Κύφωση στα παιδιά: αίτια και αντιμετώπιση

Η κύφωση μαζί με τη σκολίωση και τη λόρδωση είναι από τις πιο κοινές παραμορφώσεις της σπονδυλικής στήλης. Η κύφωση αναφέρεται στην υπερβολική πρόσθια κύρτωση της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Ως «υπερβολική» νοείται μια κύφωση που ξεπερνά τις 40 μοίρες. Η κύφωση μπορεί να εμφανιστεί τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά και εφήβους όπου η ανάπτυξη της σπονδυλικής στήλης είναι ακόμα ενεργή.

Πώς προκαλείται η κύφωση;
Η κύφωση μπορεί να προκύψει εξαιτίας:
• Ανατομικών ανωμαλιών
• Κακής στάσης σώματος
• Τραυματισμού
• Κακής φυσικής κατάστασης
• Καθιστικής ζωής
• Εκφυλισμού της σπονδυλικής στήλης από διάφορες νόσους
• Ιδιοπαθών παραγόντων.

Ποια συμπτώματα εμφανίζει η κύφωση;
Η πιο συνηθισμένη εικόνα κύφωσης σε παιδιά και εφήβους είναι η μετατόπιση των ώμων προς τα εμπρός. Άλλα συμπτώματα κύφωσης στα παιδιά περιλαμβάνουν:
• Ήπιο πόνο στην πλάτη
• Οσφυαλγία
• Δυσκαμψία της σπονδυλικής στήλης
• Αυχενικό σύνδρομο
• Πόνος στη ράχη
• Καμπούρα στην πλάτη
• Κ.α.

Πώς αντιμετωπίζεται η κύφωση;
Η αντιμετώπιση της κύφωσης εξαρτάται από παράγοντες όπως η ηλικία των ασθενών, η ένταση του πόνου και η βαρύτητα της κύφωσης. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η κύφωση οφείλεται σε κακή στάση σώματος, πρόκειται για εύκαμπτη και μπορεί να διορθωθεί κατά τη διάρκεια της εξέτασης. Αντιθέτως, όταν η κύφωση είναι αποτέλεσμα παθολογικών καταστάσεων γίνεται δύσκαμπτη και απαιτεί διαφορετική αντιμετώπιση. Σε γενικές γραμμές, η κύφωση στα παιδιά ξεκινά να αντιμετωπίζεται με απλή παρακολούθηση ανά τακτά χρονικά διαστήματα (συνήθως 6-9 μηνιαία ραντεβού) και σε περίπτωση που δεν παρατηρούνται διαφορές αυτό συνεχίζεται μέχρι την ηλικία των 18 ετών. Για την αντιμετώπιση του πόνου χορηγούνται παυσίπονα ή αντιφλεγμονώδη ενώ και η τακτική άσκηση θα βοηθήσει στην ενδυνάμωση των μυών του κορμού. Η χρήση ειδικού κηδεμόνα για τη σπονδυλική στήλη θα βοηθήσει στην βελτίωση της κύφωσης και την μείωση των συμπτωμάτων, όπως και ένα πρόγραμμα φυσικοθεραπείας που θα περιλαμβάνει κινησιοθεραπεία, ασκήσεις ενδυνάμωσης, εργονομία σώματος και πολλές ακόμα τεχνικές. Σε σοβαρές περιπτώσεις ενδέχεται να χρειαστεί και επέμβαση κυφοπλαστικής ή σπονδυλοδεσίας.

Η υγιεινή διατροφή, η σωστή επιλογή της σχολικής τσάντας, η επιλογή του κατάλληλου στρώματος ύπνου και η αποφυγή δραστηριοτήτων που προκαλούν έντονη καταπόνηση της σπονδυλικής στήλης μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στην πρόληψη της κύφωσης ή την μείωση των ενοχλητικών συμπτωμάτων. Η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση της κύφωσης είναι καίριας σημασίας για την εξέλιξη της πάθησης. Γι αυτό καλό είναι οι γονείς να βρίσκονται σε επαγρύπνιση και να μην παραλείπουν τον τακτικό ετήσιο έλεγχο της μυοσκελετικής υγείας των παιδιών τους.

The post Κύφωση στα παιδιά: αίτια και αντιμετώπιση appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Λόρδωση στα παιδιά και πώς αντιμετωπίζεται

Ο όρος λόρδωση χρησιμοποιείται για να περιγράψει την υπερβολική καμπύλη της σπονδυλικής στήλης προς τα εμπρός με ταυτόχρονη προεξοχή των γλουτών. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε από την υπεροπτική στάση σώματος των λόρδων. Ουσιαστικά δεν αποτελεί πάθηση αλλά εμβιομηχανική απόκλιση και μπορεί να εμφανιστεί στην αυχενική ή στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης, προκαλώντας πόνο και προβλήματα στην κίνηση. Η ετήσια αξιολόγηση από τους ειδικούς πριν ανοίξουν τα σχολεία μπορεί να εντοπίσει τη λόρδωση στα παιδιά και να καθορίσει ένα πλάνο αντιμετώπισης.

