Παραμόρφωση του Haglund: αίτια και θεραπεία

Η παραμόρφωση του Haglund, αλλιώς γνωστή και ως «τακούνι του Haglund» πήρε το όνομά της από τον Patrick Haglund ο οποίος την περιέγραψε για πρώτη φορά το 1928. Η πάθηση αναφέρεται στην οστική προβολή του οπίσθιου άνω μέρους της φτέρνας και συχνότερα εμφανίζεται σε άτομα που επιλέγουν να φορούν παπούτσια με κλειστό τακούνι. Η πάθηση επηρεάζει συχνότερα τις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες.

Ποιες αιτίες προκαλούν την παραμόρφωση του  Haglund;

Οι αιτίες που προκαλούν την παραμόρφωση του Haglund δεν έχουν εξακριβωθεί πλήρως. Διάφοροι παράγοντες ωστόσο έχουν «ενοχοποιηθεί» για την εμφάνιση της πάθησης. οι παράγοντες αυτοί είναι:

• Η ψηλή καμάρα στα πόδια
• Ο σφιχτός αχίλλειος τένοντας
• Τα άκαμπτα υποδήματα
• Η συνεχής πίεση στην περιοχή του τακουνιού
• Η τάση για περπάτημα στο εξωτερικό της φτέρνας.

Ποια συμπτώματα εμφανίζει η παραμόρφωση του Haglund;

Η παραμόρφωση του Haglund χαρακτηρίζεται από πόνο στο πίσω μέρος της φτέρνας. Ο πόνος αυτός εμφανίζεται τόσο στη διάρκεια της βάδισης όσο και στη φάση της ανάπαυσης. Δύναται μάλιστα ο πόνος να γίνεται και πιο έντονος μετά από ξεκούραση. Η πάθηση μπορεί επίσης να εμφανιστεί με τη μορφή πρηξίματος στο πίσω μέρος της φτέρνας ή με τη μορφή ερυθρότητας στην περιοχή κοντά στον φλεγμονώδη ιστό.

Πώς θεραπεύεται η παραμόρφωση του Haglund;

Η παραμόρφωση του Haglund μπορεί να αντιμετωπιστεί τόσο με συντηρητικά όσο και με χειρουργικά μέσα, εφόσον κριθεί απαραίτητο πχ λόγω σοβαρότητας του περιστατικού ή λόγω αποτυχίας των συντηρητικών μεθόδων. Σε γενικές γραμμές η θεραπεία της παραμόρφωσης του  Haglund μπορεί να επιτευχθεί με:

• Χρήση μαλακών παπουτσιών που δεν πιέζουν την περιοχή
• Χρήση υποπτερνίου στα παπούτσια
• Αποφυγή χρήσης παπουτσιών με ψηλό τακούνι
• Ασκήσεις διατάσεων του αχίλλειου τένοντα
• Παγοθεραπεία
• Φαρμακευτική αγωγή
• Έγχυση στεροειδών
• Χρήση κρουστικού υπερήχου
• Χειρουργική επέμβαση, σε περίπτωση αποτυχίας των συντηρητικών μεθόδων για περισσότερους από 6 μήνες ή όταν το περιστατικό είναι σοβαρό. Η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του τμήματος του οστού που προκαλεί τη φλεγμονή γίνεται είτε με αρθροσκόπηση είτε με μια μικρή τομή. Διαρκεί ελάχιστα ενώ ο ασθενής παίρνει εξιτήριο άμεσα. Μετά την επέμβαση ο ασθενής φορά ένα ειδικό υπόδημα για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

Η πάθηση μπορεί να αντιμετωπιστεί πλήρως ανεξάρτητα από τον τρόπο θεραπείας. Ωστόσο η χρήση κατάλληλων υποδημάτων και η καλή προθέρμανση με τις κατάλληλες διατάσεις μπορούν να προλάβουν την εμφάνιση ή τον εκ νέου τραυματισμό της περιοχής.

The post Παραμόρφωση του Haglund: αίτια και θεραπεία appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Κοψίματα

Η επαφή με τον αντίπαλο μπορεί να έχει πολλές συνέπειες. Οι πιο «ήπιες» από αυτές είναι κάποιο κόψιμο σε διάφορα σημεία του δέρματος , το οποίο μπορεί να αντιμετωπιστεί με καθαρισμό και εφαρμογή βαζελίνης προκειμένου να σταματήσει η αιμορραγία.

Αιμορραγία μύτης

Από τους γνωστότερους και πιο συνηθισμένους τραυματισμούς στην πυγμαχία είναι η αιμορραγία της μύτης καθώς η συχνή επαφή με το πρόσωπο του αντιπάλου επιφέρει τέτοιου είδους τραυματισμούς.

Μώλωπες

Μώλωπες μπορεί να προκύψουν από τα πολλά χτυπήματα σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Η εφαρμογή πάγου μπορεί να αντιμετωπίσει αποφασιστικά τους μώλωπες.

Κατάγματα

Τα κατάγματα σε διάφορα σημεία του σώματος είναι αποτέλεσμα της σκληρής επαφής μεταξύ των αντιπάλων. Σπασμένα οστά σε μύτη, γνάθο, πλευρά, χέρια και σε πολλά άλλα σημεία του σώματος μπορούν να αντιμετωπιστούν ωστόσο χρειάζεται συγκεκριμένη θεραπεία και αντιμετώπιση σε ειδικό.

