Ρήξη οπίσθιου χιαστού: αίτια και θεραπεία

Ο οπίσθιος χιαστός είναι ένας από τους τέσσερις συνδέσμους που ενώνουν τον μηρό με την κνήμη και συμβάλλει στη σταθερότητα της άρθρωσης. Οι άλλοι τρεις σύνδεσμοι είναι ο έσω πλάγιος, ο έξω πλάγιος και ο πρόσθιος χιαστός. Ο οπίσθιος χιαστός είναι από τους πιο ισχυρούς συνδέσμους του γόνατος και είναι υπεύθυνος για τη συγκράτηση της κνήμης και την αποτροπή της ολίσθησής της στον μηρό. Η ρήξη οπίσθιου χιαστού είναι σπάνια και συνήθως είναι αποτέλεσμα κάκωσης μεγάλης βίας.

Οι ρήξεις του οπίσθιου χιαστού συνδέσμου μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε 3 βαθμούς:
1ου βαθμού ρήξη: όταν ο σύνδεσμος διαταθεί ελαφρά αλλά παραμένει σταθερός
2ου βαθμού ρήξη: όταν ο σύνδεσμος παρουσιάζει διάταση και μερική ρήξη των ινών
3ου βαθμού ρήξη: όταν ο σύνδεσμος παρουσιάζει πλήρη ρήξη

Τα αίτια της ρήξης οπίσθιου χιαστού
Αν και σπάνια σε σχέση με τις ρήξεις των άλλων τριών συνδέσμων του γόνατος, η ρήξη του οπίσθιου χιαστού είναι υπαρκτή. Η ρήξη οπίσθιου χιαστού είναι αποτέλεσμα κάκωσης μεγάλης βίας στο γόνατο ή υπερέκτασης του γόνατος. Μπορεί να προέλθει από κάποιο ατύχημα πχ τροχαίο ή ακόμα και στη διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων πχ με άμεσο πλήγμα στην περιοχή.

Τα συμπτώματα της ρήξης οπίσθιου χιαστού
Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα που συνοδεύουν τη ρήξη οπίσθιου χιαστού είναι:
• Πόνος
• Οίδημα
• Αίσθημα αστάθειας
• Δυσκαμψία της άρθρωσης
• Δυσκολία στη βάδιση.

Η διάγνωση και η θεραπεία της ρήξης οπίσθιου χιαστού
Η ρήξη οπίσθιου χιαστού μπορεί να συνυπάρχει και με άλλες παθήσεις όπως η ρήξη των πλαγίων συνδέσμων του γόνατος. Για να διαγνωστεί ασφαλώς η ρήξη οπίσθιου χιαστού είναι απαραίτητη η λήψη πλήρους ιατρικού ιστορικού, η κλινική εξέταση αλλά και η λήψη ακτινογραφιών και μαγνητική τομογραφία.
Μετά τη διάγνωση ο γιατρός καθορίζει τον καταλληλότερο τρόπο αντιμετώπισης, ανάλογα με τον βαθμό της ρήξης και την έκτασή της, την ηλικία του ασθενούς, το επίπεδο των δραστηριοτήτων που επιθυμεί να έχει ο ασθενής μετά αλλά και τυχόν άλλες κακώσεις που μπορεί να έχουν προκύψει. Οι τρόποι αντιμετώπισης μπορεί να είναι τόσο συντηρητικοί όσο και χειρουργικοί και περιλαμβάνουν:
• Ξεκούραση και αποφυγή δραστηριοτήτων που επιδεινώνουν τα συμπτώματα
• RICE, δηλαδή Rest (ξεκούραση), Ice (παγοθεραπεία), Compress (περίδεση) και Elevate (ανύψωση) για τον περιορισμό του οιδήματος
• Φυσικοθεραπεία (πλήρες πρόγραμμα ασκήσεων ενδυνάμωσης και ιδιοδεκτικότητας)
• Χειρουργική επέμβαση αρθροσκόπησης με συνδεσμοπλαστική. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης ο σύνδεσμος αναπλάθεται είτε με μοσχεύματα από τον ίδιο τον ασθενή είτε από αλλομοσχεύματα. Ταυτόχρονα, η αρθροσκόπηση παρέχει στον ασθενή πλεονεκτήματα όπως: μικρές τομές, λιγότερο πόνο, ταχύτερη επάνοδο στην καθημερινότητά του και ελάχιστη ή καθόλου νοσηλεία.