Πού οφείλεται η λόρδωση;
Η λόρδωση στα παιδιά μπορεί να οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως:
• Κύφωση
• Αυξημένο σωματικό βάρος – Παχυσαρκία
• Τραυματισμό
• Αδυναμία των κοιλιακών μυών ή υπερτονία των ραχιαίων μυών
• Σπονδυλόλυση – σπονδυλολίσθηση
• Παθήσεις του νευρολογικού συστήματος (πχ εγκεφαλική παράλυση, μυϊκή δυστροφία κα.α)
• Κακή στάση σώματος
• Καθιστική ζωή
• Κληρονομικότητα

Τι συμπτώματα εμφανίζει η λόρδωση;
Η εμφάνιση των συμπτωμάτων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το ποσοστό απόκλισης. Για παράδειγμα όταν η λόρδωση είναι ήπια, ενδέχεται να μην εμφανίσει καθόλου συμπτώματα ενώ η εκτεταμένη λόρδωση μπορεί να είναι επώδυνη και να προκαλεί προβλήματα στην κίνηση. Σε γενικές γραμμές η λόρδωση μπορεί να περιλαμβάνει συμπτώματα όπως:
• Μούδιασμα
• Μυρμήγκιασμα
• Πόνο στον αυχένα, τη μέση και την πλάτη
• Αδυναμία μυών
• Ακράτεια κύστης
• Κύφωση
• Υπερδραστηριοποίηση των γλουτών
• Νευρομυϊκές διαταραχές.

Πώς αντιμετωπίζεται η λόρδωση;
Η έγκαιρη διάγνωση της απόκλισης είναι σημαντική για την αντιμετώπισή της καθώς ενδεχόμενη εξέλιξη υποβαθμίζει την ποιότητα της ζωής των πασχόντων. Όταν μάλιστα οι πάσχοντες είναι παιδιά η σημασία της έγκαιρης αντιμετώπισης γίνεται ακόμα μεγαλύτερη. Η λόρδωση μπορεί να αντιμετωπιστεί με:
• Χρήση αντιλορδωτικού κηδεμόνα ή ειδικής ζώνης στήριξης
• Απώλεια βάρους για την καλύτερη στάση σώματος
• Κινησιοθεραπεία
• Πρόγραμμα φυσιοθεραπείας
• Πρόγραμμα γυμναστικής με ασκήσεις ενδυνάμωσης της σπονδυλικής στήλης και διατάσεις
• Yoga
• Φαρμακευτική αγωγή για την ανακούφιση από τον πόνο
• Χειρουργική επέμβαση.

Η λόρδωση στα παιδιά μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα ενοχλητική και να δυσκολέψει την καθημερινότητά τους. Έτσι η σημασία της έγκαιρης και αποτελεσματικής αντιμετώπισης παίρνει μεγάλες διαστάσεις. Ο ετήσιος έλεγχος από τους ειδικούς ιδανικά πριν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς μπορεί να εντοπίσει τη λόρδωση από τα πρώτα κιόλας σημάδια και να προχωρήσει στο καταλληλότερο πλάνο θεραπείας που θα ανακουφίσει τους μικρούς ασθενείς.

The post Λόρδωση στα παιδιά και πώς αντιμετωπίζεται appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Σκολίωση στην παιδική ηλικία: όσα πρέπει να γνωρίζετε

Ως σκολίωση ορίζεται η τρισδιάστατη παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης και του κορμού. Συνήθως εμφανίζεται πριν την εφηβεία, στο στάδιο ανάπτυξης του παιδιού.

Κατατάσσεται σε:
• οργανική, όταν εμφανίζονται παράλληλα πλάγια κλίση της σπονδυλικής στήλης, στροφή και παραμόρφωση των σπονδύλων και σε
• λειτουργική, όταν διατηρείται η φυσιολογική αρχιτεκτονική των σπονδύλων και έλλειψη στροφής.
Η διάγνωση της σκολίωσης γίνεται μέσω κλινικής εξέτασης με συγκεκριμένα διαγνωστικά test (πχ Adam’s test, παρατήρηση ύψους ώμων, μέτρηση ανισοσκελίας κάτω άκρων κτλ) και ακτινογραφιών ενώ μπορεί να ζητηθούν και απεικονιστικές εξετάσεις όπως μαγνητική ή αξονική τομογραφία.

Τα αίτια της σκολίωσης
Η σκολίωση στην πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν έχει καμία γνωστή αιτία, πρόκειται δηλαδή για ιδιοπαθή σκολίωση. Άλλα είδη σκολίωσης είναι η συγγενής σκολίωση, η οποία προκαλείται από ενδεχόμενη ανώμαλη ανάπτυξη του εμβρύου, η λειτουργική, η οποία αντιμετωπίζεται πλήρως με την αντιμετώπιση της αιτίας που την προκάλεσε και η νευρομυϊκή σκολίωση, η οποία μπορεί να προκληθεί από εγκεφαλική παράλυση ή μυϊκή δυστροφία.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της σκολίωσης
Χαρακτηριστικό γνώρισμα της σκολίωσης που παρατηρείται στη συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών είναι η παραμόρφωση και δυσκαμψία της σπονδυλικής στήλης. Η σκολίωση δεν προκαλεί πόνο και σε περίπτωση που οι ασθενείς εμφανίσουν πόνο αυτός οφείλεται σε άλλες αιτίες και όχι στην σκολίωση. Επίσης, στα συμπτώματα συγκαταλέγονται μούδιασμα και κράμπες, ωστόσο αυτά οφείλονται περισσότερο στην πίεση που δέχονται τα νεύρα και στην εκφύλιση των δίσκων και των αρθρώσεων. Ακόμη, χαρακτηριστικά γνωρίσματα της σκολίωσης είναι η ασυμμετρία της μέσης και όταν ο ώμος, η ωμοπλάτη, το πλευρό και ο γοφός από τη μια πλευρά είναι ψηλότερα από την άλλη πλευρά.