Διάστρεμμα

Τα πιο συνηθισμένα μέρη του σώματος στα οποία μπορεί να υποστεί διάστρεμμα ένας πυγμάχος είναι τα χέρια, τα γόνατα, ο αστράγαλος, ο ώμος και η πλάτη. Η σωστή αντιμετώπιση απαιτεί τη συμβολή ειδικού.

Εξάρθρωση ώμου

Από τους πιο οδυνηρούς τραυματισμούς των πυγμάχων είναι η εξάρθρωση του ώμου. Προκύπτει ως αποτέλεσμα της αποκόλλησης του οστού του βραχίονα από την ωμοπλάτη. Μπορεί να γίνει ανάταξη επι τόπου αλλά χρειάζεται και περαιτέρω θεραπεία για να αντιμετωπιστεί οριστικά.

Διάσειση

Από τους πιο σοβαρούς τραυματισμούς που μπορεί να προκύψουν κατά τη διάρκεια της προπόνησης ή του αγώνα πυγμαχίας είναι η διάσειση εξαιτίας κάποιου χτυπήματος στο κεφάλι. Μπορεί να προκαλέσει εμετό, απώλεια συνείδησης, αποπροσανατολισμό, απώλεια βραχυπρόθεσμης μνήμης, ζαλάδα και πονοκέφαλο. Η σωστή αντιμετώπιση περιλαμβάνει τη συμβολή νευρολόγου.

Δεν είναι λίγοι οι πυγμάχοι που έχουν υποστεί επίσης βαρύτατες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις αλλά και αιμορραγίες που τους έχουν στοιχίσει τη ζωή. Είναι πολύ σημαντικό οι πυγμάχοι να γνωρίζουν τη σωστή τεχνική των χτυπημάτων και κυρίως να σέβονται τους αντιπάλους τους. Η λήψη των κατάλληλων μέτρων αλλά και η καλλιέργεια αθλητικού πνεύματος από τους μικρούς ακόμα πυγμάχους θα βοηθήσει τα μέγιστα τουλάχιστον στην πρόληψη των σοβαρών τραυματισμών που μπορεί να αποβούν και μοιραίοι για τη ζωή των αθλητών.

The post Οι συχνότεροι τραυματισμοί των πυγμάχων appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Ποια αίτια προκαλούν το μικρό κότσι;

Οι αιτίες που μπορεί να προκαλέσουν το μικρό κότσι είναι παρόμοιες με εκείνες που εμφανίζει το γνωστό κότσι στο μεγάλο δάχτυλο. Οι αιτίες αυτές μπορεί να είναι:

• Κληρονομικότητα
• Μακροχρόνια χρήση ακατάλληλων υποδημάτων

Ποια συμπτώματα εμφανίζει το μικρό κότσι;

Τα συμπτώματα που εμφανίζει το μικρό κότσι είναι:

• Πόνος
• Ερυθρότητα
• Οίδημα
• Κάλος λόγω της τριβής

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί το μικρό κότσι;

Το μικρό κότσι μπορεί να αντιμετωπιστεί με ποικίλους τρόπους, είτε συντηρητικά είτε και χειρουργικά. Οι πιο συνήθεις τρόποι να αντιμετωπίσει κανείς το «κότσι του ράφτη» είναι:

• Χρήση κατάλληλων υποδημάτων (ανοιχτά και άνετα παπούτσια)
• Χρήση ειδικών πάτων
• Φαρμακευτική αγωγή με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη
• Παγοθεραπεία
• Ενέσεις κορτικοστεροειδούς

• Χειρουργική επέμβαση, σε σοβαρές περιπτώσεις ή όταν αποτυγχάνει η συντηρητική αντιμετώπιση. Στόχος είναι να αντιμετωπιστεί ο πόνος και η παραμόρφωση αλλά και να αφαιρεθεί το κότσι. Η κατάλληλη χειρουργική επέμβαση θα επιλεχθεί με βάση παράγοντες όπως το αίτιο που προκάλεσε το μικρό κότσι, η ηλικία και οι συνήθεις δραστηριότητες του ασθενούς κ.α. Το χειρουργείο είναι ανώδυνο, πραγματοποιείται με γενική ή περιοχική αναισθησία, δεν χρειάζεται νοσηλεία ενώ ο ασθενής είναι σε θέση να κινητοποιηθεί ακόμα και λίγες ώρες μετά την επέμβαση. Κατόπιν της επέμβασης ο ασθενής θα ακολουθήσει ένα πρόγραμμα αποθεραπείας, το οποίο μπορεί να διαρκέσει 2-4 εβδομάδες, ανάλογα με την έκταση του προβλήματος.

Παράλληλα με την επέμβαση για να αντιμετωπιστεί το μικρό κότσι, και κατόπιν συνεννόησης, μπορούν να αντιμετωπιστούν και άλλες παραμορφώσεις που τυχόν υπάρχουν όπως το κότσι, σφυροδακτυλία κ.α.