Μετά τη χειρουργική επέμβαση ο ασθενής θα πρέπει να ακολουθήσει ένα πρόγραμμα Φυσικοθεραπείας προκειμένου να επανακτήσει την πλήρη λειτουργικότητα του γόνατός του αλλά και να επιστρέψει όσο το δυνατόν συντομότερα στις αθλητικές και λοιπές δραστηριότητές του.

The post Ρήξη οπίσθιου χιαστού: αίτια και θεραπεία appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Ρήξη πλαγίων συνδέσμων γόνατος: αίτια και αντιμετώπιση

Οι πλάγιοι σύνδεσμοι του γόνατος είναι υπεύθυνοι για να σταθεροποιούν το γόνατο και διακρίνονται σε έσω, ο οποίος σταθεροποιεί την εσωτερική πλευρά του γόνατος και σε έξω, ο οποίος σταθεροποιεί την εξωτερική πλευρά. Σε περίπτωση που στο γόνατο ασκηθούν δυνάμεις δυνατότερες από εκείνες που ο σύνδεσμος μπορεί να αντέξει, προκαλείται ρήξη. Ανάλογα με τη βαρύτητα του τραυματισμού, η ρήξη κατηγοριοποιείται σε βαθμούς οι οποίοι μπορεί να κυμαίνονται από απλή διάταση (1ου βαθμού ρήξη) έως μερική ρήξη (2ου βαθμού) ή και πλήρη ρήξη (3ου βαθμού).

Τα αίτια τη ρήξης πλαγίων συνδέσμων
Η ρήξη των πλαγίων συνδέσμων προκύπτει όταν στην περιοχή ασκηθεί δύναμη που ξεπερνά το φυσιολογικό όριο αντοχής τους. Η δύναμη αυτή μπορεί να προέλθει κατά τη διάρκεια κάποιας αθλητικής δραστηριότητας, ειδικά σε αθλήματα που περιλαμβάνουν άλματα, απότομες εναλλαγές ταχύτητας, επαφή με τον αντίπαλο κ.α. Τέτοια αθλήματα είναι το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ κ.α. Η ρήξη των πλαγίων συνδέσμων μπορεί να είναι και αποτέλεσμα κάποιου ατυχήματος (πχ τροχαίου ή εργατικού) ή πτώσης στο έδαφος (πχ πτώση από ύψος και λανθασμένη προσγείωση).

Τα συμπτώματα της ρήξης πλαγίων συνδέσμων
Τη ρήξη των πλαγίων συνδέσμων συνοδεύουν συμπτώματα που μπορεί να διαφέρουν σε εμφάνιση, ένταση και διάρκεια, ανάλογα με τον βαθμό στον οποίο κατατάσσεται η ρήξη. Τα συμπτώματα της ρήξης πλαγίων συνδέσμων περιλαμβάνουν:
• Πόνο, ο οποίος εντοπίζεται είτε στον έσω είτε στον έξω σύνδεσμο του γόνατος ανάλογα με την πλευρά που έχει υποστεί τη ρήξη
• Πόνο στην προσπάθεια κίνησης του γόνατος
• Πρήξιμο, το οποίο μπορεί να είναι ήπιο ή έντονο ανάλογα με τον βαθμό της ρήξης
• Αίσθηση αστάθειας
• Δυσκολία στη βάδιση
• Μειωμένο εύρος κίνησης.