Πώς αντιμετωπίζεται η σκολίωση
Η μέθοδος αντιμετώπισης της σκολίωσης εξαρτάται από παράγοντες όπως το φύλο και η ηλικία του ασθενούς, ο βαθμός ασυμμετρίας του σώματος, το μέγεθος του κυρτώματος , η συχνότητα των συμπτωμάτων και άλλα. Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική και να περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και φυσικοθεραπεία αλλά και χειρουργική επέμβαση, ανάλογα με τους παραπάνω παράγοντες.
Σε μικρές σκολιώσεις η συντηρητική θεραπεία με φαρμακευτική αγωγή και ειδικές φυσικοθεραπείες είναι αρκετές για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, ενώ ενδέχεται να χρειάζεται και συστηματική παρακολούθηση της εξέλιξης. Σε μεγάλες σκολιώσεις πάνω από 40ο, όταν τα συμπτώματα επιδεινώνονται ή υποτροπιάζουν είναι σχεδόν απαραίτητη η χειρουργική αντιμετώπιση. Η χειρουργική επέμβαση για την αντιμετώπιση της σκολίωσης είναι η σπονδυλοδεσία, η οποία πλέον έχει άριστα αποτελέσματα τόσο από θεραπευτικής όσο και από αισθητικής άποψης.

The post Σκολίωση στην παιδική ηλικία: όσα πρέπει να γνωρίζετε appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Πλήρης οδηγός για την αρθροπλαστική ισχίου

Η αρθροπλαστική ισχίου εφαρμόζεται προκειμένου να αντικατασταθεί η άρθρωση που έχει υποστεί ανεπανόρθωτη φθορά εξαιτίας διαφόρων παθήσεων. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης οι φθαρμένες επιφάνειες αφαιρούνται και τοποθετούνται τεχνητά εμφυτεύματα από μέταλλο τα οποία εξασφαλίζουν την μέγιστη δυνατή αντοχή για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η αρθροπλαστική ισχίου εφαρμόζεται προκειμένου να εξαλειφθεί ο πόνος και το ισχίο να επανακτήσει το πλήρες εύρος της κίνησής του.

Η φθορά στο ισχίο μπορεί να είναι αποτέλεσμα:
• Ρευματοειδούς αρθρίτιδας
• Οστεοαρθρίτιδας
• Οστεονέκρωσης
• Αρθρίτιδας που προέρχεται από τραυματισμό.

Η διαδικασία της αρθροπλαστικής ισχίου
Η διαδικασία της αρθροπλαστικής ισχίου σε ότι αφορά τον προεγχειρητικό έλεγχο παραπέμπει σε οποιαδήποτε άλλη χειρουργική επέμβαση. Ο ασθενής εισέρχεται στο νοσοκομείο την ημέρα της επέμβασης και η νοσηλεία του μπορεί να διαρκέσει 1-3 ημέρες. Εφαρμόζεται είτε ραχιαία είτε γενική αναισθησία και στη συνέχεια ο γιατρός αντικαθιστά τη φθαρμένη άρθρωση με τα κατάλληλα εμφυτεύματα. Μετά το τέλος της επέμβασης χρησιμοποιούνται κάλτσες διαβαθμισμένης συμπίεσης, ειδικές αντλίες ποδιού και ίσως και ενέσιμα υλικά προκειμένου να αποφευχθεί ενδεχόμενη θρόμβωση. Ο μετεγχειρητικός πόνος αντιμετωπίζεται εύκολα με παυσίπονα και διαρκεί λίγες ημέρες ενώ στη σπάνια περίπτωση που υπάρξει δυσλειτουργία της ουροδόχου κύστης από την επισκληρίδιο αναισθησία τοποθετείται καθετήρας για 1-2 ημέρες έως ότου επανέλθει η φυσιολογική λειτουργία της κύστης.

Τα πλεονεκτήματα της αρθροπλαστικής ισχίου
Πλέον η αρθροπλαστική ισχίου πραγματοποιείται με τεχνικές που είναι ελάχιστα επεμβατικές καθώς συγκεντρώνουν πολλά πλεονεκτήματα όπως:
• Μείωση της απώλειας αίματος
• σαφώς λιγότερος πόνος
• μείωση των ημερών νοσηλείας
• μείωση του κινδύνου λοιμώξεων
• μείωση της πιθανότητας επιπλοκών
• μικρή διάρκεια χειρουργείου (περίπου 60-90 λεπτά)
• άμεση κινητοποίηση του ασθενούς
• άριστα αποτελέσματα
• ασφαλής τεχνική.

Καθώς ο μετεγχειρητικός πόνος είναι ελάχιστος, ο ασθενής λαμβάνει αναλγητικά για τις πρώτες ημέρες ενώ θα χρειαστεί και ένα πρόγραμμα φυσικοθεραπείας προκειμένου να επανέλθει πλήρως και με μέγιστη λειτουργικότητα στις καθημερινές του δραστηριότητες. Η επιστροφή στην εργασία του υπολογίζεται σε περίπου 4-6 εβδομάδες, ανάλογα και με το είδος της εργασίας.