The post Τι είναι το μικρό κότσι και πώς αντιμετωπίζεται appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Ποιες αιτίες προκαλούν την αστάθεια ώμου;

Οι αιτίες που μπορούν να προκαλέσουν την αστάθεια του ώμου μπορεί να είναι:

• Σοβαρός τραυματισμός, ο οποίος αποτελεί συχνά την πρώτη αιτία εξάρθρωσης του ώμου. Όταν ο ώμος υποστεί εξάρθωση οι σύνδεσμοι, τα οστά κτλ τραυματίζονται και όταν επουλωθούν δεν επανέρχονται πλήρως στην αρχική τους θέση αλλά σε μια θέση που «επιτρέπει» στον ώμο να βγει ξανά.
• Τραυματισμοί μικρής σημασίας που υποτροπιάζουν. Αυτό συμβαίνει συνήθως, αλλά όχι αποκλειστικά, σε αθλητές των οποίων τα αθλήματα σχετίζονται με επαναλαμβανόμενες κινήσεις του ώμου, όπως πχ αθλητές κολύμβησης.
• Ανατομία του ώμου. Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις ασθενών οι οποίοι δεν έχουν αντιμετωπίσει στο παρελθόν τραυματισμούς (είτε σοβαρούς είτε όχι) ωστόσο η ανατομία του ώμου τους είναι τέτοια που μπορεί να μετατοπίζεται προς οποιαδήποτε κατεύθυνση.

Ποια συμπτώματα εμφανίζει η αστάθεια ώμου;

Τα συμπτώματα της χρόνιας αστάθειας του ώμου είναι:

• Πόνος λόγω επαναλαμβανόμενου μικροτραυματισμού
• Υποτροπιάζοντα εξαρθρήματα του ώμου
• Αίσθηση ότι ο ώμος πρόκειται να εξαρθρωθεί
• Αίσθηση αστάθειας στο χέρι

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η αστάθεια ώμου;

Για να καθοριστεί η καταλληλότερη θεραπεία για την αντιμετώπιση της αστάθειας του ώμου, χρειάζεται πρωτίστως να διαγνωστεί με ακρίβεια. Η διάγνωση της αστάθειας του ώμου περιλαμβάνει τη λήψη πλήρους ιστορικού, κλινική εξέταση και απεικονιστικές εξετάσεις (μαγνητική ή/και αξονική τομογραφία). Στη συνέχεια ο γιατρός αποφασίζει τον καταλληλότερο τρόπο αντιμετώπισης της πάθησης. Οι πιο συνηθισμένοι τρόποι αντιμετώπισης της αστάθειας του ώμου είναι:

• Ακινητοποίηση για κάποιες ημέρες
• Πρόγραμμα φυσικοθεραπείας
• Ασκήσεις ενδυνάμωσης
• Χειρουργική επέμβαση, η οποία ενδείκνυται για όλες τις αιτίες πρόκλησης της αστάθειας του ώμου. Η επέμβαση πραγματοποιείται αρθροσκοπικά με τη χρήση κάμερας και μέσω ελάχιστων και μικρών οπών στο δέρμα. Η μέθοδος αυτή επιτρέπει την πλήρη αποκατάσταση από την πάθηση και καθώς ο ασθενής θα ακολουθήσει ένα πλήρες πρόγραμμα αποκατάστασης, θα είναι σύντομα σε θέση να συνεχίσει και πάλι τις συνήθεις δραστηριότητές του.

Η αστάθεια του ώμου μπορεί να αποδειχθεί ιδιαιτέρως δύσκολη για τον ασθενή καθώς δυσχεραίνει κατά πολύ τις καθημερινές του δραστηριότητες. Είναι σημαντικό οι ασθενείς να απευθύνονται στους ειδικούς με την εμφάνιση ακόμα των πρώτων συμπτωμάτων ώστε ο γιατρός να καθορίσει τον ενδεδειγμένο τρόπο αντιμετώπισης.

The post Αστάθεια ώμου: όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Τι προκαλεί τη σηπτική θυλακίτιδα;

Η σηπτική θυλακίτιδα μπορεί να προκληθεί από διάφορες αιτίες, οι σημαντικότερες από τις οποίες είναι:

• Τραυματισμός
• Υπέρχρηση της άρθρωσης
• Ρευματοειδής αρθρίτιδα
• Οστεοαρθρίτδα
• Αγκυλοποιητική σπονδυλοαρθρίτιδα
• Σακχαρώδης διαβήτης
• Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια
• Αλκοολισμός

Η σηπτική θυλακίτιδα μπορεί να προκληθεί επίσης από μικροοργανισμούς που μπορεί να εισέλθουν στο σώμα μέσω πχ κάποιας κοπής ή δαγκώματος.