Η διάγνωση και η αντιμετώπιση της ρήξης πλαγίων συνδέσμων
Για τη διάγνωση της ρήξης πλαγίων συνδέσμων είναι απαραίτητη η λήψη πλήρους ιατρικού ιστορικού και η κλινική εξέταση. Τα αποτελέσματα της διάγνωσης επιβεβαιώνονται με τη λήψη ακτινογραφιών αλλά και μαγνητικής τομογραφίας. Μετά και από αυτά τα αποτελέσματα καθορίζεται ο καταλληλότερος τρόπος αντιμετώπισης της ρήξης των πλαγίων συνδέσμων του γόνατος. Η αντιμετώπιση διαφέρει ανάλογα και με τον βαθμό της ρήξης αλλά και το επίπεδο δραστηριοτήτων του ασθενούς. Η αντιμετώπιση της ρήξης πλαγίων συνδέσμων περιλαμβάνει τόσο συντηρητικούς τρόπους όσο και χειρουργικούς. Πιο αναλυτικά η ρήξη μπορεί να θεραπευτεί με:
• RICE, δηλαδή ξεκούραση, εφαρμογή πάγου, περίδεση και ανύψωση
• Παγοθεραπεία
• Εφαρμογή νάρθηκα
• Χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής
• Πρόγραμμα φυσικοθεραπείας που να περιλαμβάνει και ασκήσεις ενδυνάμωσης
• Χειρουργική επέμβαση, σε σοβαρές περιπτώσεις

Η θεραπεία της ρήξης πλαγίων συνδέσμων του γόνατος πρέπει να είναι πλήρης και αποτελεσματική ώστε οι ασθενείς να αποκτήσουν και πάλι το πλήρες εύρος της κίνησης του γόνατος και να μπορέσουν έτσι να επανέλθουν πλήρως στις αθλητικές τους υποχρεώσεις.

The post Ρήξη πλαγίων συνδέσμων γόνατος: αίτια και αντιμετώπιση appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Μια από τις πιο δημοφιλείς θεραπείες της αναγεννητικής ιατρικής είναι η χρήση ενεργοποιημένων βλαστοκυττάρων – χονδοκυττάρων. Τα βλαστοκύτταρα είναι ενδιάμεσα κύτταρα τα οποία προέρχονται από τη διαφοροποίηση των κυττάρων και τα οποία διαφοροποιούνται σε ιστούς. Τα αδιαφοροποίητα βλαστοκύτταρα τείνουν να διαφοροποιούνται όταν εγχυθούν σε κάποιον ιστό με αποτέλεσμα να επουλώνουν και να αναγεννούν τον ιστό αυτό. Ουσιαστικά, πρόκειται για κύτταρα που αναπαράγονται συνεχώς και μπορούν να μετατραπούν σε οποιοδήποτε άλλο κύτταρο του ανθρώπινου σώματος. Αδιαφοροποίητα κύτταρα μπορούν να ληφθούν από τον μυελό των οστών, το λίπος, το δέρμα, τους μύες κ.α, με πιο συνηθισμένες πηγές τον μυελό των οστών και το λίπος καθώς από εκεί μπορούν να ληφθούν απεριόριστα βλαστοκύτταρα.

Που χρησιμοποιούνται τα βλαστοκύτταρα;

Τα βλαστοκύτταρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων σχεδόν σε όλες τις ειδικότητες της Ιατρικής. Περισσότερο φαίνεται πως εφαρμόζονται στην Ορθοπεδική καθώς μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά παθήσεις όπως:

• Παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος
• Οστεοαρθρίτιδα
• Τενοντίτιδες
• Ρήξεις τενόντων
• Ρήξεις μηνίσκου
• Ρήξη τενόντων
• Ρήξη χιαστών
• Παθήσεις του ώμου
• Παθήσεις του γόνατος
• Παθήσεις της σπονδυλικής στήλης
• Παθήσεις του ισχίου
• Τραυματισμοί των οστών κ.α

Ποιοι μπορούν να λάβουν θεραπεία με βλαστοκύτταρα;

Η θεραπεία με βλαστοκύτταρα μπορεί να εφαρμοστεί σε ασθενείς ηλικίας 18-75 ετών, ανάλογα με τη φυσική τους κατάσταση. Επίσης, εφαρμόζεται συνήθως σε ασθενείς που για οποιονδήποτε λόγο δεν μπορούν να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση, σε ασθενείς με χρόνιες παθήσεις, χρόνιο πόνο κτλ.