Η αρθροπλαστική ισχίου αντενδείκνυται σε υπέρβαρα άτομα και σε ασθενείς που έχουν ήδη υποβληθεί σε άλλες επεμβάσεις ισχίου ή παρουσιάζουν σοβαρή παραμόρφωση στο ισχίο τους.

The post Πλήρης οδηγός για την αρθροπλαστική ισχίου appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Πώς να προστατευθείτε από τον πόνο στη μέση εξαιτίας της μεταφοράς ενός μωρού

Ο πόνος στη μέση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι κάτι φυσιολογικό λόγω της αύξησης του βάρους που πρέπει να κουβαλήσει μια γυναίκα. Μετά τον τοκετό συνήθως ο πόνος στη μέση υποχωρεί αλλά μπορεί πολύ εύκολα να επανέλθει λόγω της φροντίδας και της μεταφοράς του μωρού. Ο πόνος στη μέση δεν αφορά μόνο τη μητέρα αλλά και τον πατέρα και όποιον ασχολείται με τη φροντίδα και τη μεταφορά ενός μωρού. Και μπορεί τα πράγματα να είναι πιο εύκολα όταν το μωρό είναι νεογέννητο αλλά σκεφτείτε ότι μέσα σε ένα χρόνο το μωρό ζυγίζει σχεδόν τα διπλάσια κιλά. Εκτός από το μωρό, οι γονείς έχουν να φροντίσουν και για τη μεταφορά του καροτσιού, του παιδικού καθίσματος, της τσάντας με τα απαραίτητα του μωρού και οτιδήποτε άλλο μπορεί να χρειαστεί. Επίσης, η λανθασμένη στάση σώματος κατά τη φροντίδα του μωρού, πχ στο μπάνιο ή στην αλλαγή της πάνας και το παρατεταμένο σκύψιμο επηρεάζουν σημαντικά τον πόνο. Με όλα τα παραπάνω ο πόνος στη μέση επιδεινώνεται και οι γονείς ταλαιπωρούνται για σημαντικό χρονικό διάστημα. Πώς μπορείτε όμως να προστατευθείτε από τον πόνο στη μέση;

Ευτυχώς, υπάρχουν πολλές επιλογές για την πρόληψη του πόνου στην πλάτη με μικρές τροποποιήσεις στις τρέχουσες δραστηριότητές σας και λήψη μέτρων για την ενδυνάμωση των μυών.

Σηκώνοντας το μωρό
Όταν σηκώνετε το μωρό σας από την κούνια, το καρότσι, το κάθισμα αυτοκινήτου ή το πάτωμα, φροντίστε να λυγίζετε τα γόνατά σας έτσι ώστε να είστε οκλαδόν και να μην λυγίζετε από τη μέση. Κρατήστε την πλάτη σας ίσια, τα πόδια σας ανοιχτά στο πλάτος των γοφών και κρατήστε το μωρό σας κοντά στο σώμα σας. Χρησιμοποιήστε τη δύναμη των ποδιών σας αντί της πλάτης σας για να σηκωθείτε.
Αναζητήστε μια κούνια με πλαϊνά που μπορούν να χαμηλώσουν ώστε να βάζετε και να βγάζετε το μωρό σας χωρίς να χρειάζεται να απλώσετε το χέρι περισσότερο από όσο χρειάζεται.

Ταΐζοντας το μωρό
Όταν θηλάζετε, φροντίστε να επιλέγετε ένα κάθισμα με στήριγμα πλάτης για να μπορείτε να κάθεστε όρθια. Φροντίστε να φέρετε το μωρό στο στήθος σας αντί να σκύβετε πάνω στο μωρό. Μπορείτε επίσης να κάνετε μερικές πιέσεις της ωμοπλάτης πριν από τον θηλασμό για να ενεργοποιήσετε τους μύες που στηρίζουν το πάνω μέρος της πλάτης σας. Βεβαιωθείτε ότι έχετε αφαιρέσει το δίσκο τροφοδοσίας όταν βάζετε το μωρό μέσα και έξω από το παιδικό καρεκλάκι. Το να μην χρειάζεται να σηκώνετε το μωρό σας πάνω από το δίσκο είναι πιο εύκολο για την πλάτη.

Μεταφέροντας το μωρό
Οι μάρσιποι είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο για να μεταφέρετε το μικρό σας, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν πόνο στην πλάτη. Όταν ψάχνετε για μάρσιπο, επιλέξτε ένα με φαρδιούς, γεμάτους ιμάντες ώμου και ζώνη που περιστρέφεται γύρω από τους γοφούς σας για να κατανείμει μέρος του βάρους και να κρατήσει το μωρό ψηλότερα στο σώμα σας.
Εάν είναι δυνατόν, αποφύγετε να κουβαλάτε το παιδί σας στο ισχίο σας γιατί αυτό μπορεί να υπερφορτώσει τους μύες της πλάτης και κάνετε εναλλαγή μεταξύ των δύο πλευρών για να εξομαλύνετε τη βάση του φορτίου. Όταν βγάζετε τα παιδιά έξω ή τα τοποθετείτε στο κάθισμα του αυτοκινήτου, αποφύγετε να μπείτε από όρθια θέση στην πόρτα, εάν μπορείτε. Αντίθετα, καθίστε δίπλα στο κάθισμα αυτοκινήτου με το παιδί σας στην αγκαλιά σας και περιστρέψτε το σώμα σας στο πλάι για να βάλετε το μωρό στο κάθισμα.