Τι συμπτώματα εμφανίζει η σηπτική θυλακίτιδα;

Η σηπτική θυλακίτιδα εμφανίζει διάφορα συμπτώματα, κάποια από τα οποία είναι πιο τυπικά και άλλα εμφανίζονται λιγότερο συχνά. Τα συμπτώματα της σηπτικής θυλακίτιδας είναι:

• Οίδημα
• Ευαισθησία στις αρθρώσεις
• Ερυθρότητα του δέρματος
• Θερμότητα στο σημείο της φλεγμονής
• Υψηλός πυρετός ή/και ρίγη
• Γενικό αίσθημα αδιαθεσίας

Πώς αντιμετωπίζεται η σηπτική θυλακίτιδα;

Είναι σημαντικό η σηπτική θυλακίτιδα να αντιμετωπίζεται εγκαίρως καθώς σε αντίθετη περίπτωση μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη για τη ζωή και την υγεία του ατόμου. Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η σηπτική θυλακίτιδα;

• Θεραπεία με αντιβίωση
• Παγοθεραπεία
• Ανύψωση και περίδεση
• Αρθροκέντηση ή αλλιώς αποστράγγιση του υγρού με τη χρήση βελόνας και σύριγγας
• Χειρουργική επέμβαση, η οποία μπορεί να συνίσταται σε τομή και αναρρόφηση ή σε θυλακεκτομή. Η τομή και αναρρόφηση περιλαμβάνει την τομή πάνω από το θύλακα και αποστράγγιση του υγρού. Στη διαδικασία της θυλακεκτομής αφαιρείται ο φλεγμονώδης θύλακας και συνήθως είναι η διαδικασία που ακολουθείται μετά την τομή και αναρρόφηση.

Σε κάθε πάθηση, η πρόληψη είναι η καλύτερη αντιμετώπιση. Για τον λόγο αυτό, η εκτέλεση διατάσεων και τα διαλλείμματα από την υπέρχρηση της άρθρωσης μπορούν να αποβούν ιδιαίτερα ευεργετικές ενάντια στη σηπτική θυλακίτιδα.

The post Σηπτική θυλακίτιδα και πώς να την αντιμετωπίσετε appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Ο πόνος στη μέση αποτελεί ένα καθημερινό πρόβλημα που ταλαιπωρεί μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού. Είναι χαρακτηριστικό ότι τουλάχιστον 80% των Ελλήνων θα απευθυνθεί μία φορά στη ζωή του σε γιατρό για πόνο που σχετίζεται με τη μέση. Πολλοί ασθενείς επιλέγουν κομπρέσες, παυσίπονα και ξεκούραση ευελπιστώντας ότι ο πόνος θα υποχωρήσει σε λίγες μέρες και θα μπορούν να επιστρέψουν στις καθημερινές τους δραστηριότητες σύντομα. Πότε όμως αυτός ο πόνος στη μέση δεν είναι και τόσο αθώος όσο φαίνεται αρχικά; Υπάρχουν περιπτώσεις που αποτελεί επιτακτική ανάγκη να συμβουλευτείτε τον ιατρό σας. Μην αγνοείτε τα προειδοποιητικά σημάδια.

• Πόνος στη μέση που συνοδεύεται και από πόνο στο πόδι. Συχνά οι ασθενείς παραπονιούνται για μούδιασμα και μυϊκή αδυναμία. Τα συμπτώματα αυτά συνήθως συνδέονται με ισχιαλγία ή οσφυαλγία και είναι πιθανό να έχει επηρεαστεί κάποιο νεύρο. Ο πόνος μπορεί να υποχωρήσει σε μερικές μέρες με θερμά επιθέματα, μαλάξεις ακόμα και φυσικοθεραπεία ή να επιμείνει για μερικές εβδομάδες. Κρίνεται αναγκαία η εξέταση από ιατρό για να εντοπιστεί η αιτία εκδήλωσης της ισχιαλγίας.

• Ο πόνος στη μέση δεν είναι αθώος όταν συνδυάζεται με μεγάλη απώλεια βάρους. Συνήθως υποδηλώνει την ύπαρξη όγκου στη σπονδυλική στήλη όπου συνήθως είναι αποτέλεσμα μετάστασης από άλλο όργανο του σώματος. Ιδιαίτερα ανησυχητικός είναι αν συνοδεύεται από αδυναμία και ακράτεια.

• Είναι πολύ σημαντικό ο ασθενής να προβεί σε αξονική ή μαγνητική τομογραφία όταν ο πόνος στη μέση εμφανίζεται μετά από πτώση ή ατύχημα στη γυμναστική. Έτσι θα γνωρίζουμε πόσο σημαντική βλάβη έχει υποστεί η σπονδυλική στήλη.

• Ο πόνος στη μέση και η δυσκολία στο περπάτημα υποδηλώνουν πιθανή βλάβη σε κάποιο νεύρο. Αν αυτή η βλάβη δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως μπορεί να μετατραπεί σε μόνιμη.

• Η ακράτεια, το μούδιασμα στη λεκάνη και ο πόνος στη μέση μπορεί να οφείλονται σε ιππουριδική συνδρομή. Είναι μία σοβαρή πάθηση που οφείλεται σε βλάβη των νευρικών ριζών της ιππουρίδας και μπορεί να αντιμετωπιστεί χειρουργικά.

• Ο πόνος στη μέση μπορεί να γίνει επικίνδυνος για την καθημερινότητα του ατόμου όταν συνδυάζεται με έλλειψη ισορροπίας. Ειδικότερα οι ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας λόγω οστεοπόρωσης είναι επιρρεπείς στα κατάγματα.