Αντιθέτως, αντενδείκνυται η συγκεκριμένη θεραπεία σε:

• Παθήσεις που βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο
• Κακοήθεις όγκους
• Κακοήθεις παθήσεις του αίματος
• Ενεργές λοιμώξεις κ.α

Η θεραπεία με ενεργοποιημένα βλαστοκύτταρα κερδίζει συνεχώς έδαφος σε όλο τον κόσμο καθώς η προέλευσή της από κύτταρα του ίδιου του οργανισμού του ασθενή μπορεί να προσφέρει θεαματικά αποτελέσματα. Ωστόσο, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι κάθε ασθενής έχει διαφορετικές ανάγκες και ιδιαιτερότητες γι αυτό συστήνεται η αναλυτική συζήτηση με τον θεράποντα ιατρό πριν τη λήψη οποιασδήποτε απόφασης.

The post Τι είναι και πώς χρησιμοποιούνται τα ενεργοποιημένα βλαστοκύτταρα – χονδροκύτταρα appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Τι μπορεί να προκαλέσει ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου

Η ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου μπορεί να προκληθεί κατά τη διάρκεια κάποιας αθλητικής δραστηριότητας ως αποτέλεσμα κάποιου άλματος ή κάποιας απότομης επιτάχυνσης ή επιβράδυνσης. Ακόμη, η συγκεκριμένη κάκωση μπορεί να επέλθει και μετά από κάποιο ατύχημα, σύγκρουση ή πτώση.

Τι συμπτώματα εμφανίζει η ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου

Το κύριο σύμπτωμα της κάκωσης είναι ο οξύς πόνος τη στιγμή που συμβαίνει αλλά και το επόμενο διάστημα. Πολλοί ασθενείς έχουν αναφέρει ότι έχουν ακούσει το σύνδεσμο να σπάει ή να σκίζεται. Άλλα συμπτώματα που έχουν αναφερθεί είναι:

• Οίδημα
• Δυσκολία στο περπάτημα
• Απώλεια του πλήρους εύρους της κίνησης
• Αίσθημα αστάθειας

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου

Μετά από κλινική εξέταση και την επιβεβαίωση της διάγνωσης από τη μαγνητική τομογραφία, τις πρώτες ώρες από τη στιγμή της κάκωσης ακολουθείται ο κανόνας RICE, δηλαδή Rest (ξεκούραση), Ice (παγοθεραπεία), Compress (περίδεση) και Elevate (ανύψωση) ώστε να περιοριστεί το οίδημα. Στη συνέχεια και λαμβάνοντας υπ’ όψιν την παλαιότητα του τραυματισμού και την έκτασή του, την ηλικία του ασθενούς, το επίπεδο των δραστηριοτήτων που επιθυμεί να έχει ο ασθενής αλλά και τυχόν άλλες κακώσεις που μπορεί να έχουν προκύψει, ο ιατρός θα αποφασίσει ποια θεραπεία είναι η καταλληλότερη, αν δηλαδή θα ακολουθηθεί συντηρητική ή χειρουργική θεραπεία.