Μόλις ο γιατρός σας δώσει την άδεια να επιστρέψετε στη γυμναστική, φροντίστε να ξεκινήσετε με την αποκατάσταση των κοιλιακών μυών και των μυών της μέσης. Επίσης, διατηρήστε μια σωστή στάση σώματος ώστε το βάρος να είναι κατανεμημένο σωστά. Ωστόσο, εάν ο πόνος στη μέση επιμένει ή εάν συνοδεύεται και από άλλα συμπτώματα όπως επίμονο μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα στα πόδια, αδυναμία του ποδιού ή του αστραγάλου, απροσδόκητη, γρήγορη απώλεια βάρους κ.α επισκεφθείτε άμεσα τον Ορθοπεδικό σας.

The post Πώς να προστατευθείτε από τον πόνο στη μέση εξαιτίας της μεταφοράς ενός μωρού appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Ραχιαλγία: αίτια και θεραπεία

Ως ραχιαλγία ορίζεται ο πόνος στην πλάτη, ο οποίος μπορεί να οφείλεται σε διάφορα αίτια, ακόμα και σοβαρά. Ο πόνος αυτός μπορεί επίσης να αντανακλά στη σπονδυλική στήλη ή και στο θώρακα ενώ δεν πρόκειται για πάθηση αλλά για σύμπτωμα κάποιας άλλης πάθησης. Πιο συχνά εμφανίζεται σε άτομα άνω των 50 ετών και σπανιότερα και παιδιά, εφήβους και νέους ενήλικες.

Τα αίτια της ραχιαλγίας
Ο πόνος στην πλάτη μπορεί να είναι αποτέλεσμα διαφόρων παραγόντων όπως:
• Σπονδυλόλυση – Σπονδυλολίσθηση
• Αθλητικές δραστηριότητες
• Έλλειψη άσκησης
• Σύνδρομα υπέρχρησης
• Τραυματισμοί
• Άρσης βαρών
• Τροχαία ατυχήματα
• Πτώσης από ύψος
• Δισκοπάθεια
• Δισκοκήλη
• Κύφωση
• Σκολίωση
• Ρευματοειδής αρθρίτιδα
• Οστεπορωτικό κάταγμα
• Στρες
• Κακή ψυχολογική κατάσταση
• Και πολλοί ακόμα
Ο πόνος στην πλάτη μπορεί επίσης να είναι ανακλαστικός εξαιτίας σοβαρών ασθενειών και παθήσεων όπως οι καρδιοπάθειες, νεφροπάθειες, διάφορες κακοήθειες, λοιμώξεις κ.α.

Η διάγνωση της ραχιαλγίας
Για τη διάγνωση της ραχιαλγίας είναι απαραίτητη η κλινική εξέταση η οποία ακολουθείται από λήψη ακτινογραφιών και μαγνητική ή αξονική τομογραφία.

Η θεραπεία της ραχιαλγίας
Ο τρόπος αντιμετώπισης και θεραπείας της ραχιαλγίας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την αιτία που προκάλεσε τη ραχιαλγία. Έτσι, διαφορετική αντιμετώπιση χρειάζεται ο πόνος που οφείλεται πχ σε υπέρχρηση ή τραυματισμό από αθλητική δραστηριότητα και διαφορετική ο πόνος που οφείλεται σε ρευματοειδή αρθρίτιδα. Τα διαθέσιμα μέσα θεραπείας περιλαμβάνουν:
• Ξεκούραση
• Χρήση κηδεμόνα
• Ασκήσεις ενδυνάμωσης του κορμού
• Φαρμακευτική αγωγή
• Πρόγραμμα φυσικοθεραπείας
• Χειρουργικές επεμβάσεις, οι οποίες κυμαίνονται από ελάχιστα επεμβατικές έως και ανοιχτές, ανάλογα με το εκάστοτε περιστατικό.

Η ραχιαλγία μπορεί να είναι αποτέλεσμα διαφόρων παραγόντων ενώ μπορεί να υποδεικνύει και την ύπαρξη κάποιας σοβαρότερης πάθησης. Για τον λόγο αυτό η επίσκεψη στους ειδικούς πρέπει να είναι άμεση, με την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων, ώστε οι ασθενείς να ανακουφιστούν από τον πόνο το συντομότερο δυνατό αλλά και να προλάβουν ενδεχόμενη επιδείνωση του πόνου ή και παθήσεις που μπορεί να αποδειχθούν ακόμα και απειλητικές για τη ζωή τους.

The post Ραχιαλγία: αίτια και θεραπεία appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Δισχιδής ράχη και πώς αντιμετωπίζεται

Ως δισχιδής ράχη ορίζεται η βλάβη εκείνη στο ανθρώπινο νευρικό σύστημα που εμφανίζεται σε περίπτωση προβλήματος κατά τον σχηματισμό της σπονδυλικής στήλης σε ένα έμβρυο και μπορεί να προκαλέσει ποικίλα προβλήματα στη μετέπειτα ζωή του ατόμου. Είναι στην ουσία μια γενετική διαταραχή η οποία έχει ως αποτέλεσμα τον ατελή σχηματισμό της σπονδυλικής στήλης που αφήνει τους σπονδύλους ανοιχτούς. Η δισχιδής ράχη στατιστικά προκύπτει σε περίπου 8 στις 10.000 γεννήσεις.