• Πόνος στο στομάχι και στη μέση ίσως υποδηλώνει ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής. Είναι επιτακτική ανάγκη η διάγνωση για να αποφευχθεί η ρήξη της αορτής.

Ο ιατρός θα λάβει τα ιατρικό ιστορικό σας και μαζί με την κλινική εξέταση θα εκτιμήσει αν κάποια από τις δραστηριότητές σας ευθύνεται για το πρόβλημα. Μια σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ ιατρού και ασθενούς μπορεί να επιδράσει θετικά και να αντιμετωπιστούν εγκαίρως πιο σοβαρές παθήσεις.

The post Πότε να μην αγνοήσετε τον πόνο στη μέση appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Το crossfit έχει κατακτήσει τον αθλητικό χώρο και τα τελευταία 10 χρόνια είναι από τα πιο δημοφιλή σπορ στην Ελλάδα. Τι είναι αυτό που το κάνει τόσο θελκτικό ώστε να έχει εκατομμύρια οπαδούς παγκοσμίως; Πρόκειται για μια υψηλής έντασης γυμναστική η οποία περιλαμβάνει γρήγορες και διαδοχικές επαναλήψεις με μικρό ή καθόλου χρόνο ξεκούρασης.

Αυτό που το κάνει να διαφέρει είναι ότι καταφέρνει να συνδυάζει ασκήσεις ολυμπιακών αθλημάτων όπως η κωπηλασία, η άρση βαρών, ο στίβος, οι κρίκοι, η ενόργανη γυμναστική, ασκήσεις στίβου, ασκήσεις με kettlebells αλλά και πλυομετρικές ασκήσεις.

Τα πλεονεκτήματα του crossfit

Με τον συνδυασμό διαφορετικών ασκήσεων επιτυγχάνεται:

• η εκγύμναση όλου του σώματος

• η βελτίωση του καρδιοαναπνευστικού συστήματος,

• της ταχύτητας,

• της δύναμης

• και της ισορροπίας

• Βοηθά στην απώλεια λίπους

• Αυξάνει τη μυϊκή μάζα

• Βελτιώνει την ψυχική διάθεση και την αυτοεκτίμηση

Ο κίνδυνος τραυματισμού

Παρά τα οφέλη που προσφέρει στο σώμα, υπάρχουν αρκετές διαφωνίες και εγείρονται αμφιβολίες αν αποτελεί ένα ασφαλές άθλημα. Οι αμφιβολίες αυτές πηγάζουν από την υψηλή ένταση της σωματικής άσκησης, τον ανταγωνισμό, την πίεση του χρόνου και την κόπωση που επέρχεται. Ο συνδυασμός των παραπάνω παραγόντων είναι ένας καλός συνδυασμός για τραυματισμούς. Σύμφωνα με τις έρευνες το μεγαλύτερο ποσοστό των αθλούμενων (25%) αναφέρουν τραυματισμούς στον ώμο, σε ποσοστό 15% στη σπονδυλική στήλη και σε μικρότερο ποσοστό στο γόνατο.

Από ποιους τραυματισμούς κινδυνεύουν περισσότερο όσοι ασχολούνται με το άθλημα του crossfit;

• Μυϊκούς τραυματισμούς και τραυματισμούς στους τένοντες, τους συνδέσμους και τα οστά

• Τενοντοπάθεια επιγονατιδικού: Πρόκειται για τον τένοντα κάτω από το γόνατο και συνδέει την επιγονατίδα με την κνήμη. Ο αθλούμενος αναφέρεται σε πόνους στο γόνατο ή στην επιγονατίδα και γίνεται ιδιαίτερα αισθητός όταν πραγματοποιεί ασκήσεις όπως βαθύ κάθισμα. Ακολουθείται συντηρητική θεραπεία αρχικά και σε σοβαρότερες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί και χειρουργείο.

• Πόνος στους ώμους: Οι τραυματισμοί στους ώμους είναι αρκετά συχνοί γιατί οι ώμοι συμμετέχουν σε όλες τις ασκήσεις. Πολλές φορές επιλέγονται ασκήσεις υψηλής έντασης χωρίς όμως ο αθλούμενος να έχει ενδυναμώσει τους μύες και τους τένοντες που στηρίζουν τους ώμους. Έτσι βαθμιαία μπορεί να προκληθεί ρήξη τενόντων και μυϊκή αδυναμία.

• Διάστρεμμα αστραγάλου: Όταν τραυματίζονται οι σύνδεσμοι της ποδοκνημικής έχουμε το φαινόμενο του «γυρισμένου» αστραγάλου. Εκτός από τη συντηρητική αγωγή και τη φυσικοθεραπεία, η σωστή επίδεση είναι από τα σημαντικότερα βήματα της αποθεραπείας. Στόχος είναι να ανακτηθεί η ευλυγισία, η ευστάθεια και η δύναμη αλλιώς μπορεί να μετατραπεί σε χρόνιο πρόβλημα.

• Τραυματισμοί στη σπονδυλική στήλη

• Δισκοκήλη η οποία είναι μία πάθηση που οφείλεται στην πίεση σε κάποιο νεύρο και παρατηρείται σε αθλούμενους που σηκώνουν βάρη περισσότερο από όσο πρέπει.

