ανάλογα με την έκταση του προβλήματος.

Παράλληλα με την επέμβαση για να αντιμετωπιστεί το μικρό κότσι, και κατόπιν συνεννόησης, μπορούν να αντιμετωπιστούν και άλλες παραμορφώσεις που τυχόν υπάρχουν όπως το κότσι, σφυροδακτυλία κ.α.

The post Τι είναι το μικρό κότσι και πώς αντιμετωπίζεται appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Ποιες αιτίες προκαλούν την αστάθεια ώμου;

Οι αιτίες που μπορούν να προκαλέσουν την αστάθεια του ώμου μπορεί να είναι:

• Σοβαρός τραυματισμός, ο οποίος αποτελεί συχνά την πρώτη αιτία εξάρθρωσης του ώμου. Όταν ο ώμος υποστεί εξάρθωση οι σύνδεσμοι, τα οστά κτλ τραυματίζονται και όταν επουλωθούν δεν επανέρχονται πλήρως στην αρχική τους θέση αλλά σε μια θέση που «επιτρέπει» στον ώμο να βγει ξανά.
• Τραυματισμοί μικρής σημασίας που υποτροπιάζουν. Αυτό συμβαίνει συνήθως, αλλά όχι αποκλειστικά, σε αθλητές των οποίων τα αθλήματα σχετίζονται με επαναλαμβανόμενες κινήσεις του ώμου, όπως πχ αθλητές κολύμβησης.
• Ανατομία του ώμου. Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις ασθενών οι οποίοι δεν έχουν αντιμετωπίσει στο παρελθόν τραυματισμούς (είτε σοβαρούς είτε όχι) ωστόσο η ανατομία του ώμου τους είναι τέτοια που μπορεί να μετατοπίζεται προς οποιαδήποτε κατεύθυνση.

Ποια συμπτώματα εμφανίζει η αστάθεια ώμου;

Τα συμπτώματα της χρόνιας αστάθειας του ώμου είναι:

• Πόνος λόγω επαναλαμβανόμενου μικροτραυματισμού
• Υποτροπιάζοντα εξαρθρήματα του ώμου
• Αίσθηση ότι ο ώμος πρόκειται να εξαρθρωθεί
• Αίσθηση αστάθειας στο χέρι

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η αστάθεια ώμου;

Για να καθοριστεί η καταλληλότερη θεραπεία για την αντιμετώπιση της αστάθειας του ώμου, χρειάζεται πρωτίστως να διαγνωστεί με ακρίβεια. Η διάγνωση της αστάθειας του ώμου περιλαμβάνει τη λήψη πλήρους ιστορικού, κλινική εξέταση και απεικονιστικές εξετάσεις (μαγνητική ή/και αξονική τομογραφία). Στη συνέχεια ο γιατρός αποφασίζει τον καταλληλότερο τρόπο αντιμετώπισης της πάθησης. Οι πιο συνηθισμένοι τρόποι αντιμετώπισης της αστάθειας του ώμου είναι:

• Ακινητοποίηση για κάποιες ημέρες
• Πρόγραμμα φυσικοθεραπείας
• Ασκήσεις ενδυνάμωσης
• Χειρουργική επέμβαση, η οποία ενδείκνυται για όλες τις αιτίες πρόκλησης της αστάθειας του ώμου. Η επέμβαση πραγματοποιείται αρθροσκοπικά με τη χρήση κάμερας και μέσω ελάχιστων και μικρών οπών στο δέρμα. Η μέθοδος αυτή επιτρέπει την πλήρη αποκατάσταση από την πάθηση και καθώς ο ασθενής θα ακολουθήσει ένα πλήρες πρόγραμμα αποκατάστασης, θα είναι σύντομα σε θέση να συνεχίσει και πάλι τις συνήθεις δραστηριότητές του.

Η αστάθεια του ώμου μπορεί να αποδειχθεί ιδιαιτέρως δύσκολη για τον ασθενή καθώς δυσχεραίνει κατά πολύ τις καθημερινές του δραστηριότητες. Είναι σημαντικό οι ασθενείς να απευθύνονται στους ειδικούς με την εμφάνιση ακόμα των πρώτων συμπτωμάτων ώστε ο γιατρός να καθορίσει τον ενδεδειγμένο τρόπο αντιμετώπισης.