Υπάρχουν 4 κατηγορίες δισχιδούς ράχης:

• Μηνιγγοκήλη. Η κατηγορία αυτή δεν εμφανίζει συμπτώματα ή όταν εμφανίσει αυτά είναι ήπια. Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη μερική παράλυση αλλά και δυσλειτουργίες στο ουροποιητικό σύστημα και το παχύ έντερο.
• Μυελομηνιγγοκήλη. Η κατηγορία αυτή είναι η πιο σοβαρή καθώς μπορεί να επιφέρει ακόμα και ολική παράλυση. Μερική παράλυση, δυσκολία στο περπάτημα και σοβαρές επιπλοκές στο ουροποιητικό σύστημα και το παχύ έντερο περιλαμβάνονται επίσης στα συμπτώματα αυτής της κατηγορίες.
• Λανθάνουσα. Η κατηγορία αυτή είναι η πιο κοινή και συνήθως δεν χρειάζεται θεραπεία.
• Ανωμαλίες του κλειστού νευρικού σωλήνα.

Οι αιτίες που προκαλούν τη δισχιδή ράχη

Αν και οι αιτίες που προκαλούν τη δισχιδή ράχη δεν είναι ακόμα απολύτως ξεκάθαρες, οι παράγοντες που ευθύνονται περισσότερο για την εμφάνισή της είναι:

• Κληρονομικοί
• Διατροφικοί
• Περιβαλλοντικοί
• Έλλειψη επαρκούς ποσότητας φυλλικού οξέος, βιταμίνης C, ψευδαργύρου και ασβεστίου στα πρώτα στάδια της εγκυμοσύνης
• Υποβιταμίνωση ή υπερβιταμίνωση με βιταμίνη Α.

Τα προβλήματα που προκαλεί η δισχιδής ράχη

Η δισχιδής ράχη δύναται να επηρεάσει καθοριστικά τη ζωή και την καθημερινότητα των πασχόντων, δημιουργώντας τους προβλήματα όπως:

• Στο ουροποιητικό σύστημα και το παχύ έντερο
• Στο περπάτημα
• Στον ύπνο
• Στο δέρμα
• Στη μάθηση
• Μυϊκή αδυναμία, ακόμα και παράλυση των κάτω άκρων
• Μηνιγγίτιδα
• Υδροκεφαλία

Πώς αντιμετωπίζεται η δισχιδής ράχη

Η δισχιδής ράχη όταν δεν εμφανίζει συμπτώματα δεν προκαλεί και προβλήματα και συνεπώς δεν χρειάζεται κανενός είδους θεραπεία. Όταν τα συμπτώματα είναι ήπια τότε η κατάλληλη μέθοδος αντιμετώπισης είναι κυρίως συντηρητική. Η συντηρητική αντιμετώπιση περιλαμβάνει εξατομικευμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας  προκειμένου οι ασθενείς να μπορέσουν να διαχειριστούν τον πόνο, να βελτιώσουν την μυϊκή τους ισχύ και ευλυγισία αλλά και να μάθουν εκ νέου τα στατικοκινητικά πρότυπα. Επίσης, νάρθηκες, πατερίτσες και ειδικά παπούτσια μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση των ήπιων συμπτωμάτων.

Όταν τα συμπτώματα είναι σοβαρά, η ενδεδειγμένη θεραπεία είναι η χειρουργική επέμβαση ώστε οι σπόνδυλοι να συγκλίνουν και να έρθουν στη φυσιολογική τους κατάσταση. Η επέμβαση αυτή καλό είναι να γίνεται μετά τη γέννηση του μωρού ενώ θα χρειαστεί παρακολούθηση τόσο κατά την παιδική όσο και κατά την εφηβική ηλικία του, όσο δηλαδή ακόμα αναπτύσσεται το μυοσκελετικό του σύστημα.

Το θετικό στοιχείο στη δισχιδή ράχη είναι ότι ο προγεννητικός έλεγχος έχει αναπτυχθεί σε τέτοιο βαθμό που πλέον μπορεί να διαγνωστεί και να προληφθεί η εμφάνιση της πάθησης. Επίσης, τα συμπληρώματα διατροφής που λαμβάνουν οι γυναίκες τόσο πριν όσο και μετά τη σύλληψη προλαμβάνουν σε μεγάλο ποσοστό τη δισχιδή ράχη.

The post Δισχιδής ράχη και πώς αντιμετωπίζεται appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Τα αίτια της σπονδυλολίσθησης

Η σπονδυλολίσθηση προκύπτει συχνότερα ως αποτέλεσμα της εκτεταμένης φθοράς της σπονδυλικής στήλης, ειδικά εάν πρόκειται για ασθενείς μέσης και μεγαλύτερης ηλικίας. Άλλη γενεσιουργός αιτία μπορεί να είναι κάποιος τραυματισμός με τη μορφή κατάγματος στη σπονδυλική στήλη ή ένα εκ γενετής χαρακτηριστικό. Επίσης, για την σπονδυλολίσθηση υπεύθυνες μπορεί να είναι και παθολογικές αιτίες όπως πχ η ύπαρξη ενός όγκου στην περιοχή.