• Αυξημένη αρτηριακή πίεση και γενικότερη επίδραση στο καρδιαγγειακό σύστημα

• Κατάγματα κοπώσεως: Τέτοιου είδους κατάγματα εμφανίζονται μετά από απότομη αύξηση της αθλητικής δραστηριότητας ή της έντασής της και παρατηρούνται κυρίως στο οστό της κνήμης, στον ταρσό, τα μετατάρσια, το μηριαίο και τη λεκάνη.

• Αδυναμία και παρατεταμένη κόπωση

Προκειμένου να αποφευχθούν αυτοί αλλά και άλλοι τραυματισμοί που προέρχονται από την ενασχόληση με το crossfit, είναι σημαντικό να ακολουθήσει ο αθλούμενος ορισμένους «κανόνες». Οι «κανόνες» αυτοί αφορούν την πρώτη συμβουλή ενός εξειδικευμένου στο crossfit εκπαιδευτή, ο οποίος θα διδάξει στον αθλούμενο τη σωστή τεχνική και την πρόληψη των τραυματισμών. Επίσης, ο εκπαιδευτής θα μπορέσει να αυξήσει την ένταση σταδιακά ώστε να μπορέσει το σώμα να προσαρμοστεί στην άσκηση. Πολύ σημαντικό ρόλο παίζει επίσης και η σωστή προθέρμανση, η σωστή αποθεραπεία αλλά και η ξεκούραση. Το crossfit, όπως και όλα τα αθλήματα, έχει ευεργετικό ρόλο στην υγεία μας ωστόσο χρειάζεται προσοχή και σωστή τεχνική στην εκτέλεση των ασκήσεων προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος τραυματισμού.

The post Οι συνηθέστεροι τραυματισμοί στο crossfit appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Η ισχιαλγία αποτελεί ένα από τα συνηθέστερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μέσοι ενήλικες. Ουσιαστικά πρόκειται για τον πόνο που εντοπίζεται στο πόδι και προκαλείται από την πίεση ή τον ερεθισμό στο ισχιακό νεύρο. Το ισχιακό νεύρο είναι το μεγαλύτερο νεύρο στο σώμα μας, ξεκινά από τη σπονδυλική στήλη και καταλήγει στο πίσω μέρος του ποδιού. Η ισχιαλγία δεν αποτελεί πάθηση αλλά είναι αποτέλεσμα ενός γενικευμένου προβλήματος. Στις περισσότερες περιπτώσεις, στους ενήλικες συνδέεται με την κήλη του μεσοσπονδύλιου δίσκου ενώ στους μεγαλύτερους σε ηλικία με την αρθρίτιδα ή την εκφύλιση του δίσκου.

Συμπτώματα

• Το πιο συχνό σύμπτωμα αποτελεί ο πόνος στη μέση. Οι περισσότεροι ασθενείς παραλληλίζουν τον πόνο με την αίσθηση του καψίματος, ο οποίος ξεκινά από τη μέση και καταλήγει μέχρι χαμηλά το πόδι. Πιο σπάνια ο πόνος επεκτείνεται και στα δύο πόδια.

• Ο πόνος συνήθως συνδυάζεται με το μούδιασμα στην περιοχή.

• Κάποιες φορές έχει παρατηρηθεί μυϊκή αδυναμία στα κάτω άκρα και δυσκολία κίνησης του ποδιού.

Τα παραπάνω συμπτώματα εμφανίζονται ξαφνικά και ο πόνος μπορεί να είναι συνεχόμενος ή διακοπτόμενος. Η διάρκειά τους μπορεί να κυμαίνεται από μερικές μέρες έως ακόμα και εβδομάδες.

Αιτίες

Μερικοί από τους παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν την εκδήλωση των συμπτωμάτων είναι:

• Δισκοκήλη: Μετά από τραυματισμό στους μεσοσπονδύλιους δίσκους, δημιουργούνται ρωγμές και ασκείται πίεση στα νωτιαία νεύρα.

• Οσφυϊκή στένωση: Με τη μείωση του εύρους του σπονδυλικού σωλήνα ασκείται πίεση στα οσφυϊκά νεύρα.

• Σπονδυλολίσθηση: Πάθηση κατά την οποία ο ένας σπόνδυλος μετατοπίζεται (ολισθαίνει) στον άλλο και ασκείται πίεση στα νεύρα.

• Παχυσαρκία

• Κακή στάση σώματος

• Εγκυμοσύνη

• Μαλακό στρώμα κρεβατιού

• Τα ψηλοτάκουνα παπούτσια

Αντιμετώπιση

Η ισχιαλγία δεν αποτελεί μια ξεχωριστή πάθηση οπότε για την αποτελεσματική αντιμετώπισή της είναι σημαντική η διάγνωση της αιτίας εκδήλωσής της. Αρχικά ο ιατρός θα λάβει το ιστορικό σας και θα προχωρήσει σε κλινική εξέταση. Ενδεχομένως να χρειαστεί μαγνητική τομογραφία αν υπάρχει πίεση του νεύρου. Σε πρώτη φάση ακολουθείται η συντηρητική θεραπεία. Αναλγητικά φάρμακα χορηγούνται για την αντιμετώπιση του πόνου και συστήνεται η ξεκούραση για τις 2 πρώτες μέρες καθώς και η αλλαγή στάσης σώματος στον ύπνο τοποθετώντας ένα μαξιλάρι κάτω από τα γόνατα. Ανάλογα με τον βαθμό του πόνου προτείνονται ακόμα και ενέσεις για τον περιορισμό της φλεγμονής και εναλλακτικές μορφές θεραπείας (φυσικοθεραπεία, βελονισμός).