The post Αστάθεια ώμου: όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Τι προκαλεί τη σηπτική θυλακίτιδα;

Η σηπτική θυλακίτιδα μπορεί να προκληθεί από διάφορες αιτίες, οι σημαντικότερες από τις οποίες είναι:

• Τραυματισμός
• Υπέρχρηση της άρθρωσης
• Ρευματοειδής αρθρίτιδα
• Οστεοαρθρίτδα
• Αγκυλοποιητική σπονδυλοαρθρίτιδα
• Σακχαρώδης διαβήτης
• Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια
• Αλκοολισμός

Η σηπτική θυλακίτιδα μπορεί να προκληθεί επίσης από μικροοργανισμούς που μπορεί να εισέλθουν στο σώμα μέσω πχ κάποιας κοπής ή δαγκώματος.

Τι συμπτώματα εμφανίζει η σηπτική θυλακίτιδα;

Η σηπτική θυλακίτιδα εμφανίζει διάφορα συμπτώματα, κάποια από τα οποία είναι πιο τυπικά και άλλα εμφανίζονται λιγότερο συχνά. Τα συμπτώματα της σηπτικής θυλακίτιδας είναι:

• Οίδημα
• Ευαισθησία στις αρθρώσεις
• Ερυθρότητα του δέρματος
• Θερμότητα στο σημείο της φλεγμονής
• Υψηλός πυρετός ή/και ρίγη
• Γενικό αίσθημα αδιαθεσίας

Πώς αντιμετωπίζεται η σηπτική θυλακίτιδα;

Είναι σημαντικό η σηπτική θυλακίτιδα να αντιμετωπίζεται εγκαίρως καθώς σε αντίθετη περίπτωση μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη για τη ζωή και την υγεία του ατόμου. Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η σηπτική θυλακίτιδα;

• Θεραπεία με αντιβίωση
• Παγοθεραπεία
• Ανύψωση και περίδεση
• Αρθροκέντηση ή αλλιώς αποστράγγιση του υγρού με τη χρήση βελόνας και σύριγγας
• Χειρουργική επέμβαση, η οποία μπορεί να συνίσταται σε τομή και αναρρόφηση ή σε θυλακεκτομή. Η τομή και αναρρόφηση περιλαμβάνει την τομή πάνω από το θύλακα και αποστράγγιση του υγρού. Στη διαδικασία της θυλακεκτομής αφαιρείται ο φλεγμονώδης θύλακας και συνήθως είναι η διαδικασία που ακολουθείται μετά την τομή και αναρρόφηση.

Σε κάθε πάθηση, η πρόληψη είναι η καλύτερη αντιμετώπιση. Για τον λόγο αυτό, η εκτέλεση διατάσεων και τα διαλλείμματα από την υπέρχρηση της άρθρωσης μπορούν να αποβούν ιδιαίτερα ευεργετικές ενάντια στη σηπτική θυλακίτιδα.

The post Σηπτική θυλακίτιδα και πώς να την αντιμετωπίσετε appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Ο ώμος είναι η πιο ευκίνητη άρθρωση στο ανθρώπινο σώμα αλλά και, εξαιτίας αυτού, η πιο ευπαθής. Ακριβώς επειδή η συγκεκριμένη άρθρωση έχει μεγάλο εύρος κίνησης, είναι και πιο επιρρεπής σε κακώσεις συγκριτικά με άλλες αρθρώσεις του σώματος. Εξάρθρημα ώμου ονομάζεται η έξοδος της κεφαλής του βραχιονίου από την αρθρική επιφάνεια της ωμογλήνης, με αποτέλεσμα να προκύπτει ρήξη του επιχείλιου χόνδρου και των σταθεροποιητικών συνδέσμων. Δεν αποκλείεται ταυτόχρονος τραυματισμός και των οστών, του αρθρικού χόνδρου και των νεύρων της περιοχής. Υπάρχουν τρία είδη εξαρθημάτων ώμου: το πρόσθιο (που είναι συχνότερο), το οπίσθιο (που είναι σπάνιο) και το κατώτερο (που είναι εξαιρετικά σπάνιο).

Τα αίτια του εξαρθρήματος ώμου

Το εξάρθρημα ώμου συνήθως προκύπτει ως αποτέλεσμα τραυματισμού, συχνά κατά τη διάρκεια κάποιας αθλητικής δραστηριότητας αλλά και μετά από δυνατή πτώση, πχ από κάποιο ατύχημα. Δεν είναι όμως σπάνιο, το εξάρθρημα ώμου να προκύψει και σε άτομα με υπερκινητικότητα αρθρώσεων.

Τα συμπτώματα του εξαρθρήματος ώμου

Τα συμπτώματα που εμφανίζει ένα εξάρθρημα ώμου είναι:

• Οξύς πόνος
• Πρήξιμο στην περιοχή
• Μούδιασμα στον ώμο ή/και στα δάχτυλα του χεριού
• Αδυναμία κίνησης του ώμου
• Παραμόρφωση της άρθρωσης

Οι τρόποι αντιμετώπισης του εξαρθρήματος ώμου

Όταν προκύψει εξάρθρημα ώμου είναι σημαντικό να γίνει ανάταξη το συντομότερο δυνατό από κάποιον ορθοπεδικό. Μετά από αξιολόγηση, θα αποφασιστεί ο καταλληλότερος τρόπος θεραπείας. Οι τρόποι αντιμετώπισης του εξαρθρήματος ώμου είναι:

• Ξεκούραση
• Ανάρτηση για 2-4 εβδομάδες
• Φαρμακευτική αγωγή με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη
• Παγοθεραπεία
• Φυσικοθεραπεία
• Χειρουργικά, με αρθροσκόπηση. Με την μέθοδο αυτή υπάρχει οριστική λύση του προβλήματος ενώ παρουσιάζει πολλά πλεονεκτήματα σαν τεχνική. Είναι ελάχιστα επεμβατική, με χρήση υλικών απολύτως συμβατών με το σώμα ενώ ο ασθενής μπορεί να πάρει εξιτήριο ακόμα και λίγες ώρες μετά την επέμβαση (ανάλογα με την κατάστασή του).

Μετά την αρθροσκόπηση ο ασθενής ακολουθεί ένα πρόγραμμα αποκατάστασης που περιλαμβάνει φυσικοθεραπεία ενώ είναι σε θέση να επιστρέψει στις αθλητικές του δραστηριότητες σταδιακά σε 3-6 μήνες.

The post Εξάρθρημα ώμου: τι είναι και πώς αντιμετωπίζεται appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Αρθρίτιδα ώμου ονομάζεται η δυσλειτουργία της άρθρωσης του ώμου και πρόκειται για μη αναστρέψιμη βλάβη η οποία καθιστά των ώμο μη λειτουργικό. Η αρθρίτιδα μπορεί να δυσκολέψει αρκετά την καθημερινότητα του ασθενούς εξαιτίας του περιορισμού της κίνησης αλλά και του πόνου που συνοδεύουν την πάθηση αυτή.

Τι προκαλεί την αρθρίτιδα ώμου

Οι αιτίες που προκαλούν αρθρίτιδα στον ώμο είναι:

• Η ηλικία. Η αρθρίτιδα εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα άνω των 50 ετών.
• Κάποιος τραυματισμός του ώμου, όπως εξάρθρωση, κάταγμα κ.α
• Κληρονομικοί παράγοντες

Ποια συμπτώματα εμφανίζει η αρθρίτιδα ώμου

Τα συμπτώματα της αρθρίτιδας του ώμου δεν είναι πάντοτε της ίδιας έντασης. Παρουσιάζουν φάσεις εξάρσεων και υφέσεων με τις τελευταίες να μειώνονται σημαντικά όσο δεν αντιμετωπίζεται η πάθηση. Τα συνηθέστερα συμπτώματα είναι:

• ο πόνος, ο οποίος επιδεινώνεται με τις δραστηριότητες, με την άσκηση ή την άρση βάρους.
• Δυσκαμψία της άρθρωσης
• Αίσθηση «τριβής» των οστών

Πώς αντιμετωπίζεται η αρθρίτιδα ώμου

Αρχικά η αρθρίτιδα ώμου μπορεί να διαγνωστεί με φυσική εξέταση και με ακτινογραφίες. Οι δημοφιλέστεροι τρόποι αντιμετώπισης είναι:

• Ανάπαυση
• Αλλαγή του τρόπου ζωής και αποφυγή κινήσεων που προκαλούν πόνο
• Λήψη μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων
• Φυσικοθεραπεία
• Τοπικές εγχύσεις κορτιζόνης, υαλουρονικού οξέος, PRP κ.α
• Χειρουργική επέμβαση σε σοβαρές περιπτώσεις ή όταν οι παραπάνω τρόποι αποδειχθούν αναποτελεσματικοί. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να περιλαμβάνει είτε αρθροσκόπηση είτε ολική αρθροπλαστική του ώμου. Η αρθροσκόπηση είναι μια ελάχιστα επεμβατική διαδικασία κατά την οποία μέσα από μικρές οπές στο δέρμα μπορεί να καθαριστεί η άρθρωση, ωστόσο δεν θεωρείται μόνιμη αντιμετώπιση του προβλήματος. Στην ολική αρθροπλααστική τα φθαρμένα τμήματα της άρθρωσης αντικαθίστανται με τεχνητά εμφυτεύματα και απαλλάσσουν τον ασθενή από τον πόνο ενώ επανέρχεται και ένα μέρος της φυσιολογικής κίνησης.

The post Αρθρίτιδα ώμου: τι είναι και πώς αντιμετωπίζεται appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Η ρήξη μηνίσκου είναι από τις πιο συχνές κακώσεις του γόνατος και μπορεί να συμβεί είτε από κάποιο αθλητικό τραυματισμό είτε, σε μεγαλύτερες ηλικίες, ακόμα και από μια απλή κάκωση. Οι μηνίσκοι (ο έσω και ο έξω) είναι οι σχηματισμοί εκείνοι που επιτρέπουν την απορρόφηση των κραδασμών και συμβάλλουν στη σταθερότητα του γόνατος. Όταν πρόκειται για ρήξη, στην ουσία ο μηνίσκος σκίζεται και αδυνατεί να επιτελέσει τις λειτουργίες για τις οποίες προορίζεται.

Τα αίτια της ρήξης μηνίσκου

Όπως προαναφέρθηκε, η ρήξη μηνίσκου είναι πολύ συχνή κάκωση και συμβαίνει:

• Λόγω κάποιου αθλητικού τραυματισμού, σε νεαρές ηλικίες, πχ με την απότομη κάμψη και στροφή του γόνατος
• Λόγω κάποιας απλής κάκωσης, όπως πχ ένα βαθύ κάθισμα, σε ηλικίες άνω των 55 ετών.

Τα συμπτώματα της ρήξης μηνίσκου

Πολλοί ασθενείς έχουν αναφέρει ότι την ώρα του τραυματισμού άκουσαν έναν ήχο σχισίματος ή σπασίματος στο γόνατο, ωστόσο αρκετοί από αυτούς μπόρεσαν να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους για κάποιες ημέρες. Σταδιακά όμως εμφανίζονται τα υπόλοιπα συμπτώματα της ρήξης, τα οποία είναι:

• Πόνος
• Οίδημα και δυσκαμψία
• Αίσθημα αστάθειας στο γόνατο
• Απώλεια του εύρους της κίνησης στο γόνατο

Μετά από εξέταση και λήψη ιστορικού, η ρήξη του μηνίσκου διαγιγνώσκεται με ακτινογραφίες και μαγνητική τομογραφία.

Πώς αντιμετωπίζεται η ρήξη μηνίσκου

Είναι σημαντικό η ρήξη μηνίσκου να αντιμετωπίζεται εγκαίρως, πριν προκαλέσει περισσότερα προβλήματα. Ανάλογα με τη σοβαρότητα του κάθε περιστατικού. Η ρήξη μηνίσκου μπορεί να αντιμετωπιστεί με:

• Ξεκούραση
• Παγοθεραπεία
• Περίδεση
• Φαρμακευτική αγωγή με λήψη μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων
• Φυσιοθεραπεία
• Αρθροσκόπηση, η οποία αποτελεί την πλέον σύγχρονη, γρήγορη, ασφαλή και ανεκτή μέθοδο αποκατάστασης. Ανάλογα με τη μέθοδο που θα ακολουθηθεί, ο ασθενής μπορεί να πάρει εξιτήριο και την ίδια ημέρα ενώ ακολουθεί και ένα πρόγραμμα αποκατάστασης.

The post Ρήξη μηνίσκου: τι είναι και πώς αντιμετωπίζεται appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Τενοντίτιδα του ώμου ή τενοντίτιδα του υπερακάνθιου ονομάζεται η φλεγμονή που παρουσιάζεται στον συγκεκριμένο τένοντα με αποτέλεσμα να προκαλείται οίδημα και διόγκωση και ως εκ τούτου πόνος και δυσκαμψία στην άρθρωση. Πρόκειται για τη συχνότερη αιτία πόνου στην περιοχή και εμφανίζεται συχνότερα σε αθλητές λόγω της επαναλαμβανόμενης κίνησης.

Πώς προκαλείται η τενοντίτιδα ώμου;

Η τενοντίτιδα ώμου μπορεί να προκληθεί από αιτίες όπως:

• Υπερβολική και επαναλαμβανόμενη κίνηση, για παράδειγμα κατά τη διάρκεια ενός αθλήματος,
• Επαναλαμβανόμενη άρση βάρους
• Κούραση
• Κακή στάση σώματος
• Μυϊκή αδυναμία

Τι συμπτώματα εμφανίζει η τενοντίτιδα ώμου;

Το κύριο σύμπτωμα της τενοντίτιδας είναι ο πόνος, του οποίου η ένταση ποικίλλει ανάλογα με την βαρύτητα της πάθησης. Ο πόνος συνήθως εντοπίζεται στον ώμο και μάλιστα στην εξωτερική του πλευρά, χωρίς όμως να αποκλείεται και η αντανάκλασή του στον αυχένα, τον αγκώνα ή την ωμοπλάτη. Ο πόνος μπορεί να είναι μόνιμος ή περιστασιακός και μπορεί να επιδεινώνεται όσο δεν αντιμετωπίζεται. Ασθενείς με τενοντίτιδα ώμου αναφέρουν επίσης τη δυσκολία ή την αδυναμία τους να απομακρύνουν το χέρι τους από τον κορμό, κάτι που δυσκολεύει ακόμα και τις πιο απλές καθημερινές τους δραστηριότητες.

Πώς αντιμετωπίζεται η τενοντίτιδα ώμου;

Η τενοντίτιδα ώμου πρέπει να θεραπεύεται καθώς όσο δεν αντιμετωπίζεται, τόσο επιδεινώνεται και ο πόνος. Η τενοντίτιδα πλέον μπορεί να αντιμετωπιστεί με:

• Ξεκούραση
• Χορήγηση αντιφλεγμονώδους και αναλγητικής αγωγής για κάποιο διάστημα
• Παγοθεραπεία
• Φυσικοθεραπεία
• Σε χρόνιες περιπτώσεις, με έγχυση πλάσματος (PRP)
• Αρθροσκόπηση, σε περιπτώσεις που τα συμπτώματα επιμένουν για περισσότερους από 5 μήνες παρά τη χρήση των παραπάνω μεθόδων. Είναι μια απλή και γρήγορη διαδικασία με την οποία ο ασθενής μπορεί να πάρει εξιτήριο ακόμα και την ίδια ημέρα της επέμβασης.

The post Πλήρης οδηγός αντιμετώπισης της τενοντίτιδας του ώμου appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Τι είναι η αρθροσκόπηση

Αρχικά, η αρθροσκόπηση είναι μια ελάχιστα επεμβατική μέθοδος αντιμετώπισης διαφόρων ορθοπεδικών παθήσεων, όπως ρήξη πρόσθιου και οπίσθιου χιαστού συνδέσμου, αρθρίτιδα, ρήξη μηνίσκου και πολλές άλλες. Η διαδικασία της αρθροσκόπησης περιλαμβάνει την εισαγωγή στην άρθρωση μιας μικρής κάμερας με την οποία ο χειρούργος ορθοπεδικός μπορεί να δει το εσωτερικό της άρθρωσης και να διαγνώσει ή να θεραπεύσει όποια πάθηση υπάρχει.

Πριν την αρθροσκόπηση

Πριν τη διαδικασία της αρθροσκόπησης είναι απαραίτητο να γίνουν κάποιες εξετάσεις στα πλαίσια του προεγχειρητικού ελέγχου. Οι εξετάσεις αυτές περιλαμβάνουν:

• Αιματολογικές εξετάσεις
• Έλεγχο της φαρμακευτικής αγωγής που τυχόν παίρνει ο ασθενής και ίσως προσωρινή διακοπή κάποιων φαρμάκων όπως τα αντιπηκτικά
• Ηλεκτροκαρδιογράφημα
• Καρδιολογικός και πνευμονολογικός έλεγχος
• Συζήτηση και ενημέρωση από τον αναισθησιολόγο για την κατάλληλη μέθοδο αναισθησίας

Η διαδικασία της αρθροσκόπησης

Η αρθροσκόπηση, σε αντίθεση με τις ανοιχτές μεθόδους στις οποίες γίνονται μεγάλες τομές, περιλαμβάνει την εισαγωγή της ειδικής κάμερας μέσα από δύο πολύ μικρές τομές στο δέρμα. Η εικόνα προβάλλεται σε έγχρωμη οθόνη και από εκεί ο γιατρός μπορεί να αντιμετωπίσει το όποιο πρόβλημα υπάρχει στην εκάστοτε άρθρωση. Μετά το πέρας του χειρουργείου ο ασθενής μπορεί να σηκωθεί την ίδια ημέρα ακόμα και χωρίς πατερίτσες στις περισσότερες περιπτώσεις. Μπορεί να πάρει εξιτήριο, ανάλογα με την περίπτωση, από μερικές ώρες μετά το χειρουργείο εώς και 2 ημέρες μετά.

Μετά την αρθροσκόπηση

Ο ασθενής μετά τη διαδικασία της αρθροσκόπησης ξεκινά ασκήσεις φυσικοθεραπείας, οι οποίες συνεχίζονται και μετά το εξιτήριό του. Επίσης, ο ασθενής ενδέχεται να χρειάζεται κάποια ορθοπεδικά βοηθήματα για λίγες μέρες εώς και 2 εβδομάδες, ανάλογα με την περίπτωση. Με τη διαδικασία της αρθροσκόπησης, ο μετεγχειρητικός πόνος είναι σαφώς μικρότερος γι αυτό και μπορεί να αντιμετωπιστεί με παυσίπονα με δια στόματος χρήση για λίγες ημέρες. Χορηγείται επίσης στον ασθενή είτε κάποια φαρμακευτική αγωγή είτε ειδικές κάλτσες για την αντιθρομβωτική προστασία. Τέλος, τα ράμματα αφαιρούνται σε 8-12 ημέρες.

Τα πλεονεκτήματα της αρθροσκόπησης

Η αρθροσκόπηση επειδή είναι μια ελάχιστα επεμβατική μέθοδος γι αυτό και περιλαμβάνει πολλά πλεονεκτήματα σε σχέση με τα ανοιχτά χειρουργεία. Τα πλεονεκτήματα της αρθροσκόπησης περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων:

• Είναι γρήγορη και ανώδυνη σαν διαδικασία
• Ο ασθενής αισθάνεται ελάχιστο πόνο μετά την επέμβαση, καθώς οι τομές είναι μικρές.
• Ο ασθενής έχει μια ταχεία ανάρρωση και μπορεί να πάρει εξιτήριο ακόμα και λίγες ώρες μετά το πέρας του χειρουργείου
• Έχει τη δυνατότητα να επανέλθει πολύ γρήγορα στις καθημερινές του δραστηριότητες
• Το αισθητικό αποτέλεσμα είναι πολύ βελτιωμένο.

Πιθανές επιπλοκές

Οι επιπλοκές μπορεί να συμβούν ακόμα και στο πιο εύκολο και απλό χειρουργείο. Σε ότι αφορά την αρθροσκόπηση, η πιθανότητα επιπλοκών είναι εξαιρετικά περιορισμένη, σε ποσοστό που φτάνει το 0,01%. Κάποιες επιπλοκές που, αν και εξαιρετικά απίθανο, ενδέχεται να συμβούν είναι μόλυνση, επιπλοκές από την αναισθησία, αργή ανάκαμψη, θρόμβωση κ.α.

Η αρθροσκόπηση είναι η ελάχιστα επεμβατική μέθοδος διάγνωσης και αντιμετώπισης παθήσεων των αρθρώσεων και προτιμάται κατά κόρον λόγω των πολλών πλεονεκτημάτων που προσφέρει έναντι των άλλων μεθόδων. Η ταχύτητα της διαδικασίας και της ανάρρωσης αλλά και η εξαιρετικά περιορισμένη πιθανότητα εμφάνισης επιπλοκών καθιστούν την αρθροσκόπηση εξαιρετικά δημοφιλή μέθοδο από ασθενείς αλλά και από γιατρούς.

The post Αρθροσκόπηση: όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.