Τα συμπτώματα της σπονδυλολίσθησης

Η σπονδυλολίσθηση μπορεί να λάβει τη μορφή:

• Πόνου στη μέση που μπορεί να επεκτείνεται και ως τα πόδια
• Μουδιάσματος
• Αδυναμίας στα πόδια
• Διαταραχές ούρησης
• Μυϊκών σπασμών στους προσαγωγούς, ειδικά στους έφηβους ασθενείς

Η διάγνωση και η αντιμετώπιση της σπονδυλολίσθησης

Η σπονδυλολίσθηση επιβεβαιώνεται με ακτινογραφία ή αξονική τομογραφία ενώ η μαγνητική τομογραφία είναι απαραίτητη όταν υπάρχει και πόνος στα πόδια για να εξακριβωθεί ο βαθμός στον οποίο τα νεύρα υφίστανται πίεση. Κατόπιν της επιβεβαίωσης, η σπονδυλολίσθηση μπορεί να αντιμετωπιστεί με:

• Ανάπαυση
• Αποφυγή δραστηριοτήτων που επιδεινώνουν τα συμπτώματα
• Χρήση οσφυϊκού κηδεμόνα
• φαρμακευτική αγωγή
• πρόγραμμα φυσικοθεραπείας
• χειρουργική επέμβαση σπονδυλοδεσίας, όταν αποτυγχάνουν οι συντηρητικές μέθοδοι.

The post Σπονδυλολίσθηση και πώς να την αντιμετωπίσετε appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Περιοστίτιδα κνήμης: πλήρης οδηγός αντιμετώπισης

Η περιοστίτιδα κνήμης είναι ένα σύνδρομο που εμφανίζεται λόγω υπέρχρησης ή καταπόνησης και εκδηλώνεται στην μπροστινή επιφάνεια της κνήμης. Πρόκειται για μια πολύ συχνή πάθηση στους δρομείς χωρίς όμως να αποκλείονται και όσοι ασχολούνται με διαφορετικά αθλήματα. Υπολογίζεται ότι  το 35% των αθλητών μπορεί να εμφανίσει περιοστίτιδα κνήμης σε κάποια στιγμή.

Τα αίτια που προκαλούν την περιοστίτιδα κνήμης

Τα αίτια που προκαλούν την περιοστίτιδα κνήμης δεν έχουν ακόμα εξακριβωθεί ωστόσο υπάρχουν παράγοντες οι οποίοι αυξάνουν τον κίνδυνο κάποιος αθλητής να αντιμετωπίσει το σύνδρομο. Τέτοιοι παράγοντες είναι:

• Το φύλο, καθώς οι γυναίκες εμφανίζουν περισσότερες πιθανότητες λόγω ορμονικών και λοιπών διαταραχών
• Η παχυσαρκία, καθώς το αυξημένο σωματικό βάρος επιβαρύνει περαιτέρω τα γόνατα και τις κνήμες.
• Κακής ποιότητας υποδήματα ειδικά κατά την άθληση ή την πολύωρη ορθοστασία
• Σκληρές επιφάνειες τρεξίματος, όπως πχ η άσφαλτος
• Απότομη αύξηση συχνότητας, διάρκειας και έντασης προπόνησης
• Έλλειψη βιταμίνης D, η οποία προσφέρει ασβέστιο στα οστά
• Ανισοσκελίες του ποδιού
• Αυξημένη ποδική καμάρα
• Κ.α

Τα συμπτώματα της περιοστίτιδας κνήμης

Το πιο συνηθισμένο και χαρακτηριστικό σύμπτωμα της περιοστίτιδας κνήμης είναι ο πόνος στη μπροστινή και στην έσω επιφάνεια της κνήμης. Ο πόνος μπορεί να εμφανιστεί είτε κατά τη διάρκεια της άθλησης είτε και μετά από αυτή και υποχωρεί με την ξεκούραση του μέλους. Ο πόνος μπορεί να είναι ήπιο ωστόσο σε πιο σοβαρά περιστατικά μπορεί να είναι ακόμη και μόνιμος, θέτοντας τον αθλητή εκτός δραστηριοτήτων για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το άτομο θα αισθάνεται πόνο και στην ψηλάφηση της περιοχής. Σε περίπτωση κατά την οποία το σύνδρομο έχει προχωρήσει αρκετά, η περιοστίτιδα κνήμης μπορεί να καταλήξει σε κάταγμα κόπωσης.

Πώς αντιμετωπίζεται η περιοστίτιδα κνήμης

Μετά από κλινική εξέταση και λήψη ακτινογραφιών και μαγνητικής τομογραφίας ο γιατρός είναι σε θέση να προτείνει τον καταλληλότερο τρόπο αντιμετώπισης της περιοστίτιδας κνήμης. Η αντιμετώπιση του συνδρόμου μπορεί να περιλαμβάνει:

• Ξεκούραση
• Παγοθεραπεία
• Πρόγραμμα Φυσικοθεραπείας με διάφορες τεχνικές και εργαλεία
• Ασκήσεις ενδυνάμωσης και διατάσεις
• Φαρμακευτική αγωγή με αντιφλεγμονώδη
• Χειρουργική επέμβαση, σε σοβαρές περιπτώσεις ή όταν αποτύχουν οι παραπάνω μέθοδοι.

