ΠΑΘΗΣΕΙΣ Archives | Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |

Αρθρίτιδα ισχίου: ποιους αφορά και πώς αντιμετωπίζεται

orthopaedic — Fri, 04 Nov 2022 12:13:20 +0000

Αρθρίτιδα ισχίου: ποιους αφορά και πώς αντιμετωπίζεται

Η αρθρίτιδα ισχίου είναι μια από τις πιο συχνές ορθοπαιδικές παθήσεις και αφορά κυρίως άτομα άνω των 50 ετών. Πρόκειται για φθορά του χόνδρου της άρθρωσης και φλεγμονή της περιοχής, εξαιτίας διαφόρων παραγόντων, η οποία εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα κάνει το ισχίο επώδυνο και μη λειτουργικό. Η αρθρίτιδα είναι μια προοδευτική διαταραχή η οποία επιδεινώνεται σταδιακά επιβαρύνοντας σημαντικά την καθημερινότητα των πασχόντων.

Οι κυριότερες μορφές της αρθρίτιδας του ισχίου είναι:
• Ρευματοειδής αρθρίτιδα
• Οστεοαρθρίτιδα
• Μετατραυματική αρθρίτιδα
• Αγκυλωτική σπονδυλαρθρίτιδα.

Τα αίτια της αρθρίτιδας ισχίου

Πιο επιρρεπή στην ανάπτυξη της πάθησης είναι άτομα ηλικίας άνω των 50, άτομα που έχουν υποστεί προηγούμενο τραυματισμό στο ισχίο και τα άτομα που είναι παχύσαρκα. Οι αιτίες που έχουν ενοχοποιηθεί περισσότερο για την ανάπτυξη της αρθρίτιδας ισχίου είναι:
• Γενετικοί παράγοντες
• Φθορά ή καταστροφή του χόνδρου
• Φλεγμονή των μορίων γύρω από την άρθρωση
• Παλαιότερα κατάγματα στην περιοχή
• Αυτάνοσα νοσήματα.

Τα συμπτώματα της αρθρίτιδας ισχίου

Η αρθρίτιδα ισχίου συνοδεύεται από συμπτώματα τα οποία διαφέρουν σε κάθε περιστατικό και εξαρτώνται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της πάθησης. Επίσης, στα αρχικά στάδια της πάθησης τα συμπτώματα εμφανίζονται λιγότερο συχνά, διάστημα όμως που αυξάνεται όσο η πάθηση προχωρά και δεν αντιμετωπίζεται. Κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος και μειωμένη λειτουργικότητα στην περιοχή εξαιτίας της φλεγμονής ενώ η εξέλιξη της πάθησης περιλαμβάνει δυσκαμψία και διόγκωση. Σταδιακά η πάθηση μπορεί να οδηγήσει και σε αίσθημα κόπωσης και απώλεια της λειτουργικότητας του ισχίου.

Διάγνωση και αντιμετώπιση

Κλινική εξέταση και απεικονιστικές εξετάσεις είναι απαραίτητες για την επιτυχή διάγνωση της αρθρίτιδας ενώ η καταλληλότερη αντιμετώπιση περιλαμβάνει στα αρχικά στάδια συντηρητικές μεθόδους όπως πρόγραμμα φυσικοθεραπείας, φαρμακευτική αγωγή και ενδαρθρικές ενέσεις.
Σε σοβαρές περιπτώσεις η αντιμετώπιση της αρθρίτιδας ισχίου είναι εφικτή με χειρουργική επέμβαση και συγκεκριμένα με τη μέθοδο της αρθροπλαστικής. Ο ασθενής εισέρχεται στο νοσοκομείο την ημέρα της επέμβασης και η νοσηλεία του μπορεί να διαρκέσει 1-3 ημέρες. Εφαρμόζεται είτε ραχιαία είτε γενική αναισθησία και στη συνέχεια ο γιατρός αντικαθιστά τη φθαρμένη άρθρωση με τα κατάλληλα εμφυτεύματα.

Τα πλεονεκτήματα της αρθροπλαστικής ισχίου

Πλέον η αρθροπλαστική ισχίου πραγματοποιείται με τεχνικές που είναι ελάχιστα επεμβατικές καθώς συγκεντρώνουν πολλά πλεονεκτήματα όπως:
• Μείωση της απώλειας αίματος
• σαφώς λιγότερος πόνος
• μείωση των ημερών νοσηλείας
• μείωση του κινδύνου λοιμώξεων
• μείωση της πιθανότητας επιπλοκών
• μικρή διάρκεια χειρουργείου (περίπου 60-90 λεπτά)
• άμεση κινητοποίηση του ασθενούς
• άριστα αποτελέσματα
• ασφαλής τεχνική.

Καθώς ο μετεγχειρητικός πόνος είναι ελάχιστος, ο ασθενής λαμβάνει αναλγητικά για τις πρώτες ημέρες ενώ θα χρειαστεί και ένα πρόγραμμα φυσικοθεραπείας προκειμένου να επανέλθει πλήρως και με μέγιστη λειτουργικότητα στις καθημερινές του δραστηριότητες. Η επιστροφή στην εργασία του υπολογίζεται σε περίπου 4-6 εβδομάδες, ανάλογα και με το είδος της εργασίας.