Όταν ο πόνος δεν υποχωρεί και δημιουργούνται προβλήματα στο έντερο ή την κύστη, η χειρουργική επέμβαση είναι η μοναδική λύση. Στις περιπτώσεις που η αιτία είναι η δισκοκήλη η μέθοδος που ακολουθείται είναι η οσφυϊκή δισκεκτομή, όπου αφαιρείται μια δισκοκήλη στο κατώτερο μέρος της σπονδυλικής στήλης. Αντίθετα όταν η αιτία εντοπίζεται στη σπονδυλική στένωση τότε εφαρμόζεται η επεμβατική αποσυμπίεση του σπονδυλικού καναλιού.

Η ισχιαλγία επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό τις καθημερινές δραστηριότητες του ασθενούς και αρκετές φορές αναγκάζεται να απέχει από την εργασία του, ιδιαίτερα αν είναι χειρωνακτική. Γι’ αυτό είναι σημαντικό ο ασθενής να απευθύνεται στον ιατρό του καθώς δεν είναι μια κατάσταση που θα βελτιωθεί με την πάροδο του χρόνου. Σίγουρα με ενέργειες όπως η σωστή στάση του σώματος όταν καθόμαστε, το σκληρό στρώμα καθώς και ο ύπνος ανάσκελα ή στο πλάι με τα πόδια λυγισμένα μπορούμε να αποτρέψουμε την εμφάνισή της.

The post Ισχιαλγία και πώς αντιμετωπίζεται appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Η σφυροδακτυλία, ή hammer toe όπως είναι ο διεθνής όρος της πάθησης, είναι ο πιο συχνός τύπος παραμόρφωσης των δακτύλων του ποδιού. Αυτό που συμβαίνει στη σφυροδακτυλία είναι ότι η τελευταία φάλαγγα ενός δακτύλου είναι μονίμως λυγισμένη με φορά προς το έδαφος και ως συνέπεια αυτού προκαλείται πόνος τόσο στη ραχιαία επιφάνεια όσο και στην άκρη του δακτύλου όταν ο ασθενής βαδίζει. Αν και μπορεί να προκληθεί σε οποιοδήποτε δάχτυλο, συνήθως η σφυροδακτυλία εμφανίζεται στο δεύτερο ή στο τρίτο δάκτυλο του ποδιού. Συχνότερα, προσβάλλει άτομα ηλικίας 60-80 ετών και κυρίως γυναίκες εξαιτίας των τακουνιών.

Η σφυροδακτυλία εμφανίζεται με δύο είδη:

• Εγγύς σφυροδακτυλία, η οποία εμφανίζεται συνήθως στο δεύτερο δάχτυλο και προκαλεί ένα μικρό σήκωμα του δακτύλου σε ελαφριές περιπτώσεις, ενώ σε σοβαρές περιπτώσεις δημιουργεί κάλους
• Ακραία σφυροδακτυλία, η οποία εμφανίζεται συνήθως αλλά όχι αποκλειστικά στο μακρύτερο δάχτυλο και προκαλεί κάλους στην κορυφή της τελευταίας φάλαγγας του δακτύλου.

Ποια αίτια δημιουργούν σφυροδακτυλία;

Πολλοί παράγοντες μπορούν να προκαλέσουν σφυροδακτυλία, οι πιο συνηθισμένοι από τους οποίους είναι:

• Κληρονομικοί
• Κοιλοποδία
• Ρευματοειδής αρθρίτιδα
• Νευρολογικές παθήσεις
• Παλαιότεροι τραυματισμοί του ποδιού
• Κότσι
• Σακχαρώδης διαβήτης
• Ακατάλληλα παπούτσια

Ποια συμπτώματα εμφανίζει η σφυροδακτυλία;

Τα συμπτώματα της σφυροδακτυλίας είναι:

• Έντονος πόνος
• Σταδιακή μείωση της λειτουργικότητας του δακτύλου και του ποδιού
• Δυσκολία στο περπάτημα και σε άλλες καθημερινές δραστηριότητες
• Επώδυνοι κάλοι

Πώς αντιμετωπίζεται η σφυροδακτυλία;

Κατόπιν της διάγνωσης της πάθησης μέσω κλινικής εξέτασης και ιστορικού, αποφασίζεται ο καταλληλότερος τρόπος θεραπείας. Οι τρόποι αντιμετώπισης της σφυροδακτυλίας μπορούν να είναι είτε συντηρητικοί είτε με χειρουργική επέμβαση. Πιο συγκεκριμένα η σφυροδακτυλία μπορεί να αντιμετωπιστεί με:

• Ειδικούς μικρούς νάρθηκες σιλικόνης
• Χρήση άνετων παπουτσιών
• Αποφυγή τακουνιού άνω των 8 εκατοστών
• Ειδική περίδεση για να ευθυγραμμιστούν τα δάχτυλα
• Φαρμακευτική αγωγή με αντιφλεγμονώδη
• Χειρουργική επέμβαση για σοβαρές περιπτώσεις ή όταν αποτυγχάνουν οι παραπάνω μέθοδοι. Η επέμβαση γίνεται με τοπική αναισθησία, δεν χρειάζεται νοσηλεία, ο ασθενής επιστρέφει άμεσα στο σπίτι του ενώ για κάποιες εβδομάδες θα πρέπει να χρησιμοποιεί ειδικά υποδήματα.

Η χειρουργική επέμβαση είναι η εκείνη που θα αντιμετωπίσει οριστικά το πρόβλημα της σφυροδακτυλίας ενώ η αποθεραπεία μετά τη χειρουργική επέμβαση μπορεί να διαρκέσει 2-4 εβδομάδες, ανάλογα με τη σοβαρότητα του κάθε περιστατικού.

The post Σφυροδακτυλία και πώς αντιμετωπίζεται appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Το κολλαγόνο είναι η μεγαλύτερη σε ποσότητα πρωτεΐνη του ανθρώπινου σώματος, το οποίο παράγει φυσικά την ποσότητα που χρειάζεται. Το κολλαγόνο βρίσκεται σε όλο μας το σώμα, στο δέρμα, τα οστά, τους μυς, τις αρθρώσεις κτλ, με την πάροδο του χρόνου όμως η ποσότητα που παράγει το σώμα μας μειώνεται αισθητά, με ρυθμό περίπου 1-1,5% κάθε χρόνο μετά την ηλικία των 30. Τα αποτελέσματα αυτής της μειωμένης παραγωγής κολλαγόνου είναι ορατά τόσο στο δέρμα (το οποίο χάνει σιγά σιγά την ελαστικότητα και τη σφριγηλότητά του και οι πρώτες ρυτίδες κάνουν την εμφάνισή τους) όσο και στις αρθρώσεις (οι οποίες ξεκινούν να πονάνε και να κουράζονται ευκολότερα).

Τι επηρεάζει το κολλαγόνο;

Το κολλαγόνο μπορεί να λάβει διάφορους τύπους ανάλογα με την περιοχή και τους ιστούς στους οποίους βρίσκεται. Οι διάφοροι τύποι κολλαγόνου επηρεάζονται και από διαφορετικούς παράγοντες, οι κυριότεροι από τους οποίους είναι:

• Η χαλάρωση των μηχανισμών που συγκρατούν τις αρθρώσεις
• Οι συνθήκες του περιβάλλοντος (πχ ηλιακή ακτινοβολία)
• Το κάπνισμα
• Οι τοξίνες
• Η καταπόνηση του σώματος

Κολλαγόνο και Ορθοπαιδική

Το κολλαγόνο γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής τεχνική στον κλάδο της Ορθοπαιδικής, ως ενέσιμη τεχνική με στόχο να αναπληρώσει όλα όσα έχουν χαθεί εξαιτίας των προαναφερθέντων παραγόντων. Το κολλαγόνο εγχύεται ακριβώς κάτω από το δέρμα ώστε να απορροφηθεί σταδιακά από τους γύρω ιστούς, εκτός αν ο γιατρός κρίνει ότι η ουσία πρέπει να εισχωρήσει βαθύτερα ή και μέσα σε κάποια άρθρωση.

Για την έγχυση του κολλαγόνου χρησιμοποιείται μια μικρή βελόνα μήκους 4 χιλιοστών, ενώ η όλη διαδικασία είναι απόλυτα ασφαλής, δεν προκαλεί αλλεργίες ή άλλες παρενέργειες και είναι ανώδυνη. Για τους ευαίσθητους τύπους δέρματος μπορεί να εφαρμοστεί αναισθητική κρέμα. Οι εγχύσεις κολλαγόνου επαναλαμβάνονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα τα οποία καθορίζονται από τον γιατρό ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ασθενούς και ενδέχεται να χρειάζονται και κάποιες συνεδρίες συντήρησης του αποτελέσματος.

Το κολλαγόνο στην Ορθοπαιδική χρησιμοποιείται περισσότερο σε περιπτώσεις:

• Πόνου στη σπονδυλική στήλη
• Τενοντίτιδας (ώμου, αγκώνα κτλ)
• Αρθρίτιδας (γόνατος, χειρός κτλ)

Το κολλαγόνο δρα στον οργανισμό μας τόσο ανακουφιστικά όσο και θεραπευτικά καθώς έχει την ιδιότητα να αναπληρώνει τα πολύτιμα συστατικά που χάνονται και έτσι να προλαμβάνει την εμφάνιση των συμπτωμάτων. Δικαίως λοιπόν θεωρείται από πολλούς ως μια από τις σημαντικότερες τεχνικές αντιγήρανσης του μυοσκελετικού συστήματος.

The post Κολλαγόνο και Ορθοπαιδική: όσα πρέπει να γνωρίζετε appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.