Η συντηρητική θεραπεία περιλαμβάνει κυρίως Φυσικοθεραπεία και πιο συγκεκριμένα ένα πλήρες πρόγραμμα ασκήσεων ενδυνάμωσης και ιδιοδεκτικότητας. Με αυτές ο ασθενής κυρίως εκπαιδεύεται ώστε να επανακτήσει τη σταθερότητα της άρθρωσής του και το πετυχαίνει σε μεγάλο βαθμό. Η συντηρητική θεραπεία ενδείκνυται περισσότερο σε ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας των οποίων η καθημερινότητα δεν περιλαμβάνει δραστηριότητες υψηλού επιπέδου και δεν εμφανίζουν συνοδές κακώσεις. Αν όμως μετά από ένα πλήρες πρόγραμμα Φυσικοθεραπείας η αστάθεια δεν αποκατασταθεί ή εάν υπάρξει νέος τραυματισμός, τότε απαιτείται χειρουργική επέμβαση.

Καθώς ο πρόσθιος χιαστός δεν μπορεί να επανακολληθεί όπως άλλοι σύνδεσμοι, η χειρουργική αντιμετώπιση είναι σχεδόν απαραίτητη. Η θεραπεία της ρήξης του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου γίνεται χειρουργικά με συνδεσμοπλαστική ενώ η τελευταίας τεχνολογίας αντιμετώπιση της ρήξης πρόσθιου χιαστού είναι η εξατομικευμένη ανατομική συνδεσμοπλαστική για τον πρόσθιο χιαστό. Η συγκεκριμένη προσέγγιση αντιμετώπισης, σε αντίθεση με τις κλασικές επεμβάσεις οι οποίες κατασκευάζουν έναν σύνδεσμο ο οποίος είναι ίδιος για κάθε ασθενή, κατασκευάζει τον σύνδεσμο εξατομικευμένα σε κάθε ασθενή και πάντα με βάση τις ανάγκες και την ανατομία του. Η μέθοδος της εξατομικευμένης ανατομικής συνδεσμοπλαστικής για τον πρόσθιο χιαστό γίνεται με διπλή δεσμίδα, ακριβώς όπως είναι η φυσική δεσμίδα του συνδέσμου, προσφέροντας επιπρόσθετη σταθερότητα στον ασθενή. Επίσης, η μέθοδος αυτή προσφέρει εξατομικευμένη τοποθέτηση του μοσχεύματος στην περιοχή, παρέχοντας την βέλτιστη ανατομική αποκατάσταση του συνδέσμου και καλύτερη λειτουργία του μοσχεύματος. Με την εξατομικευμένη ανατομική συνδεσμοπλαστική για τον πρόσθιο χιαστό επιτυγχάνεται πιστή ανατομική αποκατάσταση του μοσχεύματος, προσφέροντας έτσι την καλύτερη δυνατή αντοχή και λειτουργικότητά του. Η επέμβαση γίνεται με αρθροσκόπηση παρέχοντας στον ασθενή πλεονεκτήματα όπως

• Μικρές τομές,
• Λιγότερος πόνος
• Ταχύτερη επάνοδο στην καθημερινότητά του
• Ελάχιστη ή καθόλου νοσηλεία

Η αποκατάσταση μετά από ρήξη πρόσθιου χιαστού είναι επίσης μια σημαντική διαδικασία, ανεξάρτητα από το αν έχει ακολουθηθεί συντηρητική ή χειρουργική μέθοδος αντιμετώπισης. Οι ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση πρέπει μέσα από φυσικοθεραπεία αρχικά να επανακτήσουν το πλήρες εύρος της κίνησης του γόνατος και στη συνέχεια με τις κατάλληλες ασκήσεις ενδυνάμωσης να προστατεύσουν το νέο σύνδεσμο και κατόπιν αυτού να επανέλθουν στις αθλητικές τους δραστηριότητες. Η αποκατάσταση του πρόσθιου χιαστού είναι μια χρονοβόρα διαδικασία γι’ αυτό και πολλοί αθλητές επανέρχονται πλήρως στις αθλητικές τους δραστηριότητες μετά από 6 μήνες.

The post Πώς να αντιμετωπίσετε την ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.