Αρθροπλαστική ώμου: πότε είναι απαραίτητη

orthopaedic — Mon, 17 Oct 2022 13:18:24 +0000

Αρθροπλαστική ώμου: πότε είναι απαραίτητη

Ο ώμος είναι η πιο ευκίνητη άρθρωση του ανθρώπινου σώματος και η σωστή της λειτουργία επιτρέπει την εκτέλεση μιας πληθώρας κινήσεων. Αντιστρόφως, ο πόνος, η δυσκαμψία και οποιαδήποτε άλλη διαταραχή εμποδίζει τη σωστή λειτουργία του ώμου δυσκολεύει σε σημαντικό βαθμό την εκτέλεση ακόμα και των πιο απλών καθημερινών κινήσεων. Ο πόνος στον ώμο μπορεί να προκύψει εξαιτίας διαφόρων παραγόντων και με βάση ορισμένα κριτήρια προτείνεται η αρθροπλαστική ώμου προκειμένου οι ασθενείς να απαλλαγούν από τα ενοχλητικά συμπτώματα. Πότε είναι απαραίτητη η αρθροπλαστική ώμου και ποιες διαδικασίες ακολουθούνται;

Αιτίες πόνου στον ώμο

Ο πόνος και η περιορισμένη δυνατότητα κίνησης του ώμου μπορεί να είναι αποτέλεσμα διαφόρων παραγόντων, όπως:
• Ρευματοειδής αρθρίτιδα
• Οστεοαρθρίτιδα
• Μετατραυματική αρθρίτιδα
• Κατάγματα
• Οστεονέκρωση κ.α.

Τι είναι η αρθροπλαστική ώμου

Η αρθροπλαστική ώμου είναι η επέμβαση εκείνη η οποία αντικαθίσταται το φθαρμένο τμήμα της άρθρωσης με εμφυτεύματα τα οποία είναι απόλυτα συμβατά με τον οργανισμό του ασθενούς. Η αρθροπλαστική ώμου διακρίνεται σε ολική (όταν αντικαθίσταται ολόκληρη η άρθρωση), σε ημιαρθροπλαστική (όταν αντικαθίσταται μέρος της άρθρωσης) και σε ανάστροφη ολική αρθροπλαστική (όταν γίνεται μεν ολική αντικατάσταση της άρθρωσης αλλά με παραλλαγή της φυσιολογικής ανατομίας). Ένδειξη για την πραγματοποίηση της αρθροπλαστικής ώμου είναι η ύπαρξη σοβαρής μορφής αρθρίτιδας ή τραυματισμού και όταν τα συμπτώματα επιδεινώνονται, όταν υπάρχει περιορισμός της κίνησης και της λειτουργικότητας της άρθρωσης ή όταν η συντηρητική μορφή αντιμετώπισης δεν επαρκεί.

Η διαδικασία της αρθροπλαστικής ώμου

Η αρθροπλαστική ώμου γίνεται με γενική αναισθησία και διαρκεί περίπου 60-90 λεπτά. Στη διάρκεια της επέμβασης αφαιρούνται τα φθαρμένα τμήματα της άρθρωσης και τοποθετούνται νέα, απόλυτα συμβατά με τον ανθρώπινο οργανισμό εμφυτεύματα.
Μετά την επέμβαση ο ασθενής παραμένει στο νοσοκομείο για περίπου 1-2 ημέρες, ανάλογα με το πρωτόκολλο που θα ακολουθηθεί. Κατόπιν επιστρέφει στο σπίτι του και σε λίγες ημέρες είναι σε θέση να εκτελεί μόνος του κάποιες απλές κινήσεις όπως ντύσιμο, προσωπική υγιεινή κ.α.

Τα πλεονεκτήματα της αρθροπλαστικής ώμου

Η αρθροπλαστική προτιμάται σε σχέση με τις άλλες τεχνικές χειρουργικής επέμβασης λόγω των πολλών πλεονεκτημάτων που συγκεντρώνει. Τα πλεονεκτήματα αυτά περιλαμβάνουν:
• Μειωμένη απώλεια αίματος
• σαφώς λιγότερος πόνος που αντιμετωπίζεται με παυσίπονα
• μειωμένες ημέρες νοσηλείας
• μειωμένος κίνδυνος λοιμώξεων
• μείωση της πιθανότητας επιπλοκών
• μικρή διάρκεια χειρουργείου (περίπου 60-90 λεπτά)
• άμεση κινητοποίηση του ασθενούς
• άριστα αποτελέσματα
• απόλυτα συμβατά εμφυτεύματα
• ασφαλής τεχνική
• διάρκεια αποτελέσματος
• υψηλά ποσοστά επιτυχίας.

Για την πλήρη ανάκτηση του εύρους της κίνησης, μετά την αρθροπλαστική ο ασθενής ακολουθεί πρόγραμμα φυσικοθεραπείας ενώ τα αποτελέσματα της επέμβασης διαρκούν για περίπου 15-20 έτη.

Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα: αίτια και αντιμετώπιση

orthopaedic — Mon, 10 Oct 2022 13:20:47 +0000

Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα: αίτια και αντιμετώπιση

Ως σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα ορίζεται η πάθηση εκείνη που χαρακτηρίζεται από πόνο, μούδιασμα και αδυναμία στο χέρι και στα δάχτυλα. Η πάθηση εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες, συνήθως σε ηλικίες μεταξύ 40-70 ετών και σε όσους ασχολούνται πολλές ώρες πληκτρολογώντας σε ηλεκτρονικό υπολογιστή. Το σύνδρομο είναι γνωστό και ως σύνδρομο του μέσου νεύρου καθώς είναι αποτέλεσμα της πίεσης του μεσαίου νεύρου που υπάρχει στον καρπό.