Και σε αυτή την πάθηση η πρόληψη αποτελεί την καλύτερη θεραπεία. Οι αθλούμενοι μπορούν να προλάβουν την εμφάνιση της περιοστίτιδας κνήμης με σταδιακή και όχι απότομη αύξηση της έντασης της προπόνησης, με διαστήματα ξεκούρασης μεταξύ των προπονήσεων, με τη χρήση των κατάλληλων υποδημάτων, με επαρκή και σωστή προθέρμανση και αποθεραπεία αλλά και με ρύθμιση του σωματικού βάρους.

The post Περιοστίτιδα κνήμης: πλήρης οδηγός αντιμετώπισης appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.

Οι συχνότεροι τραυματισμοί στο σκι και πώς να τους προλάβετε

Το σκι είναι από τα πιο αγαπημένα και πιο δημοφιλή χειμερινά σπορ. Το σκι συνδυάζει πολλά πλεονεκτήματα όπως την άθληση σε εξωτερικό χώρο, την ταχύτητα, την τεχνική και πολλά ακόμα γι αυτό και τα χιονοδρομικά κέντρα κατακλύζονται από σκιερ καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας τους. Το σκι όμως, εκτός από ένα συναρπαστικό σπορ, είναι και ένα άθλημα που περιλαμβάνει πτώσεις και ατυχήματα συνεπώς και τραυματισμούς, οι οποίοι μπορεί να είναι εύκολα αντιμετωπίσιμοι αλλά και αρκετά σοβαροί. Ποιοι είναι οι συχνότεροι τραυματισμοί στο σκι και πώς μπορείτε να τους προλάβετε;

Κατάγματα άνω και κάτω άκρων. Όσοι ασχολούνται με το σκι γνωρίζουν πολύ καλά ότι το άθλημα περιλαμβάνει και πολλές πτώσεις, ακόμα και για τους πιο έμπειρους του είδους. Τα συχνά αποτελέσματα αυτών των πτώσεων είναι κατάγματα τόσο στα άνω όσο και στα κάτω άκρα. Γόνατα, αγκώνες και ώμοι είναι οι περιοχές του σώματος που υφίστανται κατάγματα λόγω πτώσης κατά τη διάρκεια του σκι.

Ρήξεις τενόντων και συνδέσμων. Η ρήξη μηνίσκου, η ρήξη στροφικού πετάλου ώμου, η ρήξη χιαστών είναι από τις πιο συχνές κακώσεις που μπορούν να προκύψουν κατά τη διάρκεια του σκι είτε εξαιτίας κάποιας πτώσης είτε από ελιγμούς που δεν έγιναν σωστά.

Τραυματισμοί της σπονδυλικής στήλης. Η σπονδυλική στήλη μπορεί να τραυματιστεί κατά τη διάρκεια κατάβασης μιας πίστας του σκι τόσο από πτώση όσο κυρίως και από άλματα. Τα μέρη που επηρεάζονται από τέτοιου είδους τραυματισμούς είναι τόσο η θωρακική όσο και η οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης.

Κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Ίσως από τους πιο σοβαρούς τραυματισμούς που μπορεί να υποστεί ένας σκιέρ, τραυματισμός που μπορεί να είναι και απειλητικός για τη ζωή του. Σύμφωνα με μελέτες, οι τραυματισμοί στο κεφάλι αποτελούν περίπου το 28% των τραυματισμών που προκαλούνται στο σκι.

Οι τραυματισμοί αυτοί αλλά και πολλοί ακόμα που μπορούν να συμβούν στο σκι μπορούν να προληφθούν με την κατάλληλη τεχνική αλλά και με τον κατάλληλο εξοπλισμό. Ειδικότερα,

• Εξοπλισμός όπως κράνη, περικάρπια, προστατευτικά γόνατος και αγκώνων, ειδικοί θώρακες, ισοθερμικά ρούχα, κατάλληλη φόρμα, γυαλιά του σκι, και άλλα είναι απαραίτητα προκειμένου να προστατέψουν τον σκιέρ από τραυματισμούς στον μέγιστο δυνατό βαθμό .
• Επίσης η κατάλληλη τεχνική θα βοηθήσει τον αθλητή να αποφύγει τις πτώσεις και τις συγκρούσεις ενώ ακόμα και αν αυτές συμβούν θα μπορέσει να τις αντιμετωπίσει χωρίς να τραυματιστεί.
• Η προθέρμανση παίζει επίσης σημαντικό ρόλο καθώς επιτρέπει στους μύες να προετοιμαστούν για την άσκηση που θα ακολουθήσει. Περπάτημα, τρέξιμο ή/και διατάσεις θα επιτρέψουν στους μύες να λειτουργήσουν σταδιακά και όπως πρέπει προκειμένου να αποφύγουν τραυματισμούς.
• Γνώση των ορίων του σώματος και των δυνατοτήτων μας θα μπορέσει να προλάβει δυσάρεστες συνέπειες.

Το σκι είναι από τα πιο αγαπημένα χειμερινά σπορ κρύβει όμως και κινδύνους ακόμα και σοβαρών τραυματισμών, γι αυτό είναι σημαντικό οι σκιερ να μπορέσουν να προλάβουν τους τραυματισμούς αυτούς. Ακόμα και σε περίπτωση που προκύψουν όμως η άμεση επίσκεψη στους ειδικούς κρίνεται απαραίτητη ώστε να μην μείνουν για αρκετό καιρό εκτός δράσης.

The post Οι συχνότεροι τραυματισμοί στο σκι και πώς να τους προλάβετε appeared first on Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |.