Orthopaedic lab | Αθανάσιος Τόπκας | Χειρούργος – ορθοπαιδικός | τραυματιολόγος ιατρός | παθήσεις ορθοπαιδική |

Αρθρίτιδα ισχίου: ποιους αφορά και πώς αντιμετωπίζεται

orthopaedic — Fri, 04 Nov 2022 12:13:20 +0000

Αρθρίτιδα ισχίου: ποιους αφορά και πώς αντιμετωπίζεται

Η αρθρίτιδα ισχίου είναι μια από τις πιο συχνές ορθοπαιδικές παθήσεις και αφορά κυρίως άτομα άνω των 50 ετών. Πρόκειται για φθορά του χόνδρου της άρθρωσης και φλεγμονή της περιοχής, εξαιτίας διαφόρων παραγόντων, η οποία εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα κάνει το ισχίο επώδυνο και μη λειτουργικό. Η αρθρίτιδα είναι μια προοδευτική διαταραχή η οποία επιδεινώνεται σταδιακά επιβαρύνοντας σημαντικά την καθημερινότητα των πασχόντων.

Οι κυριότερες μορφές της αρθρίτιδας του ισχίου είναι:
• Ρευματοειδής αρθρίτιδα
• Οστεοαρθρίτιδα
• Μετατραυματική αρθρίτιδα
• Αγκυλωτική σπονδυλαρθρίτιδα.

Τα αίτια της αρθρίτιδας ισχίου

Πιο επιρρεπή στην ανάπτυξη της πάθησης είναι άτομα ηλικίας άνω των 50, άτομα που έχουν υποστεί προηγούμενο τραυματισμό στο ισχίο και τα άτομα που είναι παχύσαρκα. Οι αιτίες που έχουν ενοχοποιηθεί περισσότερο για την ανάπτυξη της αρθρίτιδας ισχίου είναι:
• Γενετικοί παράγοντες
• Φθορά ή καταστροφή του χόνδρου
• Φλεγμονή των μορίων γύρω από την άρθρωση
• Παλαιότερα κατάγματα στην περιοχή
• Αυτάνοσα νοσήματα.

Τα συμπτώματα της αρθρίτιδας ισχίου

Η αρθρίτιδα ισχίου συνοδεύεται από συμπτώματα τα οποία διαφέρουν σε κάθε περιστατικό και εξαρτώνται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της πάθησης. Επίσης, στα αρχικά στάδια της πάθησης τα συμπτώματα εμφανίζονται λιγότερο συχνά, διάστημα όμως που αυξάνεται όσο η πάθηση προχωρά και δεν αντιμετωπίζεται. Κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος και μειωμένη λειτουργικότητα στην περιοχή εξαιτίας της φλεγμονής ενώ η εξέλιξη της πάθησης περιλαμβάνει δυσκαμψία και διόγκωση. Σταδιακά η πάθηση μπορεί να οδηγήσει και σε αίσθημα κόπωσης και απώλεια της λειτουργικότητας του ισχίου.

Διάγνωση και αντιμετώπιση

Κλινική εξέταση και απεικονιστικές εξετάσεις είναι απαραίτητες για την επιτυχή διάγνωση της αρθρίτιδας ενώ η καταλληλότερη αντιμετώπιση περιλαμβάνει στα αρχικά στάδια συντηρητικές μεθόδους όπως πρόγραμμα φυσικοθεραπείας, φαρμακευτική αγωγή και ενδαρθρικές ενέσεις.
Σε σοβαρές περιπτώσεις η αντιμετώπιση της αρθρίτιδας ισχίου είναι εφικτή με χειρουργική επέμβαση και συγκεκριμένα με τη μέθοδο της αρθροπλαστικής. Ο ασθενής εισέρχεται στο νοσοκομείο την ημέρα της επέμβασης και η νοσηλεία του μπορεί να διαρκέσει 1-3 ημέρες. Εφαρμόζεται είτε ραχιαία είτε γενική αναισθησία και στη συνέχεια ο γιατρός αντικαθιστά τη φθαρμένη άρθρωση με τα κατάλληλα εμφυτεύματα.

Τα πλεονεκτήματα της αρθροπλαστικής ισχίου

Πλέον η αρθροπλαστική ισχίου πραγματοποιείται με τεχνικές που είναι ελάχιστα επεμβατικές καθώς συγκεντρώνουν πολλά πλεονεκτήματα όπως:
• Μείωση της απώλειας αίματος
• σαφώς λιγότερος πόνος
• μείωση των ημερών νοσηλείας
• μείωση του κινδύνου λοιμώξεων
• μείωση της πιθανότητας επιπλοκών
• μικρή διάρκεια χειρουργείου (περίπου 60-90 λεπτά)
• άμεση κινητοποίηση του ασθενούς
• άριστα αποτελέσματα
• ασφαλής τεχνική.

Καθώς ο μετεγχειρητικός πόνος είναι ελάχιστος, ο ασθενής λαμβάνει αναλγητικά για τις πρώτες ημέρες ενώ θα χρειαστεί και ένα πρόγραμμα φυσικοθεραπείας προκειμένου να επανέλθει πλήρως και με μέγιστη λειτουργικότητα στις καθημερινές του δραστηριότητες. Η επιστροφή στην εργασία του υπολογίζεται σε περίπου 4-6 εβδομάδες, ανάλογα και με το είδος της εργασίας.

Κατάγματα ποδοκνημικής και πώς αντιμετωπίζονται

orthopaedic — Thu, 03 Nov 2022 14:13:09 +0000

Κατάγματα ποδοκνημικής και πώς αντιμετωπίζονται

Τα κατάγματα της ποδοκνημικής είναι γνωστά και ως κατάγματα αστραγάλου ή κατάγματα σφυρών. Πρόκειται για έναν από τους πιο συχνούς ορθοπαιδικούς τραυματισμούς. Η ποδοκνημική άρθωση περιλαμβάνει την κνήμη (έσω σφυρός), την περόνη (έξω σφυρός) και τον αστράγαλο. Τα κατάγματα μπορούν να προκύψουν σε οποιαδήποτε από αυτά τα οστά μεμονωμένα ή και σε συνδυασμό. Όταν το κάταγμα προκύψει τόσο στον έσω όσο και στον έξω σφυρό ονομάζεται αμφισφύριο ενώ όταν περιλαμβάνει και τον οπίσθιο σφυρό ονομάζεται τρισφύριο.

Ποιες αιτίες προκαλούν τα κατάγματα ποδοκνημικής

Τα κατάγματα ποδοκνημικής μπορεί να προκύψουν ως αποτέλεσμα διαφόρων παραγόντων. Οι σημαντικότεροι από αυτούς τους παράγοντες είναι:
• Στραβοπάτημα κατά τη διάρκεια της βάδισης ή του τρεξίματος
• Τραυματισμό στη διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων
• Άμεσο χτύπημα, πχ από (τροχαίο) ατύχημα
• Πτώση.

Τα συμπτώματα του κατάγματος ποδοκνημικής

Τα συμπτώματα που συνοδεύουν ένα κάταγμα στην ποδοκνημική άρθρωση περιλαμβάνουν:
• Πόνο, ο οποίος μπορεί να αντανακλά και στο πόδι ή το γόνατο
• Οίδημα στην περιοχή του αστραγάλου
• Δυσκολία στη βάδιση
• Εμφάνιση φυσαλίδων στην περιοχή του κατάγματος
• Μώλωπες ή μελανιές στην περιοχή γύρω από την άρθρωση
• Παραμόρφωση των οστών (σε σοβαρά περιστατικά).

Η διάγνωση και η αντιμετώπιση των καταγμάτων ποδοκνημικής

Για τη διάγνωση των καταγμάτων ποδοκνημικής είναι απαραίτητη η λήψη ιατρικού ιστορικού αλλά και η κλινική εξέταση. Η ακτινογραφία ή η αξονική τομογραφία θα δώσει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη σοβαρότητα του κατάγματος. Με βάση τα αποτελέσματα ο γιατρός θα καθορίσει τον καταλληλότερο τρόπο αντιμετώπισης. Τα κατάγματα ποδοκνημικής μπορούν να αντιμετωπιστούν είτε συντηρητικά είτε και χειρουργικά. Οι συντηρητικοί τρόποι αντιμετώπισης περιλαμβάνουν:
• Ξεκούραση
• Ανύψωση του μέλους
• Παγοθεραπεία
• Χρήση νάρθηκα ακινητοποίησης
• Χρήση ορθοπεδικής μπότας.
Σε περιπτώσεις σοβαρών καταγμάτων η χειρουργική επέμβαση φαίνεται να είναι η μόνη λύση. Κατά την επέμβαση χρησιμοποιούνται λάμες για να συγκρατήσουν τα θραύσματα των οστών που έχουν προηγουμένως επανατοποθετηθεί στη θέση τους. Η επέμβαση πραγματοποιείται υπό περιοχική αναισθησία ενώ οι ασθενείς δεν χρειάζονται νοσηλεία και επιστρέφουν σε λίγες ώρες στο σπίτι τους.

Μετεγχειρητικά, οι ασθενείς χρησιμοποιούν γυψονάρθηκα και κατόπιν ειδική μπότα ενώ ένα πρόγραμμα φυσικοθεραπείας θα τους επιτρέψει να επανέλθουν όσο το δυνατόν συντομότερα και πιο αποτελεσματικά στις συνήθεις δραστηριότητές τους.

Ρήξη οπίσθιου χιαστού: αίτια και θεραπεία

orthopaedic — Mon, 24 Oct 2022 13:13:23 +0000

Ρήξη οπίσθιου χιαστού: αίτια και θεραπεία

Ο οπίσθιος χιαστός είναι ένας από τους τέσσερις συνδέσμους που ενώνουν τον μηρό με την κνήμη και συμβάλλει στη σταθερότητα της άρθρωσης. Οι άλλοι τρεις σύνδεσμοι είναι ο έσω πλάγιος, ο έξω πλάγιος και ο πρόσθιος χιαστός. Ο οπίσθιος χιαστός είναι από τους πιο ισχυρούς συνδέσμους του γόνατος και είναι υπεύθυνος για τη συγκράτηση της κνήμης και την αποτροπή της ολίσθησής της στον μηρό. Η ρήξη οπίσθιου χιαστού είναι σπάνια και συνήθως είναι αποτέλεσμα κάκωσης μεγάλης βίας.

Οι ρήξεις του οπίσθιου χιαστού συνδέσμου μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε 3 βαθμούς:
1ου βαθμού ρήξη: όταν ο σύνδεσμος διαταθεί ελαφρά αλλά παραμένει σταθερός
2ου βαθμού ρήξη: όταν ο σύνδεσμος παρουσιάζει διάταση και μερική ρήξη των ινών
3ου βαθμού ρήξη: όταν ο σύνδεσμος παρουσιάζει πλήρη ρήξη

Τα αίτια της ρήξης οπίσθιου χιαστού
Αν και σπάνια σε σχέση με τις ρήξεις των άλλων τριών συνδέσμων του γόνατος, η ρήξη του οπίσθιου χιαστού είναι υπαρκτή. Η ρήξη οπίσθιου χιαστού είναι αποτέλεσμα κάκωσης μεγάλης βίας στο γόνατο ή υπερέκτασης του γόνατος. Μπορεί να προέλθει από κάποιο ατύχημα πχ τροχαίο ή ακόμα και στη διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων πχ με άμεσο πλήγμα στην περιοχή.

Τα συμπτώματα της ρήξης οπίσθιου χιαστού
Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα που συνοδεύουν τη ρήξη οπίσθιου χιαστού είναι:
• Πόνος
• Οίδημα
• Αίσθημα αστάθειας
• Δυσκαμψία της άρθρωσης
• Δυσκολία στη βάδιση.

Η διάγνωση και η θεραπεία της ρήξης οπίσθιου χιαστού
Η ρήξη οπίσθιου χιαστού μπορεί να συνυπάρχει και με άλλες παθήσεις όπως η ρήξη των πλαγίων συνδέσμων του γόνατος. Για να διαγνωστεί ασφαλώς η ρήξη οπίσθιου χιαστού είναι απαραίτητη η λήψη πλήρους ιατρικού ιστορικού, η κλινική εξέταση αλλά και η λήψη ακτινογραφιών και μαγνητική τομογραφία.
Μετά τη διάγνωση ο γιατρός καθορίζει τον καταλληλότερο τρόπο αντιμετώπισης, ανάλογα με τον βαθμό της ρήξης και την έκτασή της, την ηλικία του ασθενούς, το επίπεδο των δραστηριοτήτων που επιθυμεί να έχει ο ασθενής μετά αλλά και τυχόν άλλες κακώσεις που μπορεί να έχουν προκύψει. Οι τρόποι αντιμετώπισης μπορεί να είναι τόσο συντηρητικοί όσο και χειρουργικοί και περιλαμβάνουν:
• Ξεκούραση και αποφυγή δραστηριοτήτων που επιδεινώνουν τα συμπτώματα
• RICE, δηλαδή Rest (ξεκούραση), Ice (παγοθεραπεία), Compress (περίδεση) και Elevate (ανύψωση) για τον περιορισμό του οιδήματος
• Φυσικοθεραπεία (πλήρες πρόγραμμα ασκήσεων ενδυνάμωσης και ιδιοδεκτικότητας)
• Χειρουργική επέμβαση αρθροσκόπησης με συνδεσμοπλαστική. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης ο σύνδεσμος αναπλάθεται είτε με μοσχεύματα από τον ίδιο τον ασθενή είτε από αλλομοσχεύματα. Ταυτόχρονα, η αρθροσκόπηση παρέχει στον ασθενή πλεονεκτήματα όπως: μικρές τομές, λιγότερο πόνο, ταχύτερη επάνοδο στην καθημερινότητά του και ελάχιστη ή καθόλου νοσηλεία.

Μετά τη χειρουργική επέμβαση ο ασθενής θα πρέπει να ακολουθήσει ένα πρόγραμμα Φυσικοθεραπείας προκειμένου να επανακτήσει την πλήρη λειτουργικότητα του γόνατός του αλλά και να επιστρέψει όσο το δυνατόν συντομότερα στις αθλητικές και λοιπές δραστηριότητές του.

Αρθροπλαστική ώμου: πότε είναι απαραίτητη

orthopaedic — Mon, 17 Oct 2022 13:18:24 +0000

Αρθροπλαστική ώμου: πότε είναι απαραίτητη

Ο ώμος είναι η πιο ευκίνητη άρθρωση του ανθρώπινου σώματος και η σωστή της λειτουργία επιτρέπει την εκτέλεση μιας πληθώρας κινήσεων. Αντιστρόφως, ο πόνος, η δυσκαμψία και οποιαδήποτε άλλη διαταραχή εμποδίζει τη σωστή λειτουργία του ώμου δυσκολεύει σε σημαντικό βαθμό την εκτέλεση ακόμα και των πιο απλών καθημερινών κινήσεων. Ο πόνος στον ώμο μπορεί να προκύψει εξαιτίας διαφόρων παραγόντων και με βάση ορισμένα κριτήρια προτείνεται η αρθροπλαστική ώμου προκειμένου οι ασθενείς να απαλλαγούν από τα ενοχλητικά συμπτώματα. Πότε είναι απαραίτητη η αρθροπλαστική ώμου και ποιες διαδικασίες ακολουθούνται;

Αιτίες πόνου στον ώμο

Ο πόνος και η περιορισμένη δυνατότητα κίνησης του ώμου μπορεί να είναι αποτέλεσμα διαφόρων παραγόντων, όπως:
• Ρευματοειδής αρθρίτιδα
• Οστεοαρθρίτιδα
• Μετατραυματική αρθρίτιδα
• Κατάγματα
• Οστεονέκρωση κ.α.

Τι είναι η αρθροπλαστική ώμου

Η αρθροπλαστική ώμου είναι η επέμβαση εκείνη η οποία αντικαθίσταται το φθαρμένο τμήμα της άρθρωσης με εμφυτεύματα τα οποία είναι απόλυτα συμβατά με τον οργανισμό του ασθενούς. Η αρθροπλαστική ώμου διακρίνεται σε ολική (όταν αντικαθίσταται ολόκληρη η άρθρωση), σε ημιαρθροπλαστική (όταν αντικαθίσταται μέρος της άρθρωσης) και σε ανάστροφη ολική αρθροπλαστική (όταν γίνεται μεν ολική αντικατάσταση της άρθρωσης αλλά με παραλλαγή της φυσιολογικής ανατομίας). Ένδειξη για την πραγματοποίηση της αρθροπλαστικής ώμου είναι η ύπαρξη σοβαρής μορφής αρθρίτιδας ή τραυματισμού και όταν τα συμπτώματα επιδεινώνονται, όταν υπάρχει περιορισμός της κίνησης και της λειτουργικότητας της άρθρωσης ή όταν η συντηρητική μορφή αντιμετώπισης δεν επαρκεί.

Η διαδικασία της αρθροπλαστικής ώμου

Η αρθροπλαστική ώμου γίνεται με γενική αναισθησία και διαρκεί περίπου 60-90 λεπτά. Στη διάρκεια της επέμβασης αφαιρούνται τα φθαρμένα τμήματα της άρθρωσης και τοποθετούνται νέα, απόλυτα συμβατά με τον ανθρώπινο οργανισμό εμφυτεύματα.
Μετά την επέμβαση ο ασθενής παραμένει στο νοσοκομείο για περίπου 1-2 ημέρες, ανάλογα με το πρωτόκολλο που θα ακολουθηθεί. Κατόπιν επιστρέφει στο σπίτι του και σε λίγες ημέρες είναι σε θέση να εκτελεί μόνος του κάποιες απλές κινήσεις όπως ντύσιμο, προσωπική υγιεινή κ.α.

Τα πλεονεκτήματα της αρθροπλαστικής ώμου

Η αρθροπλαστική προτιμάται σε σχέση με τις άλλες τεχνικές χειρουργικής επέμβασης λόγω των πολλών πλεονεκτημάτων που συγκεντρώνει. Τα πλεονεκτήματα αυτά περιλαμβάνουν:
• Μειωμένη απώλεια αίματος
• σαφώς λιγότερος πόνος που αντιμετωπίζεται με παυσίπονα
• μειωμένες ημέρες νοσηλείας
• μειωμένος κίνδυνος λοιμώξεων
• μείωση της πιθανότητας επιπλοκών
• μικρή διάρκεια χειρουργείου (περίπου 60-90 λεπτά)
• άμεση κινητοποίηση του ασθενούς
• άριστα αποτελέσματα
• απόλυτα συμβατά εμφυτεύματα
• ασφαλής τεχνική
• διάρκεια αποτελέσματος
• υψηλά ποσοστά επιτυχίας.

Για την πλήρη ανάκτηση του εύρους της κίνησης, μετά την αρθροπλαστική ο ασθενής ακολουθεί πρόγραμμα φυσικοθεραπείας ενώ τα αποτελέσματα της επέμβασης διαρκούν για περίπου 15-20 έτη.

Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα: αίτια και αντιμετώπιση

orthopaedic — Mon, 10 Oct 2022 13:20:47 +0000

Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα: αίτια και αντιμετώπιση

Ως σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα ορίζεται η πάθηση εκείνη που χαρακτηρίζεται από πόνο, μούδιασμα και αδυναμία στο χέρι και στα δάχτυλα. Η πάθηση εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες, συνήθως σε ηλικίες μεταξύ 40-70 ετών και σε όσους ασχολούνται πολλές ώρες πληκτρολογώντας σε ηλεκτρονικό υπολογιστή. Το σύνδρομο είναι γνωστό και ως σύνδρομο του μέσου νεύρου καθώς είναι αποτέλεσμα της πίεσης του μεσαίου νεύρου που υπάρχει στον καρπό.

Τα αίτια

Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα προκαλείται όταν το μέσο νεύρο πιέζεται ως αποτέλεσμα του οιδήματος που μπορεί να εμφανίσουν οι ιστοί γύρω από τους τένοντες. Σε φυσιολογικές συνθήκες οι ιστοί γύρω από τους τένοντες έχουν την ιδιότητα να τους λιπαίνουν διευκολύνοντας έτσι την κάμψη των δακτύλων, όταν όμως υπάρχει οίδημα ο χώρος συρρικνώνεται και έτσι ασκείται πίεση στο νεύρο. Οι αιτίες που μπορεί να προκαλέσουν πίεση στο νεύρο και κατ’ επέκταση το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα περιλαμβάνουν:
• συχνή και πολύωρη χρήση ηλεκτρονικού
• γενικότερη έντονη χρήση του χεριού στη διάρκεια της ημέρας με επαναλαμβανόμενες κάμψεις
• χρόνια χειρονακτική εργασία
• ορμονικές διαταραχές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή μετά την εμμηνόπαυση
• ρευματοειδής αρθρίτιδα
• υποθυρεοειδισμός
• σακχαρώδης διαβήτης
• κληρονομικότητα
• γάγγλια
• παλαιότεροι τραυματισμοί ή κατάγματα
• φλεγμονές.

Τα συμπτώματα

Τα συμπτώματα της πάθησης, συνήθως κάνουν την εμφάνισή τους σε ήπια ένταση και προοδευτικά γίνονται εντονότερα. Τα συμπτώματα που συνοδεύουν την πάθηση μπορεί να είναι:
• μούδιασμα και πόνος στο χέρι που μπορεί να επιδεινώνονται τη νύχτα
• μούδιασμα κυρίως στον αντίχειρα, τον δείκτη, τον μέσο και τον μικρό παράμεσο και όχι στο μικρό δάχτυλο
• πόνος στο χέρι που μπορεί να αντανακλάται και εώς τον ώμο του ασθενούς
• αδυναμία του ασθενή να κάνει λεπτές κινήσεις με τα χέρια του όπως να κουμπώσει κουμπιά ή ακόμα και να κρατήσει αντικείμενα στο χέρι του με αποτέλεσμα να πέφτουν, σε σοβαρά περιστατικά
• αίσθηση καψίματος.

Η αντιμετώπιση του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα

Η πάθηση είναι δυνατόν να διαγνωστεί με κλινική εξέταση ενώ επιβεβαιώνεται με ηλεκτρομυογράφημα ή λήψη ακτινογραφιών.
Η θεραπεία του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική, ανάλογα με το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η πάθηση. Οι συντηρητικοί τρόποι αντιμετώπισης περιλαμβάνουν:
• τροποποίηση δραστηριοτήτων που επιδεινώνουν τα συμπτώματα
• φαρμακευτική αγωγή
• τοποθέτηση νάρθηκα
• πρόγραμμα φυσικοθεραπείας.
Σε περιπτώσεις αποτυχίας της συντηρητικής αγωγής να αντιμετωπίσει τα συμπτώματα ή σε σοβαρά περιστατικά η λύση που προτείνεται είναι η χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική αντιμετώπιση περιλαμβάνει διάφορες μεθόδους, όπως είναι η πλήρης διάνοιξη, η ενδοσκοπική χειρουργική αποκατάσταση και η μικροχειρουργική αποκατάσταση. Στην ανοιχτή επέμβαση πετυχαίνεται αποσυμπίεση του νεύρου μέσω της διάνοιξης του εγκάρσιου συνδέσμου του καρπού. Η ενδοσκοπική χειρουργική αποκατάσταση είναι η πλέον σύγχρονη μέθοδος αντιμετώπισης του Συνδρόμου Καρπιαίου Σωλήνα και προτιμάται ευρέως από τους ασθενείς καθώς προσφέρει άριστα αποτελέσματα. Από μία μικρή οπή 1-2 εκατοστών εισάγεται ειδικό νυστέρι το οποίο είναι συνδεδεμένο με κάμερα και προβάλλει την περιοχή σε οθόνη, και αποσυμπιέζει το νεύρο κόβοντας τον εγκάρσιο σύνδεσμο. Η μέθοδος αυτή είναι αρκετά δημοφιλής καθώς διαρκεί το πολύ 15 λεπτά, ο ασθενής επιστρέφει στο σπίτι του την ίδια ημέρα ενώ μπορεί να επανέλθει στην εργασία του ύστερα από περίπου μία εβδομάδα, αν η εργασία του δεν είναι βαριά χειρωνακτική. Άλλη μέθοδος είναι η μικροχειρουργική αποκατάσταση η οποία γίνεται με μεγέθυνση χρησιμοποιώντας ειδικά γυαλιά λούπες και με την επινευρόλυση μπορούμε να καθαρίσουμε το νεύρο από τις συμφύσεις.

Οι ασθενείς είναι σε θέση να επανέλθουν στις καθημερινές τους δραστηριότητες μετά από περίπου 2 εβδομάδες από την ημέρα του χειρουργείου.

Ρήξη πλαγίων συνδέσμων γόνατος: αίτια και αντιμετώπιση

orthopaedic — Tue, 04 Oct 2022 13:00:36 +0000

Ρήξη πλαγίων συνδέσμων γόνατος: αίτια και αντιμετώπιση

Οι πλάγιοι σύνδεσμοι του γόνατος είναι υπεύθυνοι για να σταθεροποιούν το γόνατο και διακρίνονται σε έσω, ο οποίος σταθεροποιεί την εσωτερική πλευρά του γόνατος και σε έξω, ο οποίος σταθεροποιεί την εξωτερική πλευρά. Σε περίπτωση που στο γόνατο ασκηθούν δυνάμεις δυνατότερες από εκείνες που ο σύνδεσμος μπορεί να αντέξει, προκαλείται ρήξη. Ανάλογα με τη βαρύτητα του τραυματισμού, η ρήξη κατηγοριοποιείται σε βαθμούς οι οποίοι μπορεί να κυμαίνονται από απλή διάταση (1ου βαθμού ρήξη) έως μερική ρήξη (2ου βαθμού) ή και πλήρη ρήξη (3ου βαθμού).

Τα αίτια τη ρήξης πλαγίων συνδέσμων
Η ρήξη των πλαγίων συνδέσμων προκύπτει όταν στην περιοχή ασκηθεί δύναμη που ξεπερνά το φυσιολογικό όριο αντοχής τους. Η δύναμη αυτή μπορεί να προέλθει κατά τη διάρκεια κάποιας αθλητικής δραστηριότητας, ειδικά σε αθλήματα που περιλαμβάνουν άλματα, απότομες εναλλαγές ταχύτητας, επαφή με τον αντίπαλο κ.α. Τέτοια αθλήματα είναι το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ κ.α. Η ρήξη των πλαγίων συνδέσμων μπορεί να είναι και αποτέλεσμα κάποιου ατυχήματος (πχ τροχαίου ή εργατικού) ή πτώσης στο έδαφος (πχ πτώση από ύψος και λανθασμένη προσγείωση).

Τα συμπτώματα της ρήξης πλαγίων συνδέσμων
Τη ρήξη των πλαγίων συνδέσμων συνοδεύουν συμπτώματα που μπορεί να διαφέρουν σε εμφάνιση, ένταση και διάρκεια, ανάλογα με τον βαθμό στον οποίο κατατάσσεται η ρήξη. Τα συμπτώματα της ρήξης πλαγίων συνδέσμων περιλαμβάνουν:
• Πόνο, ο οποίος εντοπίζεται είτε στον έσω είτε στον έξω σύνδεσμο του γόνατος ανάλογα με την πλευρά που έχει υποστεί τη ρήξη
• Πόνο στην προσπάθεια κίνησης του γόνατος
• Πρήξιμο, το οποίο μπορεί να είναι ήπιο ή έντονο ανάλογα με τον βαθμό της ρήξης
• Αίσθηση αστάθειας
• Δυσκολία στη βάδιση
• Μειωμένο εύρος κίνησης.

Η διάγνωση και η αντιμετώπιση της ρήξης πλαγίων συνδέσμων
Για τη διάγνωση της ρήξης πλαγίων συνδέσμων είναι απαραίτητη η λήψη πλήρους ιατρικού ιστορικού και η κλινική εξέταση. Τα αποτελέσματα της διάγνωσης επιβεβαιώνονται με τη λήψη ακτινογραφιών αλλά και μαγνητικής τομογραφίας. Μετά και από αυτά τα αποτελέσματα καθορίζεται ο καταλληλότερος τρόπος αντιμετώπισης της ρήξης των πλαγίων συνδέσμων του γόνατος. Η αντιμετώπιση διαφέρει ανάλογα και με τον βαθμό της ρήξης αλλά και το επίπεδο δραστηριοτήτων του ασθενούς. Η αντιμετώπιση της ρήξης πλαγίων συνδέσμων περιλαμβάνει τόσο συντηρητικούς τρόπους όσο και χειρουργικούς. Πιο αναλυτικά η ρήξη μπορεί να θεραπευτεί με:
• RICE, δηλαδή ξεκούραση, εφαρμογή πάγου, περίδεση και ανύψωση
• Παγοθεραπεία
• Εφαρμογή νάρθηκα
• Χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής
• Πρόγραμμα φυσικοθεραπείας που να περιλαμβάνει και ασκήσεις ενδυνάμωσης
• Χειρουργική επέμβαση, σε σοβαρές περιπτώσεις

Η θεραπεία της ρήξης πλαγίων συνδέσμων του γόνατος πρέπει να είναι πλήρης και αποτελεσματική ώστε οι ασθενείς να αποκτήσουν και πάλι το πλήρες εύρος της κίνησης του γόνατος και να μπορέσουν έτσι να επανέλθουν πλήρως στις αθλητικές τους υποχρεώσεις.

Νεανική Ιδιοπαθής Αρθρίτιδα, πώς προκαλείται και πώς αντιμετωπίζεται;

orthopaedic — Mon, 26 Sep 2022 11:14:06 +0000

Νεανική Ιδιοπαθής Αρθρίτιδα, πώς προκαλείται και πώς αντιμετωπίζεται

Η Νεανική Ιδιοπαθής Αρθρίτιδα είναι η χρόνια εκείνη νόσος που επιδρά στις αρθρώσεις και εμφανίζεται σε παιδιά, καθώς δύναται να αρχίσει σε οποιαδήποτε ηλικία πριν τα 17 έτη, σπανίως όμως θα εμφανιστεί πριν τον πρώτο χρόνο της ζωής του παιδιού. Πρόκειται για μια από τις πιο συχνές νόσους στα παιδιά, περίπου 1-4 στα 1000, ενώ προσβάλλει συχνότερα τα κορίτσια σε σχέση με τα αγόρια σχεδόν σε διπλάσιο ποσοστό.

Οι πιο κοινές μορφές της νόσου είναι:
• Η συστηματική μορφή, όταν εκτός από τις αρθρώσεις προσβάλλονται και άλλα μέλη και συστήματα του σώματος, όπως πχ η καρδιά
• Η ολιγοαρθρική μορφή, όταν προσβάλλονται έως και 4 αρθρώσεις (κυρίως τα γόνατα και οι καρποί). Σχεδόν τα μισά παιδιά με ΝΙΑ εμφανίζουν αυτή τη μορφή και κυρίως τα κορίτσια.
• Η πολυαρθρική μορφή όταν προσβάλλονται περισσότερες από 4 αρθρώσεις
• Η ψωριασική μορφή, η οποία συνδυάζει την αρθρίτιδα με τη δερματική ψωρίαση.

Νεανική Ιδιοπαθής Αρθρίτιδα: οι αιτίες
Αν και ο όρος ιδιοπαθής χρησιμοποιείται ακριβώς για να υποδηλώσει την απουσία γνωστών αιτιών που μπορεί να προκαλέσουν τη νόσο, διάφοροι παράγοντες έχουν κατηγορηθεί για την εμφάνισή της. Μια δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος το οποίο στρέφεται ενάντια στον αρθρικό υμένα που βρίσκεται γύρω από την άρθρωση φαίνεται να είναι μια από τις κύριες αιτίες. Ο αρθρικός υμένας για να αντιδράσει παράγει υγρό το οποίο συγκεντρώνεται στην άρθρωση και προκαλεί διάφορα συμπτώματα, όπως πόνος και δυσκαμψία. Αυτή η φλεγμονή δύναται κατόπιν να μεταφερθεί και σε άλλους ιστούς της άρθρωσης.
Επίσης, έχουν κατηγορηθεί γενετικοί, ορμονικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες για την εμφάνιση της νόσου.

Νεανική Ιδιοπαθής Αρθρίτιδα: τα συμπτώματα
Η νόσος συνοδεύεται από συγκεκριμένα συμπτώματα όπως:
• Δημιουργία υγρού στις αρθρώσεις
• Διόγκωση της άρθρωσης
• Πόνος
• Δυσκαμψία
• Μειωμένη ικανότητα κίνησης της άρθρωσης που έχει προσβληθεί.
Τα συμπτώματα μπορεί να διαφέρουν από ασθενή σε ασθενή, ανάλογα με τη μορφή που μπορεί να λάβει η νόσος.

Νεανική Ιδιοπαθής Αρθρίτιδα: οι τρόποι αντιμετώπισης
Αν και στα αρχικά της στάδια η νόσος είναι δύσκολο να εντοπιστεί εντούτοις απαιτούνται κλινική εξέταση και εργαστηριακές εξετάσεις ενώ ενδέχεται να χρειαστούν και απεικονιστικές εξετάσεις (υπέρηχος, ακτινογραφίες, μαγνητική τομογραφία).
Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει περισσότερο τρόπους να ανακουφιστεί ο ασθενής από τα ενοχλητικά συμπτώματα και μπορεί να περιλαμβάνει:
• Φαρμακευτική αγωγή
• Χορήγηση κορτικοστεροειδών
• Πρόγραμμα Φυσικοθεραπείας
• Ειδικές ασκήσεις
• Εγχύσεις βιολογικών παραγόντων
• Χρήση κηδεμόνα
• Χειρουργική επέμβαση.

Η Νεανική Ιδιοπαθής Αρθρίτιδα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο ασθενής θα εμφανίσει αρθρίτιδα και κατά τη διάρκεια της ενήλικης ζωής του. Η σωστή διατροφή, η τακτική άσκηση και η διατήρηση μιας σωστής στάσης σώματος θα βοηθήσουν στην πρόληψη της νόσου αλλά και στην πρόληψη της εξάπλωσής της και της επιδείνωσης των συμπτωμάτων.

Ανισοσκελία στα παιδιά και πώς αντιμετωπίζεται

orthopaedic — Mon, 19 Sep 2022 12:11:56 +0000

Ανισοσκελία στα παιδιά και πώς αντιμετωπίζεται

Ο όρος ανισοσκελία χρησιμοποιείται για να περιγράψει την παθολογική εκείνη κατάσταση κατά την οποία τα παιδιά εμφανίζουν παραμόρφωση και πιο συγκεκριμένα άνισο μήκος μεταξύ των δύο κάτω άκρων. Η παραμόρφωση μπορεί να εντοπίζεται στο μηριαίο οστό, την κνήμη ή και στα δύο οστά. Μπορεί να εμφανιστεί με τη γέννηση του παιδιού ή να εκδηλωθεί μεταγενέστερα στην παιδική ηλικία. Η ανισοσκελία μπορεί να δυσκολέψει σημαντικά την καθημερινότητα του παιδιού καθώς δυσκολεύεται να συμμετέχει σε αθλητικές δραστηριότητες, σε παιχνίδια με άλλα παιδιά της ηλικίας τους αλλά και να εμφανίσει λειτουργική σκολίωση.

Τα αίτια της ανισοσκελίας
Η ανισοσκελία στα παιδιά μπορεί να είναι αποτέλεσμα διαφόρων παραγόντων, όπως:
• Γενετικές ανωμαλίες
• Τραυματισμό
• Διαταραχές στην πώρωση κατάγματος (πλημμελής πώρωση ή αποτυχία πώρωσης)
• Κατάγματα στα οστά
• Ύπαρξη όγκων ή φλεγμονών
• Δυσπλασία ισχίου ή άλλες μορφές δυσπλασιών
• Παθήσεις του ισχίου.

Τα συμπτώματα της ανισοσκελίας
Η ανισοσκελία, εκτός από την προφανή διαφορά ανάμεσα στα δύο άκρα, εμφανίζει και άλλα συμπτώματα όπως:
• Προβλήματα κίνησης
• Αισθητικά προβλήματα που ενοχλούν τα παιδιά
• Πόνο στη μέση, το ισχίο, τα γόνατα, τη σπονδυλική στήλη
• Σκολίωση.

Η διάγνωση και η αντιμετώπιση της ανισοσκελίας
Η ανισοσκελία μπορεί να διαγνωστεί κυρίως με κλινική εξέταση και επιβεβαιώνεται με απεικονιστικές εξετάσεις με τη λήψη ακτινογραφιών ή αξονικής τομογραφίας χαμηλής ακτινοβολίας. Κατόπιν, οι ειδικοί καθορίζουν τον καταλληλότερο τρόπο αντιμετώπισης, ανάλογα με τη σοβαρότητα της ανισοσκελίας. Οι τρόποι αντιμετώπισης περιλαμβάνουν:
• Χρήση ορθωτικών πελμάτων
• Ειδικό ανατομικό μποτάκι
• Παροδική επιφυσιόδεση, σε περιπτώσεις ανισοσκελίας έως 4 εκατοστών
• Χειρουργική επιμήκυνση του βραχύτερου μέλους, για ανισοσκελίες άνω των 5 εκατοστών.

Βάδιση των παιδιών σε έσω / έξω στροφή: αίτια και αντιμετώπιση

orthopaedic — Fri, 16 Sep 2022 12:33:51 +0000

Βάδιση των παιδιών σε έσω / έξω στροφή: αίτια και αντιμετώπιση

Η βάδιση είτε σε έσω είτε σε έξω στροφή είναι δύο από τις πιο κοινές διαταραχές της βάδισης στα παιδιά. Γίνονται συχνότερα εμφανείς μέχρι την ηλικία των 6 ετών και πιο «επιρρεπή» στην πάθηση φαίνεται να είναι τα κορίτσια, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι αποκλείονται τα αγόρια. Η βάδιση σε έσω στροφή σημαίνει ότι τα πόδια στρίβουν προς τα μέσα όταν το παιδί περπατά ή τρέχει ενώ βάδιση σε έξω στροφή σημαίνει το αντίθετο, τη στροφή δηλαδή των ποδιών προς τα έξω. Τι μπορεί να προκαλέσει τέτοιες διαταραχές στη βάδιση, πώς επηρεάζουν τα παιδιά και πώς αντιμετωπίζονται;

Τα αίτια
Η βάδιση σε έσω στροφή μπορεί να οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως:
• έσω στροφή της κνήμης, των μεταταρσίων, των μηριαίων ή σε συνδυασμό τους
• κληρονομικότητα.
Για τη βάδιση σε έξω στροφή, αν και σπανιότερη από την έσω, έχουν κατηγορηθεί παράγοντες όπως:
• έξω στροφή της κνήμης
• νόσος Perthes
• σύσπαση έξω στροφέων του ισχίου.

Τα συμπτώματα
Χαρακτηριστική είναι η εικόνα των παιδιών με τις συγκεκριμένες διαταραχές βάδισης να κάθονται πάντα οκλαδόν, σε σταυροπόδι ή ανάμεσα στα γόνατα με τις κνήμες προς τα έξω, σαν να σχηματίζουν το γράμμα W. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, ούτε η βάδιση σε έσω στροφή ούτε η βάδιση σε έξω στροφή προκαλούν προβλήματα στα παιδιά. Οι δύο διαταραχές δεν εμποδίζουν την ανάπτυξη των παιδιών ούτε τους προκαλούν πόνο. Τα παιδιά είναι ελεύθερα να περπατούν, να τρέχουν και να συμμετέχουν σε αθλητικές και λοιπές δραστηριότητες χωρίς κανένα πρόβλημα.

Οι τρόποι αντιμετώπισης
Τα παιδιά που παρουσιάζουν βάδιση σε έσω ή σε έξω στροφή συνήθως βλέπουν τις διαταραχές αυτές να διορθώνονται με την ανάπτυξη του σκελετού τους, χωρίς την ανάγκη εξωτερικής παρέμβασης. Ωστόσο, στις περιπτώσεις εκείνες που η διαταραχή δεν διορθωθεί με φυσικό τρόπο μέχρι κάποια συγκεκριμένη ηλικία, υπάρχουν διάφοροι άλλοι τρόποι να επανέλθει η βάδιση στα σωστά πρότυπα. Ανάλογα με την αιτία που προκαλεί την βάδιση σε έσω / έξω στροφή προτείνονται λύσεις, όπως:
• τοποθέτηση νάρθηκα
• χρήση ειδικών παπουτσιών
• χειρουργική επέμβαση, σε σοβαρές περιπτώσεις.

Μέχρι κάποια ηλικία η βάδιση σε έσω ή έξω στροφή θεωρούνται φυσιολογικές, ωστόσο οι γονείς καλό είναι να επισκεφθούν τους ειδικούς άμεσα όταν δουν ότι οι διαταραχές δεν βελτιώνονται με το πέρασμα του χρόνου, ώστε να προχωρήσουν στις απαραίτητες εξετάσεις και θεραπείες.

Κύφωση στα παιδιά: αίτια και αντιμετώπιση

orthopaedic — Mon, 05 Sep 2022 13:28:17 +0000

Κύφωση στα παιδιά: αίτια και αντιμετώπιση

Η κύφωση μαζί με τη σκολίωση και τη λόρδωση είναι από τις πιο κοινές παραμορφώσεις της σπονδυλικής στήλης. Η κύφωση αναφέρεται στην υπερβολική πρόσθια κύρτωση της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Ως «υπερβολική» νοείται μια κύφωση που ξεπερνά τις 40 μοίρες. Η κύφωση μπορεί να εμφανιστεί τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά και εφήβους όπου η ανάπτυξη της σπονδυλικής στήλης είναι ακόμα ενεργή.

Πώς προκαλείται η κύφωση;
Η κύφωση μπορεί να προκύψει εξαιτίας:
• Ανατομικών ανωμαλιών
• Κακής στάσης σώματος
• Τραυματισμού
• Κακής φυσικής κατάστασης
• Καθιστικής ζωής
• Εκφυλισμού της σπονδυλικής στήλης από διάφορες νόσους
• Ιδιοπαθών παραγόντων.

Ποια συμπτώματα εμφανίζει η κύφωση;
Η πιο συνηθισμένη εικόνα κύφωσης σε παιδιά και εφήβους είναι η μετατόπιση των ώμων προς τα εμπρός. Άλλα συμπτώματα κύφωσης στα παιδιά περιλαμβάνουν:
• Ήπιο πόνο στην πλάτη
• Οσφυαλγία
• Δυσκαμψία της σπονδυλικής στήλης
• Αυχενικό σύνδρομο
• Πόνος στη ράχη
• Καμπούρα στην πλάτη
• Κ.α.

Πώς αντιμετωπίζεται η κύφωση;
Η αντιμετώπιση της κύφωσης εξαρτάται από παράγοντες όπως η ηλικία των ασθενών, η ένταση του πόνου και η βαρύτητα της κύφωσης. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η κύφωση οφείλεται σε κακή στάση σώματος, πρόκειται για εύκαμπτη και μπορεί να διορθωθεί κατά τη διάρκεια της εξέτασης. Αντιθέτως, όταν η κύφωση είναι αποτέλεσμα παθολογικών καταστάσεων γίνεται δύσκαμπτη και απαιτεί διαφορετική αντιμετώπιση. Σε γενικές γραμμές, η κύφωση στα παιδιά ξεκινά να αντιμετωπίζεται με απλή παρακολούθηση ανά τακτά χρονικά διαστήματα (συνήθως 6-9 μηνιαία ραντεβού) και σε περίπτωση που δεν παρατηρούνται διαφορές αυτό συνεχίζεται μέχρι την ηλικία των 18 ετών. Για την αντιμετώπιση του πόνου χορηγούνται παυσίπονα ή αντιφλεγμονώδη ενώ και η τακτική άσκηση θα βοηθήσει στην ενδυνάμωση των μυών του κορμού. Η χρήση ειδικού κηδεμόνα για τη σπονδυλική στήλη θα βοηθήσει στην βελτίωση της κύφωσης και την μείωση των συμπτωμάτων, όπως και ένα πρόγραμμα φυσικοθεραπείας που θα περιλαμβάνει κινησιοθεραπεία, ασκήσεις ενδυνάμωσης, εργονομία σώματος και πολλές ακόμα τεχνικές. Σε σοβαρές περιπτώσεις ενδέχεται να χρειαστεί και επέμβαση κυφοπλαστικής ή σπονδυλοδεσίας.

Η υγιεινή διατροφή, η σωστή επιλογή της σχολικής τσάντας, η επιλογή του κατάλληλου στρώματος ύπνου και η αποφυγή δραστηριοτήτων που προκαλούν έντονη καταπόνηση της σπονδυλικής στήλης μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στην πρόληψη της κύφωσης ή την μείωση των ενοχλητικών συμπτωμάτων. Η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση της κύφωσης είναι καίριας σημασίας για την εξέλιξη της πάθησης. Γι αυτό καλό είναι οι γονείς να βρίσκονται σε επαγρύπνιση και να μην παραλείπουν τον τακτικό ετήσιο έλεγχο της μυοσκελετικής υγείας των παιδιών τους.