Τα αίτια

Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα προκαλείται όταν το μέσο νεύρο πιέζεται ως αποτέλεσμα του οιδήματος που μπορεί να εμφανίσουν οι ιστοί γύρω από τους τένοντες. Σε φυσιολογικές συνθήκες οι ιστοί γύρω από τους τένοντες έχουν την ιδιότητα να τους λιπαίνουν διευκολύνοντας έτσι την κάμψη των δακτύλων, όταν όμως υπάρχει οίδημα ο χώρος συρρικνώνεται και έτσι ασκείται πίεση στο νεύρο. Οι αιτίες που μπορεί να προκαλέσουν πίεση στο νεύρο και κατ’ επέκταση το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα περιλαμβάνουν:
• συχνή και πολύωρη χρήση ηλεκτρονικού
• γενικότερη έντονη χρήση του χεριού στη διάρκεια της ημέρας με επαναλαμβανόμενες κάμψεις
• χρόνια χειρονακτική εργασία
• ορμονικές διαταραχές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή μετά την εμμηνόπαυση
• ρευματοειδής αρθρίτιδα
• υποθυρεοειδισμός
• σακχαρώδης διαβήτης
• κληρονομικότητα
• γάγγλια
• παλαιότεροι τραυματισμοί ή κατάγματα
• φλεγμονές.

Τα συμπτώματα

Τα συμπτώματα της πάθησης, συνήθως κάνουν την εμφάνισή τους σε ήπια ένταση και προοδευτικά γίνονται εντονότερα. Τα συμπτώματα που συνοδεύουν την πάθηση μπορεί να είναι:
• μούδιασμα και πόνος στο χέρι που μπορεί να επιδεινώνονται τη νύχτα
• μούδιασμα κυρίως στον αντίχειρα, τον δείκτη, τον μέσο και τον μικρό παράμεσο και όχι στο μικρό δάχτυλο
• πόνος στο χέρι που μπορεί να αντανακλάται και εώς τον ώμο του ασθενούς
• αδυναμία του ασθενή να κάνει λεπτές κινήσεις με τα χέρια του όπως να κουμπώσει κουμπιά ή ακόμα και να κρατήσει αντικείμενα στο χέρι του με αποτέλεσμα να πέφτουν, σε σοβαρά περιστατικά
• αίσθηση καψίματος.

Η αντιμετώπιση του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα

Η πάθηση είναι δυνατόν να διαγνωστεί με κλινική εξέταση ενώ επιβεβαιώνεται με ηλεκτρομυογράφημα ή λήψη ακτινογραφιών.
Η θεραπεία του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική, ανάλογα με το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η πάθηση. Οι συντηρητικοί τρόποι αντιμετώπισης περιλαμβάνουν:
• τροποποίηση δραστηριοτήτων που επιδεινώνουν τα συμπτώματα
• φαρμακευτική αγωγή
• τοποθέτηση νάρθηκα
• πρόγραμμα φυσικοθεραπείας.
Σε περιπτώσεις αποτυχίας της συντηρητικής αγωγής να αντιμετωπίσει τα συμπτώματα ή σε σοβαρά περιστατικά η λύση που προτείνεται είναι η χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική αντιμετώπιση περιλαμβάνει διάφορες μεθόδους, όπως είναι η πλήρης διάνοιξη, η ενδοσκοπική χειρουργική αποκατάσταση και η μικροχειρουργική αποκατάσταση. Στην ανοιχτή επέμβαση πετυχαίνεται αποσυμπίεση του νεύρου μέσω της διάνοιξης του εγκάρσιου συνδέσμου του καρπού. Η ενδοσκοπική χειρουργική αποκατάσταση είναι η πλέον σύγχρονη μέθοδος αντιμετώπισης του Συνδρόμου Καρπιαίου Σωλήνα και προτιμάται ευρέως από τους ασθενείς καθώς προσφέρει άριστα αποτελέσματα. Από μία μικρή οπή 1-2 εκατοστών εισάγεται ειδικό νυστέρι το οποίο είναι συνδεδεμένο με κάμερα και προβάλλει την περιοχή σε οθόνη, και αποσυμπιέζει το νεύρο κόβοντας τον εγκάρσιο σύνδεσμο. Η μέθοδος αυτή είναι αρκετά δημοφιλής καθώς διαρκεί το πολύ 15 λεπτά, ο ασθενής επιστρέφει στο σπίτι του την ίδια ημέρα ενώ μπορεί να επανέλθει στην εργασία του ύστερα από περίπου μία εβδομάδα, αν η εργασία του δεν είναι βαριά χειρωνακτική. Άλλη μέθοδος είναι η μικροχειρουργική αποκατάσταση η οποία γίνεται με μεγέθυνση χρησιμοποιώντας ειδικά γυαλιά λούπες και με την επινευρόλυση μπορούμε να καθαρίσουμε το νεύρο από τις συμφύσεις.

Οι ασθενείς είναι σε θέση να επανέλθουν στις καθημερινές τους δραστηριότητες μετά από περίπου 2 εβδομάδες από την ημέρα του χειρουργείου.

Κύφωση στα παιδιά: αίτια και αντιμετώπιση

orthopaedic — Mon, 05 Sep 2022 13:28:17 +0000

Κύφωση στα παιδιά: αίτια και αντιμετώπιση

Η κύφωση μαζί με τη σκολίωση και τη λόρδωση είναι από τις πιο κοινές παραμορφώσεις της σπονδυλικής στήλης. Η κύφωση αναφέρεται στην υπερβολική πρόσθια κύρτωση της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Ως «υπερβολική» νοείται μια κύφωση που ξεπερνά τις 40 μοίρες. Η κύφωση μπορεί να εμφανιστεί τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά και εφήβους όπου η ανάπτυξη της σπονδυλικής στήλης είναι ακόμα ενεργή.

Πώς προκαλείται η κύφωση;
Η κύφωση μπορεί να προκύψει εξαιτίας:
• Ανατομικών ανωμαλιών
• Κακής στάσης σώματος
• Τραυματισμού
• Κακής φυσικής κατάστασης
• Καθιστικής ζωής
• Εκφυλισμού της σπονδυλικής στήλης από διάφορες νόσους
• Ιδιοπαθών παραγόντων.

Ποια συμπτώματα εμφανίζει η κύφωση;
Η πιο συνηθισμένη εικόνα κύφωσης σε παιδιά και εφήβους είναι η μετατόπιση των ώμων προς τα εμπρός. Άλλα συμπτώματα κύφωσης στα παιδιά περιλαμβάνουν:
• Ήπιο πόνο στην πλάτη
• Οσφυαλγία
• Δυσκαμψία της σπονδυλικής στήλης
• Αυχενικό σύνδρομο
• Πόνος στη ράχη
• Καμπούρα στην πλάτη
• Κ.α.

Πώς αντιμετωπίζεται η κύφωση;
Η αντιμετώπιση της κύφωσης εξαρτάται από παράγοντες όπως η ηλικία των ασθενών, η ένταση του πόνου και η βαρύτητα της κύφωσης. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η κύφωση οφείλεται σε κακή στάση σώματος, πρόκειται για εύκαμπτη και μπορεί να διορθωθεί κατά τη διάρκεια της εξέτασης. Αντιθέτως, όταν η κύφωση είναι αποτέλεσμα παθολογικών καταστάσεων γίνεται δύσκαμπτη και απαιτεί διαφορετική αντιμετώπιση. Σε γενικές γραμμές, η κύφωση στα παιδιά ξεκινά να αντιμετωπίζεται με απλή παρακολούθηση ανά τακτά χρονικά διαστήματα (συνήθως 6-9 μηνιαία ραντεβού) και σε περίπτωση που δεν παρατηρούνται διαφορές αυτό συνεχίζεται μέχρι την ηλικία των 18 ετών. Για την αντιμετώπιση του πόνου χορηγούνται παυσίπονα ή αντιφλεγμονώδη ενώ και η τακτική άσκηση θα βοηθήσει στην ενδυνάμωση των μυών του κορμού. Η χρήση ειδικού κηδεμόνα για τη σπονδυλική στήλη θα βοηθήσει στην βελτίωση της κύφωσης και την μείωση των συμπτωμάτων, όπως και ένα πρόγραμμα φυσικοθεραπείας που θα περιλαμβάνει κινησιοθεραπεία, ασκήσεις ενδυνάμωσης, εργονομία σώματος και πολλές ακόμα τεχνικές. Σε σοβαρές περιπτώσεις ενδέχεται να χρειαστεί και επέμβαση κυφοπλαστικής ή σπονδυλοδεσίας.

Η υγιεινή διατροφή, η σωστή επιλογή της σχολικής τσάντας, η επιλογή του κατάλληλου στρώματος ύπνου και η αποφυγή δραστηριοτήτων που προκαλούν έντονη καταπόνηση της σπονδυλικής στήλης μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στην πρόληψη της κύφωσης ή την μείωση των ενοχλητικών συμπτωμάτων. Η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση της κύφωσης είναι καίριας σημασίας για την εξέλιξη της πάθησης. Γι αυτό καλό είναι οι γονείς να βρίσκονται σε επαγρύπνιση και να μην παραλείπουν τον τακτικό ετήσιο έλεγχο της μυοσκελετικής υγείας των παιδιών τους.

Λόρδωση στα παιδιά και πώς αντιμετωπίζεται

orthopaedic — Mon, 29 Aug 2022 13:36:50 +0000

Λόρδωση στα παιδιά και πώς αντιμετωπίζεται

Ο όρος λόρδωση χρησιμοποιείται για να περιγράψει την υπερβολική καμπύλη της σπονδυλικής στήλης προς τα εμπρός με ταυτόχρονη προεξοχή των γλουτών. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε από την υπεροπτική στάση σώματος των λόρδων. Ουσιαστικά δεν αποτελεί πάθηση αλλά εμβιομηχανική απόκλιση και μπορεί να εμφανιστεί στην αυχενική ή στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης, προκαλώντας πόνο και προβλήματα στην κίνηση. Η ετήσια αξιολόγηση από τους ειδικούς πριν ανοίξουν τα σχολεία μπορεί να εντοπίσει τη λόρδωση στα παιδιά και να καθορίσει ένα πλάνο αντιμετώπισης.

Πού οφείλεται η λόρδωση;
Η λόρδωση στα παιδιά μπορεί να οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως:
• Κύφωση
• Αυξημένο σωματικό βάρος – Παχυσαρκία
• Τραυματισμό
• Αδυναμία των κοιλιακών μυών ή υπερτονία των ραχιαίων μυών
• Σπονδυλόλυση – σπονδυλολίσθηση
• Παθήσεις του νευρολογικού συστήματος (πχ εγκεφαλική παράλυση, μυϊκή δυστροφία κα.α)
• Κακή στάση σώματος
• Καθιστική ζωή
• Κληρονομικότητα

Τι συμπτώματα εμφανίζει η λόρδωση;
Η εμφάνιση των συμπτωμάτων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το ποσοστό απόκλισης. Για παράδειγμα όταν η λόρδωση είναι ήπια, ενδέχεται να μην εμφανίσει καθόλου συμπτώματα ενώ η εκτεταμένη λόρδωση μπορεί να είναι επώδυνη και να προκαλεί προβλήματα στην κίνηση. Σε γενικές γραμμές η λόρδωση μπορεί να περιλαμβάνει συμπτώματα όπως:
• Μούδιασμα
• Μυρμήγκιασμα
• Πόνο στον αυχένα, τη μέση και την πλάτη
• Αδυναμία μυών
• Ακράτεια κύστης
• Κύφωση
• Υπερδραστηριοποίηση των γλουτών
• Νευρομυϊκές διαταραχές.

Πώς αντιμετωπίζεται η λόρδωση;
Η έγκαιρη διάγνωση της απόκλισης είναι σημαντική για την αντιμετώπισή της καθώς ενδεχόμενη εξέλιξη υποβαθμίζει την ποιότητα της ζωής των πασχόντων. Όταν μάλιστα οι πάσχοντες είναι παιδιά η σημασία της έγκαιρης αντιμετώπισης γίνεται ακόμα μεγαλύτερη. Η λόρδωση μπορεί να αντιμετωπιστεί με:
• Χρήση αντιλορδωτικού κηδεμόνα ή ειδικής ζώνης στήριξης
• Απώλεια βάρους για την καλύτερη στάση σώματος
• Κινησιοθεραπεία
• Πρόγραμμα φυσιοθεραπείας
• Πρόγραμμα γυμναστικής με ασκήσεις ενδυνάμωσης της σπονδυλικής στήλης και διατάσεις
• Yoga
• Φαρμακευτική αγωγή για την ανακούφιση από τον πόνο
• Χειρουργική επέμβαση.

Η λόρδωση στα παιδιά μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα ενοχλητική και να δυσκολέψει την καθημερινότητά τους. Έτσι η σημασία της έγκαιρης και αποτελεσματικής αντιμετώπισης παίρνει μεγάλες διαστάσεις. Ο ετήσιος έλεγχος από τους ειδικούς ιδανικά πριν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς μπορεί να εντοπίσει τη λόρδωση από τα πρώτα κιόλας σημάδια και να προχωρήσει στο καταλληλότερο πλάνο θεραπείας που θα ανακουφίσει τους μικρούς ασθενείς.

Σκολίωση στην παιδική ηλικία: όσα πρέπει να γνωρίζετε

orthopaedic — Fri, 26 Aug 2022 10:37:25 +0000

Σκολίωση στην παιδική ηλικία: όσα πρέπει να γνωρίζετε

Ως σκολίωση ορίζεται η τρισδιάστατη παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης και του κορμού. Συνήθως εμφανίζεται πριν την εφηβεία, στο στάδιο ανάπτυξης του παιδιού.

Κατατάσσεται σε:
• οργανική, όταν εμφανίζονται παράλληλα πλάγια κλίση της σπονδυλικής στήλης, στροφή και παραμόρφωση των σπονδύλων και σε
• λειτουργική, όταν διατηρείται η φυσιολογική αρχιτεκτονική των σπονδύλων και έλλειψη στροφής.
Η διάγνωση της σκολίωσης γίνεται μέσω κλινικής εξέτασης με συγκεκριμένα διαγνωστικά test (πχ Adam’s test, παρατήρηση ύψους ώμων, μέτρηση ανισοσκελίας κάτω άκρων κτλ) και ακτινογραφιών ενώ μπορεί να ζητηθούν και απεικονιστικές εξετάσεις όπως μαγνητική ή αξονική τομογραφία.

Τα αίτια της σκολίωσης
Η σκολίωση στην πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν έχει καμία γνωστή αιτία, πρόκειται δηλαδή για ιδιοπαθή σκολίωση. Άλλα είδη σκολίωσης είναι η συγγενής σκολίωση, η οποία προκαλείται από ενδεχόμενη ανώμαλη ανάπτυξη του εμβρύου, η λειτουργική, η οποία αντιμετωπίζεται πλήρως με την αντιμετώπιση της αιτίας που την προκάλεσε και η νευρομυϊκή σκολίωση, η οποία μπορεί να προκληθεί από εγκεφαλική παράλυση ή μυϊκή δυστροφία.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της σκολίωσης
Χαρακτηριστικό γνώρισμα της σκολίωσης που παρατηρείται στη συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών είναι η παραμόρφωση και δυσκαμψία της σπονδυλικής στήλης. Η σκολίωση δεν προκαλεί πόνο και σε περίπτωση που οι ασθενείς εμφανίσουν πόνο αυτός οφείλεται σε άλλες αιτίες και όχι στην σκολίωση. Επίσης, στα συμπτώματα συγκαταλέγονται μούδιασμα και κράμπες, ωστόσο αυτά οφείλονται περισσότερο στην πίεση που δέχονται τα νεύρα και στην εκφύλιση των δίσκων και των αρθρώσεων. Ακόμη, χαρακτηριστικά γνωρίσματα της σκολίωσης είναι η ασυμμετρία της μέσης και όταν ο ώμος, η ωμοπλάτη, το πλευρό και ο γοφός από τη μια πλευρά είναι ψηλότερα από την άλλη πλευρά.

Πώς αντιμετωπίζεται η σκολίωση
Η μέθοδος αντιμετώπισης της σκολίωσης εξαρτάται από παράγοντες όπως το φύλο και η ηλικία του ασθενούς, ο βαθμός ασυμμετρίας του σώματος, το μέγεθος του κυρτώματος , η συχνότητα των συμπτωμάτων και άλλα. Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική και να περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και φυσικοθεραπεία αλλά και χειρουργική επέμβαση, ανάλογα με τους παραπάνω παράγοντες.
Σε μικρές σκολιώσεις η συντηρητική θεραπεία με φαρμακευτική αγωγή και ειδικές φυσικοθεραπείες είναι αρκετές για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, ενώ ενδέχεται να χρειάζεται και συστηματική παρακολούθηση της εξέλιξης. Σε μεγάλες σκολιώσεις πάνω από 40ο, όταν τα συμπτώματα επιδεινώνονται ή υποτροπιάζουν είναι σχεδόν απαραίτητη η χειρουργική αντιμετώπιση. Η χειρουργική επέμβαση για την αντιμετώπιση της σκολίωσης είναι η σπονδυλοδεσία, η οποία πλέον έχει άριστα αποτελέσματα τόσο από θεραπευτικής όσο και από αισθητικής άποψης.

Πλήρης οδηγός για την αρθροπλαστική ισχίου

orthopaedic — Mon, 01 Aug 2022 12:31:29 +0000

Πλήρης οδηγός για την αρθροπλαστική ισχίου

Η αρθροπλαστική ισχίου εφαρμόζεται προκειμένου να αντικατασταθεί η άρθρωση που έχει υποστεί ανεπανόρθωτη φθορά εξαιτίας διαφόρων παθήσεων. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης οι φθαρμένες επιφάνειες αφαιρούνται και τοποθετούνται τεχνητά εμφυτεύματα από μέταλλο τα οποία εξασφαλίζουν την μέγιστη δυνατή αντοχή για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η αρθροπλαστική ισχίου εφαρμόζεται προκειμένου να εξαλειφθεί ο πόνος και το ισχίο να επανακτήσει το πλήρες εύρος της κίνησής του.

Η φθορά στο ισχίο μπορεί να είναι αποτέλεσμα:
• Ρευματοειδούς αρθρίτιδας
• Οστεοαρθρίτιδας
• Οστεονέκρωσης
• Αρθρίτιδας που προέρχεται από τραυματισμό.

Η διαδικασία της αρθροπλαστικής ισχίου
Η διαδικασία της αρθροπλαστικής ισχίου σε ότι αφορά τον προεγχειρητικό έλεγχο παραπέμπει σε οποιαδήποτε άλλη χειρουργική επέμβαση. Ο ασθενής εισέρχεται στο νοσοκομείο την ημέρα της επέμβασης και η νοσηλεία του μπορεί να διαρκέσει 1-3 ημέρες. Εφαρμόζεται είτε ραχιαία είτε γενική αναισθησία και στη συνέχεια ο γιατρός αντικαθιστά τη φθαρμένη άρθρωση με τα κατάλληλα εμφυτεύματα. Μετά το τέλος της επέμβασης χρησιμοποιούνται κάλτσες διαβαθμισμένης συμπίεσης, ειδικές αντλίες ποδιού και ίσως και ενέσιμα υλικά προκειμένου να αποφευχθεί ενδεχόμενη θρόμβωση. Ο μετεγχειρητικός πόνος αντιμετωπίζεται εύκολα με παυσίπονα και διαρκεί λίγες ημέρες ενώ στη σπάνια περίπτωση που υπάρξει δυσλειτουργία της ουροδόχου κύστης από την επισκληρίδιο αναισθησία τοποθετείται καθετήρας για 1-2 ημέρες έως ότου επανέλθει η φυσιολογική λειτουργία της κύστης.

Τα πλεονεκτήματα της αρθροπλαστικής ισχίου
Πλέον η αρθροπλαστική ισχίου πραγματοποιείται με τεχνικές που είναι ελάχιστα επεμβατικές καθώς συγκεντρώνουν πολλά πλεονεκτήματα όπως:
• Μείωση της απώλειας αίματος
• σαφώς λιγότερος πόνος
• μείωση των ημερών νοσηλείας
• μείωση του κινδύνου λοιμώξεων
• μείωση της πιθανότητας επιπλοκών
• μικρή διάρκεια χειρουργείου (περίπου 60-90 λεπτά)
• άμεση κινητοποίηση του ασθενούς
• άριστα αποτελέσματα
• ασφαλής τεχνική.

Η αρθροπλαστική ισχίου αντενδείκνυται σε υπέρβαρα άτομα και σε ασθενείς που έχουν ήδη υποβληθεί σε άλλες επεμβάσεις ισχίου ή παρουσιάζουν σοβαρή παραμόρφωση στο ισχίο τους.

Κάταγμα περιφερικής κερκίδας: τρόποι αντιμετώπισης

orthopaedic — Mon, 04 Jul 2022 12:19:06 +0000

Κάταγμα περιφερικής κερκίδας: τρόποι αντιμετώπισης

Το κάταγμα περιφερικής κερκίδας είναι ουσιαστικά αυτό που είναι ευρέως γνωστό ως σπάσιμο ή ράγισμα του καρπού. Η κερκίδα είναι το μεγαλύτερο εκ των δύο οστών του αντιβραχίου στην περιοχή του καρπού ενώ το κάταγμα εκεί αποτελεί ένα από τα πιο συχνά κατάγματα του καρπού.

Η διάκριση των καταγμάτων του καρπού
Τα κατάγματα του καρπού διακρίνονται σε σταθερά (όπου τα οστά απλά μετατοπίζονται), σε ασταθή (όπου τα οστά επανατοποθετούνται στην αρχική τους θέση ωστόσο τείνουν να φεύγουν και πάλι) και σε συντριπτικά (όπου τα οστά θρυμματίζονται). Και στις τρεις περιπτώσεις είναι απαραίτητη η τοποθέτηση νάρθηκα ή γύψου. Επίσης, τα κατάγματα του καρπού μπορούν να διακριθούν και σε κατάγματα δίκην πιρουνιού – γνωστά και ως Colle’s fracture – όπου παρατηρείται ότι το περιφερικό άκρο παρεκτοπίζεται ραχιαία, και σε Smith’s fracture στα οποία το περιφερικό άκρο παρεκτοπίζεται παλαμιαία.

Οι αιτίες που προκαλούν κάταγμα περιφερικής κερκίδας
Ο καρπός μπορεί να σπάσει ή να ραγίσει ως αποτέλεσμα διαφόρων παραγόντων. Οι συνηθέστεροι από αυτούς είναι:
• Τραυματισμός, ειδικά όταν το άτομο πέφτει με τεντωμένο ή λυγισμένο χέρι
• Οστεοπόρωση
• Ατύχημα (πχ πτώση από σκάλα, πτώση ηλικιωμένου στο έδαφος κτλ)

Τα συμπτώματα του κατάγματος περιφερικής κερκίδας
Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα που εντοπίζονται σε όσους έχουν κάταγμα περιφερικής κερκίδας είναι:
• Πόνος ο οποίος μπορεί να είναι και έντονος τη στιγμή του τραυματισμού,
• Έντονο οίδημα
• Μελανιές γύρω από τον καρπό
• Παραμόρφωση στην περιοχή του καρπού
• Δυσκολία στην κίνηση του καρπού
• Μούδιασμα στις άκρες των δαχτύλων του χεριού
• Πόνος στην κίνηση των δακτύλων του χεριού

Η διάγνωση του κατάγματος περιφερικής κερκίδας
Ο ορθοπεδικός προχωρά σε κλινική εξέταση για τη διάγνωση του κατάγματος ενώ ακολουθεί και η λήψη ακτινογραφιών για την επιβεβαίωση της διάγνωσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί και η λήψη αξονικής ή μαγνητικής τομογραφίας.

Οι τρόποι αντιμετώπισης του κατάγματος περιφερικής κερκίδας
Ο καταλληλότερος τρόπος αντιμετώπισης εξαρτάται και από παράγοντες όπως η ηλικία του ασθενούς, το επίπεδο των δραστηριοτήτων του, η φύση της δουλειάς του αλλά και ο τύπος του κατάγματος. Σε γενικές γραμμές, τα κατάγματα περιφερικής κερκίδας μπορούν να αντιμετωπιστούν συντηρητικά με κλειστή ανάταξη και εφαρμογή γύψου ακινητοποίησης ή χειρουργικά με ανοιχτή ανάταξη και οστεοσύνθεση. Με τη μέθοδο αυτή ο ασθενής απολαμβάνει λιγότερο πόνο, κινητοποιείται άμεσα ενώ η αποκατάστασή του είναι ταχύτερη και με εξαιρετικά αποτελέσματα.

Μετά την επέμβαση ο ασθενής θα πρέπει να ακολουθήσει ένα πρόγραμμα φυσικοθεραπείας ώστε η περιοχή να είναι και πάλι πλήρως λειτουργική.

Κάταγμα επιφυσιακής πλάκας: αίτια και θεραπεία

orthopaedic — Mon, 20 Jun 2022 09:00:50 +0000

Κάταγμα επιφυσιακής πλάκας: αίτια και θεραπεία

Οι επιφυσιακές πλάκες βρίσκονται κοντά στα άκρα των οστών και αποτελούν τις περιοχές όπου αναπτύσσονται τα μακρά οστά των παιδιών και των εφήβων. Είναι στην ουσία υπεύθυνες για την ανάπτυξη των οστών και είναι εκείνες που τους προσδίδουν μήκος και πλάτος. Καθώς τα οστά σε αυτές τις ηλικίες δεν έχουν ολοκληρώσει την ανάπτυξή τους, τα κατάγματα χρειάζονται ιδιαίτερη μεταχείριση καθώς μπορεί να οδηγήσουν σε περιορισμούς στη λειτουργία των οστών.

Υπάρχουν 5 τύποι καταγμάτων επιφυσιακής πλάκας:
• Τύπος Ι, στον οποίο το κάταγμα περνά μέσα από την επιφυσιακή πλάκα
• Τύπος ΙΙ, στον οποίο το κάταγμα περνά μέσα από το ευρύ τμήμα ενός μακρού οστού
• Τύπος ΙΙΙ, στον οποίο το κάταγμα περνά από το τελικό τμήμα ενός μακρού οστού
• Τύπος IV, στον οποίο το κάταγμα περνά μέσα από την πλάκα ανάπτυξης, το φαρδύ τμήμα και το άκρο του μακρού οστού
• Τύπος V, στον οποίο η επιφυσιακή πλάκα μπορεί και να καταστραφεί πλήρως.

Τα αίτια των καταγμάτων επιφυσιακής πλάκας
Τα κατάγματα στα παιδιά συνήθως οφείλονται σε τραυματισμούς κατά τη διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων ή παιχνιδιών ενώ μπορεί να είναι και αποτέλεσμα ατυχήματος ή πτώσης. Σπανιότερα τα κατάγματα μπορεί να οφείλονται σε υπέρχρηση του μέλους από επαναλαμβανόμενη καταπόνηση.

Τα συμπτώματα των καταγμάτων επιφυσιακής πλάκας
Τα πιο συχνά συμπτώματα που εντοπίζονται στα κατάγματα επιφυσιακής πλάκας είναι:
• Πόνος στην περιοχή
• Οίδημα στην περιοχή του κατάγματος
• Ευαισθησία στην περιοχή
• Δυσκολία στην κίνηση της περιοχής του κατάγματος
• Παραμόρφωση στο σημείο και στη γύρω περιοχή.

Οι τρόποι αντιμετώπισης των καταγμάτων επιφυσιακής πλάκας
Οι καταλληλότεροι τρόποι αντιμετώπισης των καταγμάτων επιφυσιακής πλάκας εξαρτώνται από τον τύπο στον οποίο κατατάσσεται το κάθε κάταγμα. Στις περιπτώσεις των καταγμάτων τύπου Ι και ΙΙ η θεραπεία περιλαμβάνει κλειστή ανάταξη και τοποθέτηση γύψου ή νάρθηκα. Τα κατάγματα που ανήκουν στους τύπους ΙΙΙ και IV αντιμετωπίζονται καλύτερα με ανοιχτή ανάταξη και οστεοσύνθεση. Τα κατάγματα που ανήκουν στον τύπο V είναι τα πιο σοβαρά και πρέπει να αντιμετωπίζονται άμεσα και σωστά καθώς ενδεχόμενη καθυστερημένη ή ανεπαρκής αντιμετώπιση μπορεί να οδηγήσει σε διακοπή της ανάπτυξης και περιορισμένη λειτουργία των οστών. Η αντιμετώπιση αυτού του τύπου κατάγματος συνήθως περιλαμβάνει χειρουργική επέμβαση και πρόγραμμα φυσικοθεραπείας.

Η διάρκεια της αποθεραπείας και της πλήρους αντιμετώπισης ποικίλλουν και εξαρτώνται από τον τύπο του κατάγματος και τη σοβαρότητά του.

Ρήξη μηνίσκου και πώς αντιμετωπίζεται

orthopaedic — Mon, 06 Jun 2022 12:54:41 +0000

Ρήξη μηνίσκου και πώς αντιμετωπίζεται

Η ρήξη μηνίσκου είναι ένας από τους πιο κοινούς τραυματισμούς της περιοχής του γόνατος. Συναντάται πιο συχνά σε αθλητές, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αποκλείονται οι υπόλοιπες πληθυσμιακές ομάδες. Ο μηνίσκος είναι δομή στην άρθρωση του γόνατος και είναι υπεύθυνος για την απορρόφηση των κραδασμών και συμβάλει σημαντικά στη σταθερότητα του γόνατος. Υπάρχουν δύο μηνίσκοι στο γόνατο, ο έσω και ο έξω. Η ρήξη προκύπτει όταν ένα σχίσιμο στον μηνίσκο διαταράσσει τη φυσιολογική του δομή και επηρεάζει τη λειτουργία του.

Οι αιτίες που προκαλούν τη ρήξη μηνίσκου
Η ρήξη μηνίσκου μπορεί να προκύψει ως αποτέλεσμα:
• Τραυματισμού στη διάρκεια μιας αθλητικής δραστηριότητας, συνήθως αυτών που περιλαμβάνουν απότομες αλλαγές κατεύθυνσης λόγω της απότομης κάμψης και στροφής του γόνατος (πχ μπάσκετ, ποδόσφαιρο, τένις κ.α)
• Απλής κάκωσης, όταν συμβαίνει σε άτομα άνω των 55 ετών. Ένα βαθύ κάθισμα, το ανέβασμα μιας σκάλας, ακόμα και το κάθισμα ή η έγερση από το αυτοκίνητο.

Τα συμπτώματα της ρήξης μηνίσκου
Την ώρα του τραυματισμού οι ασθενείς συχνά αναφέρουν ότι αισθάνονται πόνο και ακούν έναν ήχο σαν κάτι να έχει σπάσει. Αυτά είναι τα πρώτα συμπτώματα της ρήξης μηνίσκου αλλά δεν είναι τα μοναδικά. Σε γενικές γραμμές τα συμπτώματα της ρήξης μηνίσκου περιλαμβάνουν:
• Ήχο σχισίματος ή σπασίματος στο γόνατο
• Πόνο
• Οίδημα
• Δυσκαμψία
• Αίσθηση αστάθειας στο γόνατο
• Αίσθηση εμπλοκής
• Απώλεια του εύρους της κίνησης στο γόνατο.

Η διάγνωση και η αντιμετώπιση της ρήξης μηνίσκου
Για να αντιμετωπιστεί κατάλληλα, θα πρέπει πρώτα η ρήξη μηνίσκου να διαγνωστεί με ασφάλεια. Η διάγνωση περιλαμβάνει τη λήψη ιστορικού και κλινική εξέταση ενώ επιβεβαιώνεται με τη λήψη ακτινογραφιών ή/και μαγνητικής τομογραφίας. Κατόπιν της διάγνωσης ο γιατρός θα συστήσει τον καταλληλότερο τρόπο αντιμετώπισης, ανάλογα με την ηλικία, τις δραστηριότητες του ασθενούς, αλλά και το μέγεθος της ρήξης.
Η ρήξη μηνίσκου μπορεί να αντιμετωπιστεί με:
• Ξεκούραση
• Παγοθεραπεία
• Περίδεση και ανύψωση του γόνατος
• Φαρμακευτική αγωγή με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη
• Πρόγραμμα φυσικοθεραπείας
• Αρθροσκόπηση, η οποία αποτελεί την πλέον σύγχρονη, γρήγορη, ασφαλή και ανεκτή μέθοδο αποκατάστασης. Με δύο μικρές τομές λίγων χιλιοστών ο ορθοπεδικός εισάγει τα ειδικά εργαλεία προκειμένου να διορθώσει τις βλάβες. Ανάλογα με τη μέθοδο που θα ακολουθηθεί, ο ασθενής μπορεί να πάρει εξιτήριο και την ίδια ημέρα. Κατόπιν θα χρειαστεί να ακολουθήσει και ένα πρόγραμμα αποκατάστασης.

Η ρήξη μηνίσκου καλό είναι να διαγιγνώσκεται και να αντιμετωπίζεται άμεσα. Γι αυτό με την εμφάνιση των πρώτων κιόλας συμπτωμάτων συστήνεται οι ασθενείς να επισκέπτονται τους ειδικούς προκειμένου να λάβουν έγκαιρα τη θεραπεία και να προλάβουν ενδεχόμενη επιδείνωση του τραυματισμού.